Χρήστος Ντικμπασάνης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Χρήστος Ντικμπασάνης είναι καθηγητής, ποιητής και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και τελείωσε τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ. Από το 1989, χρονιά που εργάστηκε σε ραδιοφωνικό σταθμό της συμπρωτεύουσας, αρθρογραφεί τακτικά στον ειδικό, κυρίως, τύπο κι έχει διατελέσει υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Θεσσαλονίκης (Τ.Ε.Δ.Κ.Ν.Θ.) Έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά: “Γεύση”, “Επιστήμη και Τεχνολογία”, “Βιβλίο και Media”, “Information”, “Τουριστική Αγορά”, “Εδώ Ελλάδα” (περιοδικό για την ομογένεια, όπου διετέλεσε και αρχισυντάκτης), “Τρίτο Μάτι”, “Ανιχνεύσεις”, “Άβατον”, “Strange” κ.ά. Γράφει ποίηση, δοκίμια και μελέτες. Ποιήματά του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές και βιβλία: “Ο Υπομνήμων” (ποιητική συλλογή) 1984, “Απόδραση στην Πολιτεία του Ανθρώπου” (κοινωνιολογικό δοκίμιο), “Σφακιανάκης 1986, Θρύψαλα από πράσινο γαλαξία” (ποιητική συλλογή), “Πύρινος Κόσμος” 1991 και “Συναυλία στην Άκρη της Νύχτας” (ποιητική συλλογή), Μπίμπης, Σειρά: Μικρή Φιλολογική 1994. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.) Η ζωή και το έργο του εμπνέονται πάντα από τη μεγάλη αγάπη του προς τον άνθρωπο, τη φύση, την ιστορία των θρησκειών, την εθνολογία και τη μυθολογία.

Οφιολατρεία – Χρήστος Ντικμπασάνης




Η λατρεία του μεγάλου φιδιού
Η οφιολατρεία είναι μια από τις πιο παράξενες και μυστηριώδεις χθόνιες λατρείες που εμφανίστηκαν ποτέ στη Γη. Η καταγωγή της χάνεται στα βάθη της προϊστορίας και φτάνει σε μας ως ένας μακρινός απόηχος της εποχής που τα ερπετά κυριαρχούσαν στον πλανήτη μας. Στο πέρασμα των χιλιετηρίδων η οφιολατρεία άφησε τα ίχνη της σε πολλά μνημεία, διασκορπισμένα σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, προκαλώντας το ενδιαφέρον αρκετών ερευνητών.
Σ’ αυτήν τη μοναδική μελέτη μαθαίνουμε για τη μυστηριώδη προέλευση της οφιολατρείας, για την πύρινη θρησκεία του Ζωροάστρη, για την παράξενη γνωστικιστική αίρεση των Οφιτών, για τον Ουροβόρο Όφι, για την Καμπαλά και τη σχέση της με τον Ιερό Όφι, για τον ερπετόμορφο θεό Νόγκα της αφρικάνικης ζούγκλας, αλλά και για τα σπάνια είδη ερπετών που αναζητούν οι κρυπτοζωολόγοι…
Ο Πύθωνας, η Λερναία Ύδρα, ο Ουράνιος Δράκος, ο Αριμάν, ο θεός των Αζτέκων Κουετζαλκοάτλ, ο σατανικός Όφις της Βίβλου και ο δρακοκτόνος Άγιος Γεώργιος, παρελαύνουν μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, που ξεκλειδώνει τα μυστικά της λατρείας του μεγάλου φιδιού.

Θρησκείες, Αρχέτυπο, 2002, 304 σελ.

Ηθοκυβερνητική – Χρήστος Ντικμπασάνης




Ο δρόμος προς τον μετάνθρωπο
Ποιες είναι οι περιπτώσεις, που ευνοούν την πρόοδο ή που μπορούν να καταλύσουν μια πολιτεία, ένα κράτος ολόκληρο;
Ποιες είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των πολιτών της μετακοινωνίας που έρχεται;
Πόσο επιζήμιο είναι για μια χώρα το να βρίσκονται οι πολίτες της στο στάδιο της φυσικής κατάστασης, ο καθένας δηλαδή να εξυπηρετεί τα δικά του πάθη και να μην πασχίζει καθημερινά για το κοινό όφελος;
Ποιες είναι οι ιδιαίτερες μορφές, που συνθέτουν την αναδυόμενη Νέα Ηθική πραγματικότητα και με βάση αυτήν ποια είναι η στάση και η συμπεριφορά του καθενός μας προς τον πλησίον του;
Ποιος ήταν ανέκαθεν ο ρόλος της πολύπλευρης εξουσίας και πως διαμορφώνεται αυτός σήμερα κάτω από το πρίσμα της παγκοσμιοποίησης;
Πώς ο άνθρωπος μπορεί ν’ αποδεσμευτεί από τα δεσμά μιας εξουσίας, που απροκάλυπτα στρέφεται εναντίον του και να ζήσει επιτέλους ελεύθερος;
Η προσπάθεια της απάντησης αυτών των ερωτήσεων από τον συγγραφέα Χρήστο Ντικμπασάνη αναμφίβολα έχει να προσφέρει κάτι το ουσιώδες σχετικά με τη στάση και τη συμπεριφορά, που αρμόζει να έχει ένας πολίτης μέσα στα πλαίσια ενός κράτους και μέσα σε μία εποχή κατά την οποία αρχίζει πλέον να αναδύεται η παγκόσμια κυριαρχία του τεχνανθρώπου και της μετακοινωνίας. Άρα επιτακτική είναι και η διαμόρφωση μίας Νέας Ηθικής πραγματικότητας, που να διαθέτει διευρυμένους ορίζοντες.
Με σκοπό να επιτευχθούν όλα αυτά, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι απαραίτητο ο καθένας από εμάς να γίνει ένας αγωνιστής και ν’ αρχίσει να δρα με πάθος. Να μεταβληθεί σ’ έναν πολεμιστή του μετακόσμου της γνώσης που καταφθάνει.

Φιλοσοφική ανθρωπολογία, Ερωδιός, 2003, 278 σελ.

Απόκρυφος Αδάμ – Χρήστος Ντικμπασάνης




Ο άνθρωπος των γνωστικών κειμένων στο πέρασμα των χρόνων
Με τον όρο απόκρυφη γνωστική ανθρωπολογία ο συγγραφέας εισάγει την απάντηση που μπορεί να προσφερθεί σχετικά με την ουσία και τα προβλήματα του ανθρώπου από την πλευρά των κειμένων των γνωστικών, που καταδίκασαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι ως αιρετικά. Η δημιουργία του ανθρώπου, η ουσία της ανθρώπινης φύσης, ο δυϊσμός, η αμαρτία και τα αποτελέσματά της, η σωτηρία του ανθρώπου και η επανατοποθέτησή του στην κοινωνία του Θεού-Πατέρα μέσω της γνώσης, είναι μερικά από τα ανθρωπολογικά θέματα στα οποία δίνει απάντηση η δυϊστική αποκάλυψη των γνωστικών.
Ο συγγραφέας αναλύοντας την πεποίθηση των γνωστικών ότι ο άνθρωπος είναι δέσμιος της ύλης και γι’ αυτό είναι ένα ξεπεσμένο βιολογικό ον, φθάνει μέχρι τον ολοκληρωτικά αυτόνομο άνθρωπο του σύγχρονου βιοτεχνολογικού πολιτισμού, μέσα στα πλαίσια του οποίου η ύλη, η σάρκα, έχει δεχθεί τόσες μεταλλάξεις, γονιδιακές διαφοροποιήσεις και αλλοιώσεις, ώστε στην ουσία έχει απολέσει την πρωταρχική της οντολογική σημασία και αξία. Ο Ιησούς, όμως, ο νέος άνθρωπος, είναι η μόνη αλήθεια και το ύψιστο κριτήριο της γνωστικής ανθρωπολογίας, η οποία προσφέρει στον άνθρωπο το δρόμο προς την αποδέσμευση από την φθοροποιό ύλη, που είναι η φυλακή του πνεύματος. Με αφετηρία και τέρμα αυτήν την δυαρχική βάση, η γνωστική ανθρωπολογία εξετάζει μέσα από ένα μυστηριακό και τις περισσότερες φορές αινιγματικό φάσμα όλα τα προβλήματα, που απασχολούν ακόμη και τον σύγχρονο άνθρωπο, που βολοδέρνει ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα.

Αποκρυφισμός, Ερωδιός, 2005, 226 σελ.

Τέρατα και δράκοι – Χρήστος Ντικμπασάνης




“Τέρατα: Δεν τα βλέπουμε πια»”, έγραφε ο Γκυστάβ Φλωμπέρ μέσα στο περίφημο Λεξικό των Καθιερωμένων Ιδεών. Κι όμως, τα τέρατα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Η παγκόσμια μυθολογία και οι παραδόσεις των λαών είναι γεμάτες από τέρατα και δράκους, που σήμερα υπάρχουν μόνο στη φαντασία των παραμυθιών και των μυθιστορημάτων.

Ο συγγραφέας, ποιητής και μελετητής των θρησκειών Χρήστος Ντικμπασάνης, ξετυλίγει με την ερευνητική ματιά του επιστήμονα αλλά και την ευαίσθητη γραφίδα του ποιητή, τα μυστήρια των αποτρόπαιων πλασμάτων που στοίχειωσαν το φαντασιακό της ανθρωπότητας στα μονοπάτια του χρόνου.

Γιατί τα τέρατα, με τα οποία ασχολείται η Κρυπτοζωολογία, δε ζουν μόνο στις ωκεάνιες εκτάσεις, στα ορμητικά ποτάμια, στις απρόσιτες λίμνες, στα απροσπέλαστα βουνά και στα σκοτεινά δάση. Κατοικοεδρεύουν και στις ανεξιχνίαστες εσχατιές της ανθρώπινης ψυχής, στο έρεβος του ερπετικού φλοιού του εγκεφάλου μας. Από τους εξαφανισμένους δεινόσαυρους ως τα χιμαιρικά πλάσματα που δημιουργούνται στα σύγχρονα εργαστήρια της Γενετικής τα τέρατα θα συνεχίσουν να μας συντροφεύουν…

Παραφυσικά φαινόμενα, Άγνωστο, 2011, 200 σελ.

Η αποστροφή και το προσκύνημα – Χρήστος Ντικμπασάνης




Τα ποιήματα του χάους

Αστράφτουν τα μάτια του Πήγασου.
Το βλέμμα του είναι μαχαίρι,
που κόβει το Σύμπαν φέτες να τελειώσει
και η νύχτα που όλο χάνεται από μπροστά του,
του παρατά πάντα κάτι πριν ξημερώσει.
Ζει μόνος χωρίς χρώμα στο ψεύτικο δέρμα.
Νομίζει πως άλλο πια δεν θα ταξιδέψει.
Κι όμως μετακομίζει γειτονιά τη γειτονιά
την οικογένεια και τα όνειρά του.
Χωρίς μήτρα, χωρίς πατρίδα,
ούτε καν να ζήσει παρακάλεσε,
μα μια και του έτυχε όπως όλα τ’ άλλα
κι αυτό θα το αντέξει.

Ποίηση, Συμπαντικές Διαδρομές, 2011, 58 σελ.

Ζώα-θεοί, ζώα ιερά – Χρήστος Ντικμπασάνης




Η κατανόηση της αιγυπτιακής ζωολατρείας κατά την ελληνιστική και την ελληνορωμαϊκή περίοδο
Στις διάφορες αρχαίες λατρείες συναντάται ως επικρατέστερη μορφή θεοποίησης αυτή του ζώου. Χαρίζουν, δηλαδή, τη μορφή του ζώου στους δημιουργούς του κόσμου και της ζωής. Η λατρεία των ζώων είναι μία από τις πιο πανάρχαιες λατρείες. Μια λατρεία που βέβαια επιβιώνει και κατά την ελληνιστική και την ελληνορωμαϊκή εποχή και κυρίως επικρατεί στην Αίγυπτο.
Ο άνθρωπος έκανε ανέκαθεν επίκληση στα ζώα μέσω της εικόνας, της μάσκας, των διατροφικών ταμπού, του τοτέμ ή των μυθικών μεταμορφώσεων, τόσο για να εκφραστεί όσο και για να επικοινωνήσει με τους άλλους, αλλά και με τον εσώτερο εαυτό του. Το φαινόμενο αυτό από την αρχαιότητα πέρασε και διασώθηκε και στην ελληνιστική και την ελληνορωμαϊκή περίοδο και σε αυτό το σημαντικότερο ρόλο έπαιξε η αιγυπτιακή ζωολατρία. Το ίδιο το μονοπάτι της αιγυπτιακής, όπως και της ελληνικής και της ρωμαϊκής, μυθολογίας είναι γεμάτο μεταμορφώσεις, σχέσεις παρά φύσιν, αλλά συγχρόνως και εκθαμβωτικές εικόνες του “θεϊκού” ζωικού βασιλείου.
Ο συγγραφέας, ποιητής και μελετητής των θρησκειών Χρήστος Ντικμπασάνης τονίζει ότι η πίστη στα ιερά ζώα είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Ιδίως, όμως, η Αίγυπτος και οι χώρες της Εγγύς Ανατολής, της Μεσοποταμίας και η Ινδία θεωρούνται ως λίκνα των ζωόμορφων θεών. Έλληνες και Ρωμαίοι στοχαστές προσπάθησαν να εμβαθύνουν σε αυτήν τη λατρεία, να την κατανοήσουν και να την ερμηνεύσουν. Άλλοι από αυτούς τη θεώρησαν τελείως παράδοξη και άλλοι μπόρεσαν να την αντικρίσουν μόνο από την συμβολική της οπτική γωνία. Πάντως εκείνο που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι ότι δεν λατρεύεται το ίδιο το πλάσμα, αλλά η θεία δύναμη, που αποκαλύπτεται μέσα από αυτό ή συμβολίζεται από αυτό και η οποία μπορεί να πάρει ποικίλες χροιές γινόμενη από ευεργετική έως επικίνδυνη.

Θρησκευτική λατρεία-Αρχαιότητα, Ερωδιός, 2012, 240 σελ.

Νόγκα, Το ξύπνημα του εφιάλτη – Χρήστος Ντικμπασάνης




Μετά από ένα χρόνο περίπου επιστρέψαμε στο Άγιο Όρος. Έπρεπε να το κάνουμε όσο κι αν ένας ανείπωτος τρόμος κατοικοέδρευε στα βάθη της καρδιάς μας αμείωτος και τυραννικός απ’ την πρώτη ακόμη φορά, που ταξιδέψαμε στα λαβυρινθώδη κι επικίνδυνα σπλάχνα του Άθωνα. Εκείνο, που μας ωθούσε ν’ αντιμετωπίσουμε γι’ άλλη μια φορά το Μεγάλο Νόγκα, ήταν η σταθερή απόφασή μας να λυτρώσουμε το ιερό βουνό και κατ’ επέκταση ολόκληρο τον πλανήτη Γη απ’ τη φοβερή τιμωρία, που ο Μεγάλος Όφις ετοίμαζε γι’ αυτόν. Ο καλόγερος Δανιήλ, ο βιβλιοφύλακας της μονής Μεγίστης Λαύρας, όταν τον επισκεφτήκαμε, είχε ακόμη ένα ωχρό απ’ τον πανικό πρόσωπο, απ’ όπου έλειπε λες το αίμα. Ήταν ένα αδειανό πρόσωπο και αυτό οφειλόταν στη συνάντησή του με τον απόλυτο τρόμο. Μια συνάντηση που είχε πραγματοποιηθεί στις αρχές του Ιουλίου εκείνης της αποφράδας χρονιάς. Του ζήτησα να μας διηγηθεί εξαρχής όλη αυτήν τη φοβερή περιπέτεια που έζησε. Έπρεπε να ξέρουμε τα πάντα μέχρι την πιο ασήμαντη λεπτομέρειά τους. Και τότε εκείνος ξεκίνησε με τρεμάμενη φωνή να μας αφηγείται τα τρομερά γεγονότα, καθώς μας τοποθετούσε στα δάχτυλα τους αισθητήρες μιας υπερσύγχρονης virtual reality συσκευής, τη στιγμή ακριβώς που ένα εφιαλτικό σύρσιμο άρχισε ν’ ακούγεται απ’ το βάθος του σκοτεινού μονοπατιού, που οδηγούσε στη μονή.

Μυθιστόρημα, Συμπαντικές Διαδρομές, 2017, 252 σελ.

Μυθιστορήματα
Νόγκα, Το ξύπνημα του εφιάλτη (2017), Συμπαντικές Διαδρομές

Ποίηση
Η αποστροφή και το προσκύνημα (2011), Συμπαντικές Διαδρομές

Δοκίμια-Μελέτες-Θρησκείες-Φιλοσοφική ανθρωπολογία-Αποκρυφισμός-Παραφυσικά φαινόμενα
Οφιολατρεία (2002), Αρχέτυπο
Ηθοκυβερνητική (2003), Ερωδιός
Απόκρυφος Αδάμ (2005), Ερωδιός
Τέρατα και δράκοι (2011), Άγνωστο
Ζώα-θεοί, ζώα ιερά (2012), Ερωδιός

Συλλογικά έργα
Μυστικά της διατροφής (2003), Αρχέτυπο

Πηγές: Biblionet, Αρχέτυπο, Ερωδιός, Άγνωστο, Συμπαντικές Διαδρομές

20 views.