Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Χρυσηίδα-Χρύσα Δημουλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες και ζει στην Αθήνα.
Μόλις αποφοίτησε, ήρθε στην Αθήνα και γράφτηκε στη Σχολή Αεροσυνοδών, την Α.S.T.
Αμέσως μετά προσελήφθη στην Ολυμπιακή Αεροπορία ως ιπτάμενη συνοδός και εργάστηκε εκεί από το 1976 μέχρι και το 2000.
Παράλληλα με τη δουλειά της, την περίοδο 1984-1985 συνεργάστηκε με το τότε περιοδικό Discomoda In κάνοντας ρεπορτάζ για τις πιο γνωστές ντίσκο του κόσμου (Νέα Υόρκη, Ρώμη, Μιλάνο, Μόσχα, Άπω Ανατολή κ.α.), ενώ παράλληλα είχε τη δική της σελίδα, όπου έγραφε αυτοτελείς κωμικές ιστορίες, με τίτλο “Οι περιπέτειες της Εύας” που έθιγαν τα κακώς κείμενα της εποχής.
Έχει ταξιδέψει σ’ όλο τον κόσμο, γεγονός που την επηρέασε στην επιλογή των θεμάτων των βιβλίων της.
Εμφανίστηκε στην ελληνική λογοτεχνία το Δεκέμβριο του 1997 με το μυθιστόρημα της “Τα τριαντάφυλλα δε μυρίζουν πάντοτε” από τις Εκδόσεις Λιβάνη.
Από το 2009 μέχρι σήμερα συνεργάζεται με τις Εκδόσεις Ψυχογιός, όπου έχει εκδώσει συνολικά 26 έργα για ενηλίκους και παιδιά.
Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει μπεστ σέλερ.
Ακούραστη, αστείρευτη και αγιάτρευτα ερωτευμένη με την πένα, όπως δηλώνει η ίδια, ζει πλέον για να γράφει.
Για το βιβλίο της “Μην πυροβολείτε τη νύφη” τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο Αναγνωστικού Κοινού στην Κύπρο, και παράλληλα ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα, ενώ το βιβλίο της “Τα δάκρυα του Θεού” κυκλοφορεί και στη Βραζιλία.
Για τρεις συνεχόμενες χρονιές ήταν υποψήφια για το βραβείο «Συγγραφέας της χρονιάς» του περιοδικού Life & Style.
Το 2004 βραβεύτηκε από το ΠΟΛΚΕΟΑ, το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων της Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Για το βιβλίο της “Το φιλί του δράκου” ήταν υποψήφια για τα βραβεία “Γυναίκα της Χρονιάς 2007” του περιοδικού Life & Style.
Το 2011 βραβεύτηκε από τη γενέτειρά της, τις Σέρρες, για την προσφορά της στα γράμματα.
Τον Ιανουάριο του 2014, βραβεύτηκε από το λογοτεχνικό τμήμα της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Το βιβλίο της “Το σταυροδρόμι των ψυχών” μεταφράστηκε στα αγγλικά και “Τα δάκρυα του θεού” στα τσέχικα και τα βραζιλιάνικα, ενώ “Το κελάρι της ντροπής” κυκλοφόρησε στα τουρκικά.
Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σεναρίου και σεμινάρια φιλοσοφίας, γράφει σενάρια και στίχους.
Το 2014 έγραψε τα τρία πρώτα της θεατρικά έργα: Για ένα μπουκάλι φθηνό κρασί, Ποτέ δεν είναι αργά για την αγάπη και Εννέα χρόνια σιωπής.
Άνθρωπος προσιτός και ιδιαίτερα κοινωνικός, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και της αρέσει πολύ το διάβασμα και η έρευνα.
Είναι φανατική φιλόζωη και οικολόγος, και θεωρεί ότι τα παιδιά είναι η μοναδική ελπίδα για ένα ειρηνικό αύριο, αρκεί να γαλουχηθούν σωστά.
Μότο της: σπίτι χωρίς βιβλία, δωμάτιο δίχως παράθυρα.
Επιθυμία της: να τα προλαβαίνει όλα.
Στόχος της: να γράφει βιβλία που θα αγαπηθούν.
Όνειρό της: να υπάρξει αγάπη και δικαιωμένοι άνθρωποι.
Ευχή της: να υπάρχουν ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά.
Ουτοπία της: να μπορούσε να γυρίσει πίσω τον χρόνο και να πετάξει ξανά με στολή, με τα φτερά της Ολυμπιακής, δίπλα στους παλιούς συναδέλφους της…

Τα τριαντάφυλλα δε μυρίζουν πάντοτε – Χρύσα Δημουλίδου

Η Έλλη, μια νέα και ωραία γυναίκα, κατά τη διάρκεια των διακοπών της νιώθει να έλκεται ερωτικά από έναν πανέμορφο νέο, τον Αλέξανδρο, που είναι όμως ομοφυλόφυλος. Κατορθώνει στην πορεία να μετατρέψει την παράξενη αυτή έλξη σε πραγματική φιλία, η οποία με το πέρασμα των χρόνων συνεχώς μεγαλώνει μέσα από τις εμπειρίες τους, τους έρωτές τους, τις χαρές, τις λύπες και τη μοναξιά τους, ώσπου ο Αλέξανδρος αποφασίζει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 1997, 264 σελ.

Το βαλς των πορσελάνινων άστρων – Χρύσα Δημουλίδου

Ο Άγγελος Ρασμάνης είναι ο πιο διάσημος σχεδιαστής μόδας τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η Ζανίν είναι ένα φτωχοκόριτσο που κερδίζοντας τον πρώτο τίτλο ομορφιάς βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αναπάντεχης δόξας, που τη συνεπαίρνει και την κάνει τηλεοπτικό αστέρι πρώτου μεγέθους. Ο Αργύρης, εραστής του σχεδιαστή, από το φτωχικό του στο Πέραμα γνωρίζει τα πλούτη χάρη στη γνωριμία αυτή. Στα παρασκήνια του κόσμου της μόδας και της τηλεόρασης ένας έρωτας ανθίζει, μια μάνα κρύβεται γιατί κάποιος ντρέπεται για την ύπαρξη της, μια προδοσία, ένας κατήφορος, ένα βαλς από πορσελάνινα άστρα.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 1999, 282 σελ.

Πόθοι στα φτερά των αγγέλων – Χρύσα Δημουλίδου

Όταν η 36χρονη Μίνα συναντά τον 21χρονο Μάνο, τα πάντα αλλάζουν στη μέχρι τότε ήρεμη ζωή της. Ένας έρωτας γεννιέται απρόσμενα. Μόνο που η Μίνα δεν μπορεί να φανταστεί ότι ο γοητευτικός νέος άντρας είναι ο γιος της άλλοτε φίλης της, της Πόπης, που κανάκευε όταν ήταν μικρός. Οι άγγελοι δεν έχουν πόθους και η Μίνα νιώθει ενοχές καθώς γεύεται κάτι που είναι απαγορευμένο. Τελικά, η Πόπη μαθαίνει ποια είναι η ερωμένη του γιου της που έχει αναστατώσει τη ζωή του. Η συνάντηση των δύο γυναικών θα είναι μια οδυνηρή δοκιμασία και για τις δύο.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 1999, 261 σελ.

Όταν το χιόνι χόρεψε με τη φωτιά – Χρύσα Δημουλίδου

Το 1968, σ’ ένα μικρό χωριό της Δράμας, ένα δεκαεξάχρονο πανέμορφο κορίτσι, η Βασιλική, μεγαλώνει κάτω από την καταπιεστική συμπεριφορά της μητέρας της. Το μοναδικό στήριγμά της, εκτός από τη γιαγιά της, είναι η ελπίδα ότι κάποτε θα ξεφύγει από τη μίζερη ζωή του χωριού, ότι μια μέρα καλύτερη θα ξημερώσει, ότι θα γνωρίσει το μοιραίο έρωτα. Όταν παντρεύεται με προξενιό τον Δημήτρη και φεύγει για να ζήσει στη Θεσσαλονίκη, πιστεύει ότι άγγιξε το όνειρο. Χρόνια μετά το όνειρο παραμένει όνειρο και η Βασιλική πείθεται ότι έτσι είναι η ζωή. Ώσπου έρχεται ένας άντρας και, ώριμη και επιτυχημένη επιχειρηματίας πια, αγγίζει μια ευτυχία που την οδηγεί στην καταστροφή σαν φωτιά που πέφτει στο χιόνι.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 1999, 205 σελ.

Άντρες; Ευχαριστώ, δε θα πάρω – Χρύσα Δημουλίδου

Σκέφτομαι συνεχώς εμένα, τις φίλες μου και όλες τις γυναίκες που τέτοια ώρα είναι μόνες. Γυναίκες που δεν τους λείπει τίποτε κι όμως έχουν ένα τίποτε στο κρεβάτι τους. Είναι μισές. Όπως και να το κάνουμε, ο άνθρωπος χωρίς ταίρι είναι μισός άνθρωπος. Είναι μορφή αναπηρίας κι αυτό. Σηκώνομαι από το κρεβάτι και κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Συνέρχομαι. Τί με έπιασε ξαφνικά; Γιατί τόσος πεσιμισμός; Δηλαδή, επειδή οι άντρες είναι νούμερα, πρέπει κι εγώ να γίνω νούμερο νυχτιάτικα; Βρε, δεν πάνε στο διάολο!!!

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2000, 316 σελ.

Η γυναίκα της σοφίτας – Χρύσα Δημουλίδου

Ποια ήταν η γυναίκα που πολλά χρόνια τώρα κρυβόταν στη σοφίτα της «Βίλας των Ανέμων», ενός αρχοντικού κάπου στην Εκάλη; Κάποιοι έλεγαν πως ήταν η μικρότερη κόρη του άλλοτε επιτυχημένου επιχειρηματία Μάριου Νομικού, που στα νιάτα της υπήρξε η καλλονή της εποχής της, κάνοντας τους άντρες να πέφτουν στα πόδια της και να εκλιπαρούν για ένα της βλέμμα.
Μερικές φορές οι διαβάτες μπορούσαν να διακρίνουν την αχνή σκιά της πίσω από τις βαριές κουρτίνες του παραθύρου της. Οι μεγαλύτεροι αναφέρονταν σε ένα τραγικό γεγονός που κατέστρεψε τη ζωή της μαζί με την ουράνια ομορφιά της. Κι όταν κλείστηκε πάνω στη σοφίτα, δεν την ξανάδε μάτι ανθρώπου πέρα από την αδελφή της Μάρθα, που στάθηκε βράχος ακλόνητος δίπλα της. Κι όμως, κάποτε μισούσαν η μία την άλλη, δηλαδή η Αγγέλα, γιατί η καλόβολη μα ασχημούλα Μάρθα είχε κάνει πολλές προσπάθειες να έρθουν πιο κοντά. Μάταια. Στην καρδιά της Αγγέλας δε χωρούσε αγάπη για κανέναν. Μέχρι που ξημέρωσε η μέρα εκείνη, η πιο χαρμόσυνη της ζωής της, για να καταλήξει σε τραγωδία…
Δύο αδελφές και πολλά κρυμμένα μυστικά που διαφύλαξαν για χρόνια. Ως τη στιγμή που άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και ο άνεμος σάρωσε τα πάντα αφήνοντας συντρίμμια στο πέρασμά του.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2001, 324 σελ.

Τον άντρα σου κεράτωνε και μάγια μην του κάνεις – Χρύσα Δημουλίδου

«Όμως κάθε χτύπος του ρολογιού στο χρόνο χτύπαγε και στον υποθάλαμο της μνήμης της ένα σφυρί που σκάλιζε σκηνές από το παρελθόν, σκηνές πάθους δίπλα στον Βύρωνα, σκηνές χαλάρωσης, ασήμαντες μεν, αλλά τόσο σημαντικές για κάποιον άνθρωπο που ζει χωρίς να έχει ζήσει… Γιατί η Φωφώ δεν είχε ζήσει. Ακόμη και οι καλές στιγμές δίπλα στον άντρα της, με το χρόνο, την ωριμότητα, τη σύγκριση, είχαν αρχίσει να ξεθωριάζουν τόσο που η ίδια αναρωτιόταν αν υπήρξαν ποτέ.
»Η σύγκριση!!! Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός άντρα είναι η σύγκριση. Γι’ αυτό οι άντρες προτιμούν τις γυναίκες που δεν έχουν εμπειρίες, που δε γνωρίζουν. Γιατί ποτέ δε θα έρθουν σε σύγκρουση με αυτό που λέγεται σύγκριση. Και δυστυχώς για τον Μηνά, η Φωφώ σύγκρινε πλέον».

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2002, 267 σελ.

Ο γιος της βροχής – Χρύσα Δημουλίδου

Ο Αντώνης Κόκκινος γεννιέται ένα μεσημέρι καταμεσής ενός χωραφιού κάπου στην Ήπειρο, τη μέρα που ξεσπάει μια άγρια καταιγίδα. Τρεις μέρες μετά η μάνα του ξεψυχάει από επιπλοκές της γέννας. Από εκείνη τη στιγμή ο πατέρας του αρνείται να τον δει. Μεγαλώνει από τη μεγάλη του αδελφή, στερημένος από γονείς.
Δεκαπεντάχρονο παιδί φεύγει από το χωριό του για την Αμερική με το όνειρο να κάνει πολλά λεφτά. Η ζωή όμως δεν του χαρίζεται. Δουλεύει σκληρά, από παιδί για θελήματα μέχρι μπάρμαν στο περίφημο κλαμπ Στούντιο 54 της Νέας Υόρκης, για να καταλήξει να πουλάει έρωτα σε ώριμες, πλούσιες γυναίκες. Μία από αυτές τον παίρνει υπό την προστασία της. Όταν όμως αφήνει έγκυο τη δεκαεφτάχρονη κόρη της, το σκάει και εξαφανίζεται.
Μετά από χρόνια οι συνθήκες τον αναγκάζουν να επιστρέψει στην Ελλάδα, χωρίς να γνωρίζει ότι μόλις τώρα αρχίζουν τα πραγματικά του προβλήματα. Ο σκληρός Τόνι Ρεντ δεν έχει καμία σχέση με το αμούστακο αθώο αγόρι που έφυγε σαν Αντώνης Κόκκινος, εκτός από ένα πράγμα: Κάθε φορά που βρέχει του αρέσει να γίνεται μούσκεμα, νιώθοντας έτσι το χάδι της μάνας που δε γνώρισε ποτέ…

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2003, 349 σελ.

Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου – Χρύσα Δημουλίδου

Η μοίρα της Μάγδας Αυγέρη είχε καθορίσει την πορεία της ζωής της πολύ πριν από τη γέννησή της. Ένα παλιό, ξεχασμένο μπαούλο, κρυμμένο καλά για πολλά χρόνια, φέρνει στο φως το μυστικό της οικογένειας. Και τότε εκείνη, εγκαταλείποντας τις σπουδές της στη Νομική, γίνεται αυτό που ήταν προδιαγεγραμμένο: Διάσημη ζωγράφος! Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τους λόγους που την ώθησαν να επιλέξει αυτό τον δρόμο και κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι πίσω από τα ψυχρά, γκρίζα μάτια της ο φόβος είναι ο καθημερινός επισκέπτης που ορίζει τη ζωή της, τις αντοχές της, ακόμη και τον έρωτα! Κι όσο περισσότερο τη στεφανώνει η επιτυχία, τόσο πιο πολύ την αγκαλιάζει ο πανικός. Μέχρι που μια μέρα με καταρρακτώδη βροχή θα φέρει στον δρόμο της έναν άγνωστο άνδρα που θα την κάνει να μη φοβάται πια. Κι εκεί που πιστεύει πως επιτέλους ελευθερώθηκε από ό,τι τη βάραινε τόσα χρόνια, τα πρώτα περίεργα, σκοτεινά σημάδια αρχίζουν να διαφαίνονται στον ορίζοντα… και τότε αρχίζει η άνιση πάλη με τη φθορά, τον χρόνο, τη λάμψη.
Μερικές φορές, όταν τα σύννεφα του μυαλού σκοτεινιάζουν τον ήλιο του και το οδηγούν σε απύθμενα, μαύρα πηγάδια, μπορεί να είναι γιατί η ψυχή δεν άντεξε τον πόνο ή γιατί φοβήθηκε ή γιατί χάθηκε…

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2004, 414 σελ.

Τα δάκρυα του Θεού – Χρύσα Δημουλίδου

Λένε πως κάθε φορά που ο Θεός βλέπει εμάς τις πουτάνες, δακρύζει. Δακρύζει από ντροπή, μια και σ’ εμάς δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει!
Δεκαετία του 1950. Πάνω στις πληγές μιας Ελλάδας που ακόμη αιμορραγεί από τον πόλεμο, σε μια γειτονιά του Πειραιά, την περίφημη Τρούμπα, ανάμεσα σε καπνούς στριφτών τσιγάρων και φθηνών ποτών, ο έρωτας εναποθέτει στα κορμιά γυναικών τα ξεφτισμένα όνειρά του και την ελπίδα πως η ζωή είναι μαγική κι ωραία. Μέρα και νύχτα οι πόρνες σουλατσάρουν στα στενοσόκακα, πουλώντας τα κορμιά τους για ελάχιστα χρήματα. Λίγα βήματα πιο πέρα οι τάχα προστάτες τους καραδοκούν σαν γύπες να αρπάξουν τη λεία τους, πουλώντας τους υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο, φτιαγμένο με χρυσόσκονη και αγγέλους. Η κάθε μια από αυτές τις γυναίκες έχει να σου πει και μια διαφορετική ιστορία, που μπορεί να ξεκίνησε από τα καλύτερα σπίτια ή ακόμη κι από έναν γάμο, έναν αρραβώνα, έναν μεγάλο έρωτα. Μια από αυτές τις γυναίκες υπήρξα κι εγώ, γνωστή με το όνομα μαντάμ Τζένη, που από απλή πόρνη έφτασα να έχω το πιο διάσημο μπορντέλο της Τρούμπας.
Όχι, η ζωή δε μου στάθηκε στα δύσκολα. Εύκολα δεν υπήρχαν. Μια νύχτα δική μου ολόκληρη η ζωή σου… Αυτή τη νύχτα θα σου διηγηθώ. Πλέον στα ογδόντα μου, εδώ και πολλά χρόνια, είμαι η Ευγενία Φράνκου, μια αξιοσέβαστη γυναίκα που χαίρει μεγάλης εκτίμησης από την οικογένεια και το περιβάλλον της. Κανείς δεν έμαθε ποτέ ποια πραγματικά ήμουν. Γιατί το κάνω τώρα αυτό; Γιατί σε μένα ο θάνατος χρωστάει ακόμη…

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2005, 436 σελ.

Ο Πρασινοπασχαλιάς – Χρύσα Δημουλίδου

Σ’ ένα μικρό πασχαλοχωριό ζει μια πράσινη πασχαλίτσα, ο Πρασινοπασχαλιάς, που κανείς δεν τον κάνει παρέα γιατί είναι διαφορετικός. Όταν όμως εμφανίζεται το μαύρο κοράκι που θέλει να φάει τις πασχαλίτσες, ο Πρασινοπασχαλιάς με το φίλο του το σαλιγκάρι, τον Σάλη, θα συνεργαστούν και θα διώξουν τον εχθρό.
Ένα διδακτικό παραμύθι που μιλάει για τη διαφορετικότητα και την αξία της συνεργασίας και της φιλίας.
Eικονογράφηση: Λιάνα Δενεζάκη

Παιδική λογοτεχνία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2005, 28 σελ.

Η φαντασμένη τριανταφυλλιά – Χρύσα Δημουλίδου

Mια φορά κι έναν καιρό, κάπου στην εξοχή και δίπλα σ’ ένα ποταμάκι, ζούσε μαζί
αγαπημένη μια παρέα λουλουδιών: η κυρία άσπρη Mαργαρίτα, που ήταν σοφή, η σοβαρή ροζ κυρία Γαριφαλιά, η ντροπαλή κόκκινη δεσποινίδα Παπαρούνα, η ταπεινή βιολετιά δεσποινίδα Aνεμώνη,
η περίεργη πορτοκαλιά δεσποινίδα Xρυσάνθεμο και η κίτρινη ονειροπόλα κυρία Aγριοτριανταφυλλιά.
Όλα τα λουλούδια ήταν αγαπημένα μεταξύ τους και πρόσεχαν το ένα το άλλο.
Eικονογράφηση: Λιάνα Δενεζάκη

Παιδική λογοτεχνία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2005, 40 σελ.

Μην πυροβολείτε τη νύφη – Χρύσα Δημουλίδου

Μέσα σε όλα όσα κληρονόμησε η Άννα από την αγαπημένη της γιαγιά Αννιώ ήταν κι ένα παλιό ράφι γεμάτο τεντζερέδες, να της θυμίζει συχνά τα λόγια της: “Κοίταξε μη μείνεις στο ράφι σαν τη θεία σου τη Χρυσούλα…”
Η Άννα δεν το ‘χε σκοπό. Άλλωστε, πάντα ονειρευόταν να φορέσει νυφικό. Όμως, στα τριάντα τρία της, παρέμενε ανύπαντρη. Νόστιμη ήταν, μορφωμένη ήταν, είχε καλή δουλειά και δικό της σπίτι. Τι έφταιγε λοιπόν;
Τη μέρα που λαμβάνει προσκλητήριο γάμου από τη Μαριάνθη, τη μοναδική συμμαθήτριά της πέρα από την ίδια που δεν είχε ακόμη παντρευτεί, φτάνει στα όριά της. Πώς θα δικαιολογούσε σε όλους, για άλλη μια φορά, την απουσία ενός άντρα από το πλευρό της;
Όταν διαρκώς μπροστά από τις μεγαλύτερες επιθυμίες μας γιγαντώνονται τα πιο αξεπέραστα εμπόδια, δύο πράγματα συμβαίνουν: ή εγκαταλείπεις ή πεισμώνεις. Κι η Άννα πείσμωσε. Σε αυτό το γάμο έπρεπε να εμφανιστεί με ένα σύζυγο ή, έστω, έναν αρραβωνιαστικό. Της έμεναν μόνο δύο εβδομάδες για να τον βρει…

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2006, 334 σελ.

Το φιλί του δράκου – Χρύσα Δημουλίδου

Στις 13 Μαρτίου 1964 μια ετοιμόγεννη δεκαεξάχρονη κοπέλα φτάνει μόνη στο Νοσοκομείο Σερρών με αιμορραγία. Ξεψυχά, αφού πρώτα γεννά ένα κοριτσάκι. Τρεις μέρες μετά, το βρέφος εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Οι έρευνες της Χωροφυλακής παραμένουν άκαρπες και ο φάκελος της υπόθεσης μπαίνει στο Αρχείο.
Το Σεπτέμβριο του 1989 ένας περίεργος στραγγαλισμός μιας νεαρής καθηγήτριας συγκλονίζει τη Θεσσαλονίκη. Δύο μήνες αργότερα μια νεαρή μάνα βρίσκεται στραγγαλισμένη με τον ίδιο τρόπο. Ο αστυνόμος ΑΔ Στεργίου της Διεύθυνσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης παρατηρεί ότι τα δύο θύματα έχουν γεννηθεί στις 13 Μαρτίου του 1964 στο Νοσοκομείο Σερρών. Οι εξελίξεις που ακολουθούν είναι αιφνιδιαστικές και απρόσμενες. Ο Στεργίου αντιλαμβάνεται ότι μόλις έχει μπει σ’ ένα σκοτεινό λαβύρινθο μιας περίεργης υπόθεσης που ο μίτος της ξεκινά είκοσι πέντε χρόνια πριν στις Σέρρες. Ποιος έκλεψε εκείνο το μωρό; Γιατί; Ποιος σκοτώνει τα κορίτσια που γεννήθηκαν την ίδια μέρα με αυτό; Τι παιχνίδι παίχτηκε και ποια συμφωνία με το θάνατο, που ξύπνησε ένα δολοφόνο είκοσι πέντε χρόνια αργότερα;
Το “Φιλί του Δράκου” είναι το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα της Χρύσας Δημουλίδου. Γεμάτο συναίσθημα, μυστήριο, δράση, αγωνία, κρατά τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα ως την τελευταία του σελίδα.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2007, 460 σελ.

Το αστεράκι που έπεσε στη γη – Χρύσα Δημουλίδου

Μια φορά κι έναν καιρό, εκεί ψηλά στον ουρανό,
ζούσε ένα αστεράκι, η Αστερούλα, μαζί με τα χιλιάδες αδέλφια της.
Κάθε βράδυ…
Eικονογράφηση: Αντριάνα Ρούσσου

Παιδική λογοτεχνία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2007, 28 σελ.

Η μαργαριταρένια πολιτεία – Χρύσα Δημουλίδου

Mια φορά κι έναν καιρό, στα βάθη της γαλάζιας θάλασσας, σε ένα ήσυχο χωριό, ζούσε ένας μικρός ιππόκαμπος, ο Ιπποκράτης, που ήταν ανήσυχο πνεύμα και ήθελε να ερευνά και να μαθαίνει καινούρια πράγματα. Ο Ιπποκράτης είχε δύο φίλους εντελώς διαφορετικούς από εκείνον.
Ο ένας, ο Αστέρης, ήταν ένας αστερίας που ολημερίς καθόταν αραχτός στην ξαπλώστρα του και έκανε ηλιοθεραπεία φορώντας τα μαύρα γυαλιά και το κόκκινο καπέλο του.
Ο άλλος φίλος του Ιπποκράτη, ένα στρείδι, ο Στρείδης, ήταν καθισμένος από το πρωί ως το βράδυ έξω από μια σπηλιά, όπου φύλαγε τα μαργαριτάρια του. Το όνειρό του ήταν να μαζέψει αρκετά μαργαριτάρια για να χτίσει μια μέρα ένα μαργαριταρένιο παλάτι και να ζήσει εκεί μέσα μόνος του σαν βασιλιάς.
Παρακολουθήστε την περιπέτειά τους στην αναζήτηση της Mαργαριταρένιας Πολιτείας.
Eικονογράφηση: Λιάνα Δενεζάκη

Παιδική λογοτεχνία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2007, 44 σελ.

Σουίτα στον παράδεισο – Χρύσα Δημουλίδου

Πού βρίσκεται ο Παράδεισος, η Εδέμ, η γη της Επαγγελίας ή όπως αλλιώς ονομάζεται, που όλοι ψάχνουμε και γιατί δεν μπορούμε να τον βρούμε; Ποιος είναι ο Αδάμ και ποια η Εύα; Τους έδιωξε ο Θεός από τον Παράδεισο επειδή δοκίμασαν το μήλο της γνώσης ή το μήλο της άγνοιας; Μήπως τελικά ο Αδάμ ήταν εκείνος που πλάστηκε από το πλευρό της Εύας; Σας πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί ο άνδρας να είναι το ωραίο φύλο και η γυναίκα το ισχυρό; Θα σοκαριστείτε όταν μάθετε ότι το αρσενικό φύλο δεν είναι παρά μια παραλλαγή του θηλυκού; Τελικά μήπως ο άνδρας είναι φύλο παροχής υπηρεσιών; Αν ναι, τότε γιατί η γυναίκα έζησε επί σειρά αιώνων στη σκιά του; Φοβούνται πια οι άνδρες τις γυναίκες ή τις έχουν σιχαθεί; Μήπως οι άνδρες τρέμουν πιο πολύ μη μείνουν στο ράφι; Η εκκλησία αποστρέφεται τη γυναίκα και απλά τη χρησιμοποιεί; Πόσα ψέματα της είπε και γιατί της αφαίρεσε το δικαίωμα της ηδονής; Ο Θεός υμνεί τον έρωτα; Ξέρουν οι Έλληνες να κάνουν έρωτα; Γνωρίζει ένα ζευγάρι ότι στο κρεβάτι τους είναι πάντα τρεις και όχι δύο; Ποιος είναι ο τρίτος;
Όλα αυτά που μας έκρυψαν, όλα αυτά που μας πόνεσαν, όλα αυτά που δικαιούμαστε, άνδρες και γυναίκες. Ένα βιβλίο γραμμένο με απλά καθημερινά λόγια και πολύ χιούμορ που λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Ένα βιβλίο ζυμωμένο από τη ζωή και ψημένο από την εμπειρία, τη γνώση και την έρευνα. Ένα βιβλίο που θα σας πει μόνο αλήθειες, που θα σας αφυπνίσει, που θα σας κάνει να δείτε τη ζωή με διαφορετικό μάτι… Το τρίτο μάτι. Ένα βιβλίο που σκοπό έχει να μας κάνει καλύτερους, να μας βοηθήσει να μην πονάμε τόσο πολύ. Γιατί η ζωή είναι πόνος κι όποιος δεν πονά, σημαίνει πως δεν είναι ζωντανός.
Μια έρευνα-καταγγελία με φιλοσοφική χροιά από τη Χρυσηίδα-Χρύσα Δημουλίδου που θα μας εκπλήξει, θα προβληματίσει, θα ταρακουνήσει και πιθανόν θα σοκάρει. Το πιο πιθανό όμως είναι να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε…

Ψυχολογία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2008, 581 σελ.

Το σταυροδρόμι των ψυχών – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Η Ελληνοαμερικανίδα Κάσυ Πάλμερ ζει στην Καλιφόρνια, στο Λος Άντζελες, παντρεμένη κι ευτυχισμένη για είκοσι δύο χρόνια, δίπλα στον πετυχημένο πλαστικό χειρουργό των σταρς του Χόλιγουντ, Σταν Πάλμερ, όταν κάποια πολύ περίεργα όνειρα έρχονται να ταράξουν τον ύπνο της και την καθημερινότητα της. Η Κάσυ αρχίζει να αναζητά τις λησμονημένες παιδικές της αναμνήσεις, στη γη του πατέρα της, στο νησί της Αμοργού στην Ελλάδα. Εκεί την περιμένει το πεπρωμένο της και η Κάσυ αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πια ο ίδιος άνθρωπος. Δύο άλλες γυναίκες που έζησαν πάρα πολλά χρόνια πριν από εκείνη, την αναζητούν ρίχνοντας τις σκιές τους στα όνειρά της και διεκδικώντας μερίδιο από τη ζωή της. Η Κάσυ αφήνεται στα χέρια τους, αψηφώντας κάθε νόμο λογικής, όταν διαπιστώνει ότι ένας μεγάλος ανεκπλήρωτος έρωτας ζητά να αναστηθεί μέσα από τη δική της ύπαρξη. Μια σαρωτική θύελλα γεγονότων μαστιγώνει το παρόν της, ενώ ένα τραγικό παρελθόν ζητάει να δικαιωθεί. Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες που σέρνουν ακόμη τις φιγούρες τους μέσα στους αιώνες; Ποιος είναι αυτός ο άνδρας που τις αγάπησε τόσο πολύ;
Αν πιστεύετε ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο, τότε θα δικαιωθείτε μέσα από τη ζωή της Κάσυ Πάλμερ. Ένα μεταφυσικό αισθηματικό θρίλερ της γνωστής συγγραφέως Χρυσηίδας-Χρύσας Δημουλίδου που θα σας καθηλώσει, θα σας προβληματίσει και ίσως σας λυτρώσει από τους επίγειους φόβους σας.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2009, 453 σελ.

Πόσο κοστίζει η βροχή; – Χρυσηίδα Δημουλίδου

“Με ρωτάς τι χρώμα
έχει ο έρωτας”.
“Και λοιπόν;”
“Είναι χλωμός”.
“Μα μου είπαν
πως έχει χρώμα κόκκινο”.
“Σε γελάσανε. Απλώς
τον βάφουνε
μ’ αυτό το χρώμα”…
Αναρωτιέμαι αν ο ποιητής είναι στοχαστής ή ο στοχαστής ποιητής Δεν ξέρω…
Εγώ απλά εναποθέτω στα χέρια σας το νεογέννητο παιδί μου.

Ποίηση, Ψυχογιός, 2010, 241 σελ.

Μερσέντες Χιλ – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Η Μερσέντες Χιλ, μια νεαρή και πάμφτωχη κοπέλα, γίνεται η διασημότερη ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου στην Αμερική του 1930. Η απαράμιλλη ομορφιά και το ταλέντο της αφήνουν άναυδο όποιον την αντικρίζει. Κι εκείνη, σαν βασίλισσα, απολαμβάνει απ’ το θρόνο της όλα όσα της προσφέρουν τα νιάτα της. Οι άνδρες την ερωτεύονται με πάθος, απλώνοντας την καρδιά τους και τις περιουσίες τους στα πόδια της. Η δική της καρδιά όμως είναι δοσμένη μόνο στην καριέρα της. Μέχρι που ένας άνδρας ξυπνάει για πρώτη φορά μέσα της έναν πρωτόγνωρο έρωτα…
Και μια μέρα η Μερσέντες, διαπιστώνοντας ότι η ανελέητη φθορά του χρόνου στραγγίζει όχι μόνο την ομορφιά αλλά και την υγεία της, εξαφανίζεται χωρίς το παραμικρό ίχνος, αφήνοντας πίσω της τον άνδρα της, παραγωγό κινηματογράφου, και τη μικρή της κόρη. Οι περισσότεροι τη θεωρούν νεκρή.
Χρόνια μετά, γερασμένη και ξεχασμένη, δεν ελπίζει πια σε τίποτε και σε κανέναν. Ώσπου μια παράξενη γυναίκα της υπόσχεται αυτό που δεν μπορεί να κάνει κανείς· ακόμη και ο Θεός. Και η Μερσέντες δέχεται να παίξει το επικίνδυνο αυτό παιχνίδι της μοίρας. Θέλει να πάψει να πονά, θέλει να ερωτευτεί, να ξαναγίνει βασίλισσα στον παλιό θρόνο της. Θέλει μια δεύτερη ευκαιρία.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2010, 498 σελ.

Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Μετά το “Σταυροδρόμι των ψυχών”, η Κασάνδρα και ο Ορέστης συναντιούνται και πάλι σ’ ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα.
Στην αρχαία Ελλάδα η Αριάδνη έδωσε στον Θησέα το μίτο για να μπορέσει να βγει απ’ το λαβύρινθο και να τη συναντήσει ξανά. Έτσι και οι ψυχές, όταν φύγουν απ’ το γήινο περιβάλλον τους και πριν χαθούν στον Συμπαντικό λαβύρινθο, αφήνουν πίσω το νήμα τους για να τις βρουν οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου.
Έτος 2361 μ.Χ. Στον πλανήτη Γη, ύστερα απ’ τη μεγάλη οικολογική καταστροφή, τίποτε πια δεν είναι το ίδιο. Η Άλμπα Βήτα Σμιτς, ανώτερη κυβερνητική υπάλληλος, έχει λάβει εντολή απ’ τον κρατικό υπολογιστή Στερν να προχωρήσει σε σύζευξη με τον Έλφιν Άλφα Κορτς, που ανήκει στην ανώτερη κατηγορία ανθρωποειδών. Ο Έλφιν, ένας σκληροπυρηνικός και φιλόδοξος νομικός σύμβουλος, είναι ο απόλυτος μηδενιστής, χωρίς συναισθήματα, αφού πιστεύει ότι η δύναμη της εξουσίας είναι η απόλυτη ευτυχία. Η Άλμπα θεωρεί τον εαυτό της προνομιούχο γι’ αυτή την επιλογή του Στερν. Όλα όμως ανατρέπονται όταν εμφανίζεται στο δρόμο της ο Άντον Δέλτα Κορνέλ, που ανήκει σε κατώτερη κοινωνική κατηγορία. Κοντά του η Άλμπα ανακαλύπτει ότι η ονειρεμένη ζωή που πιστεύει ότι ζει δεν είναι παρά μια φυλακή κατασκευασμένη απ’ το σύστημα. Και τότε συνειδητοποιεί ότι ο άνδρας αυτός είναι το πεπρωμένο της, από κάποια άλλη ζωή στο πολύ μακρινό παρελθόν. Η σχέση μαζί του θα θέσει σε συναγερμό το σύστημα ασφαλείας του κράτους. Ωστόσο εκείνη δεν μπορεί να αντισταθεί στο κάλεσμα ενός πρωτόγνωρου συναισθήματος που λέγεται αγάπη…
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου κάνει την ανατροπή μ’ ένα ερωτικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον και δεν αποκλείεται να αποτελεί τη μελλοντική μας πραγματικότητα…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2011, 497 σελ.

Ο λύκος της μοναξιάς – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ξημερώματα Χριστουγέννων του 1984, στο Σπάνταου, στο Βερολίνο, ένας άντρας αυτοκτονεί πέφτοντας στα παγωμένα νερά του ποταμού Χάφελ. Ο θάνατός του θα γεννήσει το λύκο της μοναξιάς.
Στις 23 Οκτωβρίου 1994, η άγρια δολοφονία μιας γυναίκας στο Βερολίνο συγκλονίζει τη Γερμανία. Εκείνο το βράδυ ο λύκος θα ουρλιάξει για πρώτη φορά. Η υπόθεση θεωρείται ανεξιχνίαστη και μπαίνει στο αρχείο.
Χρόνια αργότερα, η πανέμορφη νεαρή γυμνάστρια Σοφιάννα Δρανά επιθυμεί να ζήσει το όνειρο των πλουσίων με οποιοδήποτε τίμημα, γι’ αυτό και δε διστάζει να χρησιμοποιήσει την εμφάνισή της για να το πετύχει. Χωρίς να το γνωρίζει όμως βρίσκεται κι αυτή στο μάτι του κυκλώνα.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2008 χιονίζει πολύ στην Αθήνα και ο λύκος ουρλιάζει ξανά. Η υπαστυνόμος Α΄ Ευρυδίκη Τζελή, που αναλαμβάνει την υπόθεση μιας πρωτοφανούς δολοφονίας η οποία συγκλονίζει την Ελλάδα, παρατηρεί κάτι που δεν έχει προσέξει κανείς. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή της κινδυνεύει, δίχως όμως να το γνωρίζει. Σαν ουρλιάζει ο λύκος της μοναξιάς, καραδοκούν οι μνήμες και ξυπνάει ένας δολοφόνος…
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου επανέρχεται δυναμικά στο αστυνομικό μυθιστόρημα με μια ιστορία που εκτυλίσσεται μεταξύ Ελλάδας και Βερολίνου και θα σας αφήσει με κομμένη την ανάσα.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2011, 526 σελ.

Ο Ελληνούλης, το χάρτινο καραβάκι – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ο Ελληνούλης είναι ένα μικρό χάρτινο καραβάκι που το κατασκεύασε ο πατέρας του Κωνσταντίνου για να παίζει μαζί του. Έπειτα από λίγες μέρες, όμως, το καραβάκι μας βαριέται το παιχνίδι μέσα στη λεκάνη με το νερό, και ένα βράδυ που βρέχει καταρρακτωδώς παρασύρεται από τα νερά και πέφτει σ’ ένα μεγάλο και σκοτεινό υπόνομο. Κι εκεί αρχίζει το περιπετειώδες ταξίδι του στο άγνωστο. Άραγε, θα μπορέσει να βγει σώο από εκεί μέσα ή θα χαθεί για πάντα; Η συνέχεια στο παραμυθάκι μας…
Eικονογράφηση: Μάρω Αλεξάνδρου

Παιδική λογοτεχνία, Ψυχογιός, 2011, 32 σελ.

Οι τρεις υποσχέσεις – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Οι τρεις υποσχέσεις που έδωσε στον πατέρα της ήταν αυτό που κράτησε η Μυρτάλη και ρίζωσαν σαν γερό δέντρο στην καρδιά της. Η μοίρα της επέλεξε να έρθει στον κόσμο στις 20 Ιουλίου του 1974 στην Αμμόχωστο, την ημέρα της εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο. Οι βομβαρδισμοί και η μυρωδιά του θανάτου ήταν αυτά που υποδέχτηκαν τον ερχομό της. Τα δραματικά γεγονότα που ακολούθησαν έγιναν η αιτία να αφυπνιστεί αργότερα το χάρισμα της συγγραφής που κουβαλούσε μέσα της και σύντομα να γίνει η αγαπημένη συγγραφέας του αναγνωστικού κοινού.
Η Μυρτάλη τα έχει πλέον όλα. Φήμη, δόξα, πλούτη, έρωτα. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύει, μέχρι που οι παρασκηνιακές κινήσεις κάποιων ανθρώπων που αγάπησε την οδηγούν στον όλεθρο και την απόγνωση. Η ίδια βρίσκεται εγκλωβισμένη σ’ έναν εφιάλτη, που ως τότε πίστευε ότι μόνο η συγγραφική της πένα μπορούσε να εμπνευστεί. Οι τρεις υποσχέσεις, όμως, όρκος ιερός, είναι εκείνες που της δίνουν τη δύναμη να παλέψει. Γιατί το Βαρώσι την περιμένει…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2012, 543 σελ.

Μπόινγκ, το θαρραλέο αεροπλανάκι – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ο Μπόινγκ είναι ένα λιλιπούτειο αεροπλανάκι που ζει σ’ ένα αεροδρόμιο, ανάμεσα σε μεγάλα αεροπλάνα, τα οποία όμως τον αγνοούν επειδή είναι μικρούλης και δεν τον αφήνουν να πετάξει. Ένα βράδυ, απογοητευμένος από την άσχημη συμπεριφορά τους, αποφασίζει να πετάξει χωρίς την άδειά τους και να γνωρίσει τον κόσμο. Από εκείνη τη στιγμή αρχίζουν οι μεγάλες περιπέτειές του και ο Μπόιγκ αντιλαμβάνεται ότι εκεί ψηλά στον ουρανό τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα όσο τα φανταζόταν. Ωστόσο εκείνος είναι αποφασισμένος να αποδείξει πως είναι γενναίος και ισάξιος με τα μεγάλα αεροπλάνα που τόσο πολύ θαυμάζει. Άραγε θα τα καταφέρει όταν θυμώσει ο Κεραυνός και ξεσπάσει η κυρα-Αστραπή;
Eικονογράφηση: Μάρω Αλεξάνδρου

Παιδική λογοτεχνία, Ψυχογιός, 2012, 35 σελ.

Χαρούλης το χελιδόνι του χειμώνα – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ο Χαρούλης, ένα σκανταλιάρικο χελιδονάκι, έρχεται με τους γονείς του στην Ελλάδα για να περάσει το καλοκαίρι. Ενθουσιασμένος με τη χώρα, αποφασίζει να μείνει και τον χειμώνα, αρνούμενος να ακολουθήσει την οικογένειά του στον Νότο. Τα πράγματα όμως δυσκολεύουν πολύ όταν αρχίζουν οι βοριάδες και τα χιόνια. Πώς θα τα βγάλει πέρα ο Χαρούλης; Κι οι φίλοι που έχει κάνει στο μεταξύ θα τον βοηθήσουν;
Ένα υπέροχο παραμύθι που μας διδάσκει πως τα παθήματα της ζωής μάς ωριμάζουν γρηγορότερα και μας κάνουν σοφότερους, και πως οι πραγματικοί μας φίλοι φαίνονται στα δύσκολα.
Το βιβλίο περιέχει δραστηριότητες και παιχνίδια.
Eικονογράφηση: Νέστορας Ξουρής

Παιδική λογοτεχνία, Διάπλαση, 2013, 48 σελ.

Το σπίτι των σκιών – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Αθήνα, Πρωτοχρονιά του 1938. Μέσα στη μεγάλη σάλα χορού, ένας κεραυνοβόλος έρωτας ανάβει πυρκαγιά στις καρδιές της δεκαοχτάχρονης μαθήτριας Ειρήνης και του Κωνσταντίνου, μοναδικού γόνου της πάμπλουτης οικογένειας Μποτέλη. Ενάντια σε όλα τα εμπόδια που δεν τους θέλουν μαζί, οι δύο νέοι ετοιμάζονται να παντρευτούν. Όμως την ημέρα του γάμου τους, ένα φρικτό γεγονός ανατρέπει τα πάντα και η Ειρήνη, καταρρέοντας ψυχολογικά, λίγους μήνες πριν ξεσπάσει ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, φυγαδεύεται στον Καναδά, αφήνοντας πίσω της τον έρωτα και τα όνειρά της να γίνουν στάχτη και φωτιά, όπως και η γη της πατρίδας της.
Σχεδόν εξήντα χρόνια αργότερα, η Ελεονόρα Ντάγκλας, μια πλούσια Αμερικανίδα με ελληνικές ρίζες, έρχεται διακοπές στην Ελλάδα προσπαθώντας να ξεπεράσει ένα προσωπικό δράμα. Μια καινούργια γνωριμία θα την πείσει να μείνει στην Αθήνα. Ψάχνοντας για σπίτι, ανακαλύπτει τυχαία μια παλαιά κι εγκαταλειμμένη από χρόνια έπαυλη που τη μαγνητίζει τόσο, ώστε αποφασίζει να την αγοράσει. Καθώς την ανακαινίζει αποκαλύπτεται κάτω από μια παλιά ταπετσαρία η τοιχογραφία ενός νέου ζευγαριού· η κοπέλα της μοιάζει πολύ και η Ελεονόρα το θεωρεί καλό οιωνό.
Όμως λίγο καιρό μετά την εγκατάσταση της, αρχίζουν να συμβαίνουν κάποια περίεργα πράγματα, που, ενώ την τρομάζουν, παράλληλα την προκαλούν να ερευνήσει την ταυτότητα του ζευγαριού της τοιχογραφίας, νιώθοντας πως εκεί κρύβεται η απάντηση και ο λόγος που εκείνος τα βράδια περιφέρεται στα δωμάτια διεκδικώντας την…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2013, 587 σελ.

Το κελάρι της ντροπής – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Δεκαετία του ’60. Σ’ ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας, τρεις αδελφές, η Δήμητρα, η Αναστασία και η Μυρτώ, μεγαλώνουν στη σκιά ενός πατέρα αφέντη και μιας μάνας που δεν έχει λόγο. Η μόνη έξοδός τους είναι κάθε Κυριακή για την εκκλησία και στο πανηγύρι του χωριού, μία φορά τον χρόνο. Οι καιροί σκληροί, αλλά οι πράξεις σκληρότερες.
Και μια μέρα ο πατέρας τις εγκαταλείπει και εξαφανίζεται. Το κοινωνικό στίγμα είναι βαρύ για την οικογένεια που άφησε πίσω του, όμως μαζί έρχεται και η λύτρωση από τους αυστηρούς κανόνες που έχει επιβάλει. Σταδιακά τα κορίτσια ξενιτεύονται σε τρεις διαφορετικές ηπείρους και με τον καιρό οι οικογενειακοί δεσμοί κόβονται. Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα ένα τηλεφώνημα από την πατρίδα θα ταράξει τη μέχρι τότε ήρεμη ζωή τους. Η επιστροφή στο χωριό τους γίνεται επιτακτική και ο επικείμενος θάνατος της μάνας που άφησαν ολομόναχη χωρίς να ενδιαφερθούν γι’ αυτήν θα τις φέρει αντιμέτωπες με μυστικά και αλήθειες που απέκρυψαν. Το παρελθόν γυρίζει στο παρόν ζητώντας απαντήσεις.
Τι συνέβη και τις παράτησε ο πατέρας τους; Γιατί εγκατέλειψαν τη μάνα τους στην τύχη της; Γιατί το πατρικό τους δεν πρέπει να φύγει από τα χέρια τους; Ποιο μυστικό κρύβει το κελάρι στο υπόγειο του σπιτιού; Οι τρεις αδελφές πάνω από την ετοιμοθάνατη μάνα κάνουν μόνο μια ερώτηση: «Μάνα, όλα αυτά τα χρόνια γιατί δεν καθάρισες την ντροπή;»

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2014, 610 σελ.

Οι λαμπάδες που επαναστάτησαν – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Κάθε Πάσχα στο χωριό Λαμπρινίτσα γίνεται μεγάλη γιορτή, γιατί εκεί υπάρχει το μαγαζάκι του κυρ-Λάμπρου που φτιάχνει τις ωραιότερες χειροποίητες λαμπάδες. Έτσι και φέτος η βιτρίνα του μαγαζιού του στολίστηκε αποβραδίς πανέμορφα και εντυπωσιακά, και την επομένη τα παιδάκια θα μπορούσαν να αγοράσουν τη λαμπάδα της επιλογής τους.
Όμως αργά το βράδυ, κι ενώ όλοι οι άνθρωποι κοιμόντουσαν βαθιά, ο κακός ποντικός, που μπήκε από μια τρύπα μέσα στη βιτρίνα, είπε λόγια που τις τρόμαξαν και τότε εκείνες αποφάσισαν να κάνουν επανάσταση και να δραπετεύσουν. Έτσι, ακολουθώντας τον ποντικό, έφυγαν από το μαγαζί.
Την άλλη μέρα, όταν τα παιδάκια είδαν τη βιτρίνα άδεια, μαράζωσαν. Τώρα πώς θα γινόταν Ανάσταση χωρίς τις λαμπάδες; Τότε ο Λαγός του Πάσχα μαζί με τον φίλο του, το Κόκκινο Αυγό, αποφάσισαν να τις βρουν και να τις φέρουν πίσω. Γιατί εξαφανίστηκαν οι λαμπάδες; Πού πήγαν; Άραγε θα καταφέρουν να τις βρουν ή δεν θα γίνει Πάσχα στο χωριό;
Eικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια

Παιδική λογοτεχνία, Διάπλαση, 2014, 28 σελ.

Η επίθεση της Σφήκας – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Η Σφήκα είναι πλέον η νέα βασίλισσα των Χρυσομελισσών.
Ο λαός υποφέρει κάτω από τη βασιλεία της,
γιατί τους αναγκάζει να δουλεύουν ολημερίς
για να απολαμβάνει εκείνη πλούτη και πολυτέλειες.
Στο μεταξύ η πραγματική διάδοχος του βασιλείου
και εγγονή της Μελισσόφης, η πανέμορφη Μελίσσα,
μεγαλώνει σαν απλή εργάτρια, χωρίς να γνωρίζει ούτε και η ίδια
την πραγματική της ταυτότητα. Με τον αγαπημένο της Μελισσινό
και ένα άλλο ζευγάρι φίλων, αποφασίζουν να δραπετεύσουν
από το βασίλειο και να ζήσουν μαζί κάπου αλλού.
Όταν όμως η Σφήκα αντιλαμβάνεται τη φυγή τους,
τρελή από θυμό διατάζει να τους φέρουν πίσω με κάθε τρόπο…
Eικονογράφηση: Νέστορας Ξουρής

Παιδική λογοτεχνία, Διάπλαση, 2014, 40 σελ.

Ένα ευτυχισμένο βασίλειο – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια κοιλάδα γεμάτη λουλούδια, στο βασίλειο των Χρυσομελισσών, κυβερνούσε η καλή και δίκαια βασίλισσα Μελισσόφη και ο λαός ήταν πολύ ευτυχισμένος. Μια μέρα βρήκαν μισοπεθαμένη στον χιονιά τη Σφήκα και την περιμάζεψαν, κι εκείνη έγινε η πιστή ακόλουθοςκαι οικονόμος της βασίλισσας. Κανείς όμως δεν κατάλαβε πόσο μοχθηρή ήταν και πως ο αληθινός σκοπός της ήταν να κλέψει τον θρόνο από τη Μελισσόφη και να αρπάξει τον θησαυρό του βασιλείου. Κι όταν μια μέρα η βασίλισσα αρρώστησε βαριά, η Σφήκα αποφάσισε να πραγματοποιήσει τα σκοτεινά σχέδιά της.
Eικονογράφηση: Νέστορας Ξουρής

Παιδική λογοτεχνία, Διάπλαση, 2014

Το μάτι του βοριά – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ονομάζομαι Δάμος Χαρμίνης και θα σας διηγηθώ τη ζωή μου ξεκινώντας δωδεκάχρονο παιδί από τη Θεσσαλονίκη του 1970, όπου ένα γεγονός πάγωσε μέσα μου κάθε συναίσθημα και με μετέβαλε αργότερα σε «μάτι του βοριά», που σάρωσε ζωές και κρεβάτια πολλών γυναικών.
Πέρα από αυτό, θα αναφερθώ σε πολιτικά σκάνδαλα, στη σκοτεινή πλευρά της νύχτας και των ναρκωτικών, στον πόλεμο των νυχτερινών κέντρων, όπως τον έζησα, στη μάστιγα του αιώνα, το aids, στις άγριες νύχτες μου τη δεκαετία 1980-1990 στη Μύκονο, τότε που το νησί ήταν ο απόλυτος παράδεισος και υπήρχαν μόνο χρυσαφένια άμμος, θάλασσα, ουρανός και γυμνοί άνθρωποι.
Η γλώσσα που χρησιμοποιώ είναι πολύ σκληρή και στις σκηνές που περιγράφω, κυρίως πάνω στο κρεβάτι μου, υπάρχει ωμός ρεαλισμός, έτσι ακριβώς όπως τα έκανα, χωρίς κανένα απαγορευτικό και χωρίς τον λυρισμό που ίσως απαιτεί ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Δεν είμαι συγγραφέας. Είμαι ένας άντρας που βίωσα με πάθος τα λάθη μου.
Αν το μετάνιωσα; Αν καταστράφηκα; Αν δικαιώθηκα; Θα το μάθετε στο τέλος. Ένα είναι σίγουρο. Για να διαβάσεις τη ζωή μου, πρέπει να μπορείς και να την αντέξεις…
Δ. Χ.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2015, 592 σελ.

Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ο Θανάσης Βεργής χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του όταν, τον Μάιο του 1972, η δεκατριάχρονη κόρη του Δροσιά πνίγεται στο ορμητικό ποτάμι του χωριού τους. Το σώμα της δε θα βρεθεί, παρά μόνο τα παπούτσια και η ζακέτα της. Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, ένα άλλο κορίτσι από το διπλανό χωριό εξαφανίζεται μυστηριωδώς∙ οι φήμες που κυκλοφορούν λένε πως κλέφτηκε με κάποιον που αγαπούσε τρελά. Λίγους μήνες μετά, ακόμη ένα κορίτσι από το πρώτο χωριό χάνεται αναίτια από προσώπου γης την ημέρα των γενεθλίων της. Ένας πνιγμός και δύο εξαφανίσεις στην ίδια περιοχή προκαλούν πολλά ερωτηματικά τόσο στους κατοίκους όσο και στη Χωροφυλακή που τις ψάχνει παντού, δίχως όμως απαντήσεις. Το χωριό στιγματίζεται ως καταραμένο, κι ένα σύννεφο φόβου βαραίνει τους κατοίκους του.
Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά τον χαμό της Δροσιάς, ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι βρίσκεται πνιγμένο στον ίδιο ποταμό. Η κατάρα ξαναχτυπά το χωριό. Η εξέταση του ιατροδικαστή είναι καταπέλτης. Μαζί με την υπόθεση ανοίγουν ξανά στην Αστυνομία τρεις ξεχασμένοι φάκελοι. Και τότε ξυπνούν οι δαίμονες. Γιατί αυτή τη φορά, κάποιος θα μιλήσει και θα πει αλήθειες που δε θέλει να πιστέψει κανείς. Τι συνέβη σε εκείνα τα κορίτσια που χάθηκαν; Πού πήγαν; Πού βρίσκονται τώρα;
Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα. Έχουν όμως παρουσία και επιλέγουν ποιους θα βασανίσουν…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2016, 616 σελ.

Οι πολυθρόνες των Δράκων – Χρυσηίδα Δημουλίδου

Στην πιο άγρια και απομονωμένη κομητεία του βασιλείου, δύο πολυθρόνες εξουσίας καθορίζουν τις ζωές τριών γενεών αρχόντων της οικογένειας των Δράκων: του Μάξιμου, του Βάλτεμαρ και του Ματτία, τόσο διαφορετικών μα συνάμα τόσο όμοιων χαρακτήρων. Και δίπλα τους οι γυναίκες τους, άλλοτε ως απόλυτες αρχόντισσες και άλλοτε ως σκιές, κινούν τα νήματα των πράξεων των συζύγων τους.
Εξουσία, έρωτες, αγάπη, πάθη, ίντριγκες, προδοσίες μίση, δολοπλοκίες, εμπορικές φιλοδοξίες, πολιτικές συμφωνίες, πόλεμοι, βασανιστήρια, δολοφονίες γράφουν την ιστορία τους στο απροσπέλαστο κάστρο των Δράκων με τα καλά κρυμμένα μυστικά, χτισμένο στο πιο δύσβατο σημείο του απέραντου πυκνού δάσους. Κι εκεί, στην καρδιά αυτού του δάσους, κρύβεται ένα μυθικό πλάσμα που παρακολουθεί τα πάντα, μα επεμβαίνει μόνο όταν απειλείται η γη του.
Ένα φανταστικό οδοιπορικό που ξεκινά από τον παγωμένο Βορρά και φτάνει μέχρι τη Βενετία και τη Γένουα του 16ου αιώνα, μεταφέροντας τη μαγεία από το παραμύθι στην πραγματικότητα. Γιατί ακόμη και σήμερα υπάρχει μαγεία. Ποιος είναι εκείνος που θα εμποδίσει το μεγάλο παιδί που κρύβουμε μέσα μας να αναζητά την παραμυθοχώρα του; Ποιος είπε πως οι άνθρωποι έπαψαν να ρομαντικοί; Ή μήπως στις σκληρές εποχές που διανύουμε δεν έχουμε όλοι ανάγκη από ένα παραμύθι, που θα μας θυμίσει τη χαμένη μας αθωότητα; Μια φορά κι έναν καιρό…
Πίσω από κάθε παραμύθι κρύβεται μια αλήθεια. Και πίσω από μια αλήθεια, η πραγματική ζωή.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2018, 720 σελ.

Μυθιστορήματα
Τα τριαντάφυλλα δε μυρίζουν πάντοτε (1997), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Το βαλς των πορσελάνινων άστρων (1999), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Πόθοι στα φτερά των αγγέλων (1999), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Οταν το χιόνι χόρεψε με τη φωτιά (1999), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Αντρες; Ευχαριστώ, δε θα πάρω (2000), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Η γυναίκα της σοφίτας (2001), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
«Τον άντρα σου κεράτωνε και μάγια μην του κάνεις» (2002), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Ο γιος της βροχής (2003), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου (2004), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Τα δάκρυα του Θεού (2005), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Μην πυροβολείτε τη νύφη (2006), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Το φιλί του δράκου (2007), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Σουίτα στον Παράδεισο (2008), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Το σταυροδρόμι των ψυχών (2009), Ψυχογιός
Μερσέντες Χιλ (2010), Ψυχογιός
Οι αγγελιοφόροι του πεπρωμένου (2011), Ψυχογιός
Ο λύκος της μοναξιάς (2011), Ψυχογιός
Οι τρεις υποσχέσεις (2012), Ψυχογιός
Το σπίτι των σκιών (2013), Ψυχογιός
Το κελάρι της ντροπής (2014), Ψυχογιός
Μάντεψε ποιός θα φύγει απόψε (2015), Ψυχογιός (Ε) Τον άντρα σου κεράτωνε και μάγια μην του κάνεις
Το μάτι του βοριά (2015), Ψυχογιός
Τα δάκρυα του Θεού (2015), Ψυχογιός (Ε)
Ο γιος της βροχής (2015), Ψυχογιός (Ε)
Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα (2016), Ψυχογιός
Το φιλί του δράκου (2016), Ψυχογιός (Ε)
Μην πυροβολείτε τη νύφη (2016), Ψυχογιός (Ε)
Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου (2016), Ψυχογιός (Ε)
Χιόνι στη φωτιά (2017), Ψυχογιός (Ε) Οταν το χιόνι χόρεψε με τη φωτιά
Έρωτας σε λάθος χρόνο (2017), Ψυχογιός (Ε) Πόθοι στα φτερά των αγγέλων
Επιστροφή στον παράδεισο (2017), Ψυχογιός (Ε) Σουίτα στον Παράδεισο
Άντρες; Ευχαριστώ, δε θα πάρω (2017), Ψυχογιός (Ε)
Όταν τα αστέρια ραγίζουν (2018), Ψυχογιός (Ε) Το βαλς των πορσελάνινων άστρων
Προδομένο φεγγάρι (2018) (Ε), Ψυχογιός Τα τριαντάφυλλα δε μυρίζουν πάντοτε
Οι πολυθρόνες των Δράκων (2018), Ψυχογιός

Ποίηση
Πόσο κοστίζει η βροχή (2011)

Δοκίμια-Μελέτες
Σουίτα στον παράδεισο (2008), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Παιδική λογοτεχνία
Ο Πρασινοπασχαλιάς (2005)
Η φαντασμένη Τριανταφυλλιά (2005)
Η μαργαριταρένια πολιτεία (2007), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Το αστεράκι που έπεσε στη γη (2007), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Ο Ελληνούλης το χάρτινο καραβάκι (2011), Ψυχογιός
Μπόινγκ, το θαρραλέο αεροπλανάκι (2012), Ψυχογιός
Χαρούλης το χελιδόνι του χειμώνα (2013), Διάπλαση
Οι λαμπάδες που επαναστάτησαν (2014), Διάπλαση
Η επίθεση της Σφήκας (2014), Διάπλαση
Ένα ευτυχισμένο βασίλειο (2014), Διάπλαση

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Ψυχογιός, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, Διάπλαση

312 views