Αντωνία Γουναροπούλου

Αντωνία Γουναροπούλου

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Η Αντωνία Γουναροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Εργάζεται ως μεταφράστρια και επιμελήτρια και κατά καιρούς δημοσιεύει μεταφράσεις της και δικά της κείμενα σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Άλλα έργα της: Το Άστρο του Βορρά (ποιήματα, Πανδώρα 2010), Το Άστρο του Τίποτε (ποιήματα, Οροπέδιο 2013) και Κυνηγοί και λύκοι (διηγήματα, Εκδόσεις Πατάκη 2017).
Διηγήματα
Οδός Μακεδονομάχων (2022), Petites – Maisons

Παιδική και εφηβική λογοτεχνία
Κυνηγοί και Λύκοι (2017), Εκδόσεις Πατάκη

Ποίηση
Το άστρο του Βορρά (2010), Πανδώρα
Το άστρο του Τίποτε (2013), Οροπέδιο

Μεταφράσεις
Anna Milbourne, Marion Billet, Meredith L. Rowe, Massimo Pigliucci,
Daniel J. Siegel, William B. Irvine, Julia Donaldson, Jim O’Connor,
Sam Lake, Libby Hamilton

Οδός Μακεδονομάχων – Αντωνία Γουναροπούλου

Οδός Μακεδονομάχων


«Το αδύνατο αγόρι με το μικρό πρόσωπο και τα παχιά χείλη χαμογελούσε σαν άντρας. Τα γουρλωτά του μάτια κοιτούσαν τα μπράτσα του κοριτσιού βιαστικά, γρήγορα, μετά κοιτούσαν τα πόδια του κάτω απ’ το σορτσάκι, κι οι χήνες κάπου εκεί γύρω περπατούσαν και τέντωναν τον λαιμό τους, περπατούσαν και τέντωναν τον λαιμό τους. Το κορίτσι ένιωσε πως το αγόρι τέντωνε τον λαιμό του ίσια καταπάνω της και στην άκρη του λαιμού ένα μικρό κακάσχημο πρόσωπο με παχιά χείλη ήταν έτοιμο να τη δαγκώσει ως να την ξεκοιλιάσει. »
Ένας δρόμος, χωματόδρομος, στα αθηναϊκά βόρεια προάστια τη δεκαετία του ’80, που κάθε τόσο η κοινότητα προσπαθούσε να ασφαλτοστρώσει κι αυτός επέμενε στο χώμα. Ό,τι και να έδινε ο δρόμος, χώμα, πίσσα, άσφαλτο, τα παιδιά που μεγάλωναν σε αυτόν το έπαιρναν. Το έπαιρναν γιατί έπαιζαν με τα πάντα – με λασποκεφτέδες, με κιμωλίες ανασκαμμένες από άχτιστα οικόπεδα, με ξύλα, με δέντρα και σκαρφαλώματα. Ο δρόμος γοήτευε τα παιδιά με άλογα και αλεπούδες, κι άλλοτε τα τίναζε από τη ράχη του και τα έριχνε μπρούμυτα για να μαθαίνουν πως και λίγο γδάρσιμο, λίγο αίμα δεν πειράζει. Τα παιδιά τού αντιγύριζαν ενθουσιασμό και κλάμα, φόβους και ζαβολιές, πρώτες φορές, ενοχές και νίκες. Εκείνα τα παιδιά σήμερα έχουν για τα καλά πατημένα τα σαράντα, άλλοι τα πενήντα, κι ο δρόμος τους μένει σταθερά ασφαλτοστρωμένος εδώ και δεκαετίες – και σιωπηλός από παιδιά, αν κι έχει περισσότερα σπίτια. Παραμένει όμως δικός τους. Μπορούν, καμιά φορά, να τον κοιτούν και να διακρίνουν πίσω από ψηλές μάντρες και μπετόν το συγκεκριμένο σημείο όπου έσκαβαν το χώμα κι έβγαζαν κομμάτια κιμωλία. Μπορούν να ανασταίνουν τους γέρους γείτονες που είχαν μάθει να χαιρετούν κάθε μέρα. Όποτε θέλουν, μπορούν να επιστρέφουν στο σπίτι που είναι για όλους η παιδική ηλικία. Η διεύθυνση της δικής τους, Νέα Πεντέλη – οδός Μακεδονομάχων.

Διηγήματα, Petites – Maisons, 2022, 80 σελ.

Κυνηγοί και Λύκοι – Αντωνία Γουναροπούλου

Κυνηγοί


Έξι μαύρες ιστορίες (συν μία) δοσμένες σαν παραμύθια με ήρωες που νομίζουν. Νομίζουν ότι κάποια πεποίθησή τους είναι αυτονόητη, νομίζουν ότι βρήκαν επιτέλους έναν σύντροφο, ότι νίκησαν τη θλίψη, ότι ψυχική γενναιοδωρία σημαίνει ανοιχτωσιά, ότι η απόλυτη αγάπη είναι η μεγαλύτερη ευτυχία ή ότι γνωρίζουν τι είναι στ’ αλήθεια δικό τους.

Τελικά, όλοι τους είναι είτε κυνηγοί είτε λύκοι – ηθελημένα ή τραγικά άθελά τους, θύτες και θύματα των ψευδαισθήσεων που “νόμιζαν” ότι τους ταιριάζουν.

Εικονογράφηση: Κατερίνα Χαδουλού

Παιδική και εφηβική λογοτεχνία, Εκδόσεις Πατάκη, 2017, 86 σελ.

Το άστρο του Τίποτε – Αντωνία Γουναροπούλου-Τουρίκη

του ΤίποτεΠοιήματα


Τα ποιήματα της συλλογής, “Άμπωτη”, “Νίκαια, αυτόχειρας Απριλίου 2011” και “Όλη νύχτα” δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στο περιοδικό Οροπέδιο, τ 12, Ανοιξη 2012.

Ποίηση, Οροπέδιο, 2013, 64 σελ.

Το άστρο του Βορρά – Αντωνία Γουναροπούλου-Τουρίκη

του ΒορράΠοιήματα


Κι εμείς
ριγώντας
μέσα σε βαθιά κατάνυξη
χαιρόμασταν το θαύμα.

Ευθύνη Σειράς: Γιώργος Ρωμανός

Ποίηση, Πανδώρα, 2010, 61 σελ.

Πηγές: Biblionet, Οροπέδιο, Πανδώρα, Εκδόσεις Πατάκη, Petites – Maisons