Αντριάνα Μίνου


Παιδικά νουάρ
Η συλλογή αποτελείται από ιστορίες όπου πειραματίζομαι με το στυλ του film noir. Όλα τα διηγήματα κινούνται γύρω από τον άξονα του “ζεύγους”, και τα κλισέ του ρομαντικού/κινηματογραφικού έρωτα, εξαντλώντας, αποδομώντας και ξανασυναρμολογώντας τα με απροσδόκητους τρόπους. Το ύφος ισορροπεί ανάμεσα στο (συχνά μαύρο) χιούμορ και έναν λυρισμό αστικής ανίας, ενώ η ατμόσφαιρα ανακατεύει το σουρεαλισμό με ένα είδος υπολογιστικής ψυχρότητας. Σε όλες τις ιστορίες, οι πρωταγωνιστές βιώνουν την ταυτότητά τους μέσα στο πλαίσιο ενός (πραγματικού ή φανταστικού) “ζεύγους”, και με αθωότητα, απόγνωση, αυτοεγκατάλειψη, καχυποψία, τρόμο (και άλλα πολλά) προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τον απέναντι αλλά κυρίως με τον ίδιο τον εαυτό τους σε κατάσταση έρωτα.

Ονειρωρυχείο
Τέσσερα χρόνια μετά τα “Παιδικά νουάρ” η Αντριάνα Μίνου μας προσφέρει το δεύτερο βιβλίο της. Το “Ονειρωρυχείο” είναι ένα βήμα παραπέρα ή ένα πέταγμα πιο ψηλά ή μια βουτιά βαθύτερα στο παράλληλο σύμπαν της γραφής. Κι αν δυσκολεύεται κάποιος να κατατάξει τα “Παιδικά νουάρ” σε ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, με το “Ονειρωρυχείο” τα πράγματα είναι πιο απλά: πρέπει απλώς να εγκαταλείψει την προσπάθεια και να αφεθεί στη μαγεία μιας γραφής που εμπεριέχει όλα τα είδη χωρίς να εντάσσεται πουθενά. Αντισυμβατικό, απρόβλεπτο, ασυνήθιστο, παράξενο και μαζί οικείο, είναι μερικές λέξεις που ταιριάζουν στο “Ονειρωρυχείο” ακριβώς επειδή ταιριάζουν στα όνειρά μας. Και ακριβώς για τον ίδιο λόγο ο αναγνώστης δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να το εξηγήσει. Μπορεί όμως πολύ εύκολα να το αγαπήσει.

Αλλουterra
Η Αντριάνα Μίνου μας προσφέρει ένα ακόμη βιβλίο, που αυτή τη φορά δεν είναι απλώς ένα ακόμη κομμάτι του μαγικού ποιητικού της κόσμου αλλά ένα σύνθετο παζλ από διαφορετικές μορφές τέχνης όπου η ποίηση συναντάει τη ζωγραφική και οι δύο μαζί ενώνονται με τη μουσική. Με τα λόγια της συγγραφέως:
“… κάθε ιστορία αποτελείται από ένα κείμενο, μια εικόνα κι ένα ηχητικό τοπίο μέσα από τα οποία ο αναγνώστης μπορεί να φτιάξει και να βιώσει μέσα στο δικό του μυαλό τη δική του εκδοχή της αλλουterra. Κι ύστερα να τη νιώσει να ξεγλιστράει έτσι όπως μας ξεγλιστράνε τα όνειρα, κάπως μελαγχολικά αλλά και με μια υπόσχεση· πως πάντα θα υπάρχει ένα μυστικό μέρος όπου μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επανεφευρίσκουμε τον εαυτό μας.

Διηγήματα
Παιδικά νουάρ (2013), Παράξενες Μέρες
Ονειρωρυχείο (2017), Παράξενες Μέρες
Αλλουterra (2018), Παράξενες Μέρες

Συλλογικά έργα
Η γεωμετρία μιας αθέατης γενιάς (2002), Μανδραγόρας
Μήνυμα σε μπουκάλι (2018), OpenBook.gr

Πηγές: Biblionet, Παράξενες Μέρες

Επισκέψεις: 13