Χρυσούλα Πατρώνου-Παπατέρπου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Χρυσούλα Πατρώνου-Παπατέρπου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Ζει στην Καστοριά. Το πρώτο της βιβλίο, “Το Κουφάδι”, κυκλοφόρησε το Φθινόπωρο του 2014 από τις εκδόσεις Κοράλλι. Συμμετείχε το καλοκαίρι του 2016 στη συλλογική έκδοση “Καλοκαίρι και Καστοριά” με δύο διηγήματά της. Το δεύτερο βιβλίο της, “Οι Σημαδούρες”, κυκλοφόρησε σε αυτοέκδοση το Φθινόπωρο του 2018. Το παρόν είναι το τρίτο της βιβλίο. Πολλά διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Καστοριάς “ΟΔΟΣ”, όπως και πολλές μεταφράσεις πεζών και ποιημάτων από τη γερμανική και την αγγλική γλώσσα (Brecht, Rilke, Bachmann, Biermann και άλλοι, Ferlinghetti, Lea Goldberg, Walcott, Angelou και άλλοι). Τον Αύγουστο του 2018 και τον Αύγουστο του 2019 επιμελήθηκε την έκδοση των ειδικών φύλλων της “ΟΔΟΥ”, των αφιερωμένων στη Γερμανική και Ιρλανδική Ποίηση αντίστοιχα. Οι μεταφράσεις των ποιημάτων έγιναν από την ίδια. Στο περιοδικό “Οροπέδιο” δημοσιεύτηκαν επίσης μεταφράσεις της ποιητικών έργων από την αγγλική γλώσσα.

Το κουφάδι – Χρυσούλα Πατρώνου-Παπατέρπου

Και άλλα διηγήματα


Πρόσωπα πραγματικά που αναδύθηκαν στο φως από το σκοτάδι ενός ξεχασμένου παρελθόντος με μέσο τη μνήμη. Ζωές πραγματικές που εμπλουτίστηκαν με το χρώμα του μύθου. Άλλες, που τις έπλασε η φαντασία, τοποθετώντας τες σε χρόνο και τόπο υπαρκτό. Στιγμές τραγικές ή εύθυμες, σκο-τεινές ή φωτεινές, που ζητούν επίμονα την καταγραφή τους.
Η κωφάλαλη κοπέλα που τη βρίσκουν δύο γέροντες δίπλα σε μία βρύση στο χωριό και η ταυτότητά της παραμένει μυστήριο μέχρι τέλους· η μάνα που βουτά και αυτοκτονεί στη λίμνη, η οποία της προκαλούσε ανείπωτο φόβο και ποτέ δεν την πλησίαζε όσο ζούσε· ο συνταξιούχος, που όταν όλοι οι συγγενείς του τού συμπεριφέρονται με προσποιητή αγάπη και ενδιαφέρον, πιάνει φιλία με τον Αφρικανό στο παγκάκι του πάρκου· η μικρή που κλαίει απαρηγόρητα, όταν στην κηδεία της γιαγιάς της κανείς δεν προσέχει το καινούργιο της φόρεμα· η εσφαλμένη κατανόηση της σημασίας μιας λέξης, που γίνεται αιτία για την επαγγελματική και κοινωνική ανέλιξη ενός μαθητή που κινδύνευε να μείνει στην ίδια τάξη. Όλες τους ιστορίες σύντομες, ιστορίες γεμάτες πόνο ή χαρά, σαν το ταξίδι στο παρελθόν!
Το παρελθόν. Άλλοτε μακρινό κι άλλοτε πρόσφατο, μέσα από βιώματα προσωπικά, αφηγήσεις γνωστών και φίλων, ειδήσεις στις εφημερίδες, διάσπαρτα ακούσματα, διασχίζει τα χρόνια, διεγείρει τη μνήμη και αυτή, πλάθοντας ιστορίες απλών, καθημερινών ανθρώπων, τους δίνει σάρκα. Τη σάρκα της μνήμης.

Διηγήματα, Κοράλλι-Γκέλμπεσης Γιώργος, 2014, 95 σελ.

Ο φαροφύλακας της Λάκκας – Χρυσούλα Πατρώνου-Παπατέρπου

Ιστορίες με φάρους


Χάθηκε σε ένα χάσμα πελώριο, τριακόσια μέτρα μήκος, σε βάθος μεγαλύτερο από το δικό του ύψος. Πολύς χρόνος μέχρι να συνέλθουν οι αυτόπτες μάρτυρες από το τρομερό συμβάν. Πολλά χρόνια μέχρι να ξανακτίσουν φάρο. Οι Έλληνες φυσικά, γιατί ο πόλεμος σταματημό δεν είχε. Τον νέο φάρο, στο Κουέρο, φυλάγω τώρα. Και αποφασίσαμε μαζί με τους συντρόφους μου να παραδώσουμε την εικόνα του Αγίου Νικολάου στην Υπηρεσία Φάρων του Πειραιά. Αυτήν που είχαν βρει οι ψαράδες να επιπλέει στη θάλασσα μετά την εξαφάνιση του φάρου, το μόνο πράγμα που σώθηκε από την καταστροφή και τη φυλάγαμε στο εικονοστάσι του φάρου. Λένε πως είναι μεγάλης αξίας, διότι ο Άγιος Νικόλαος είναι ζωγραφισμένος σε νεαρή ηλικία και μια φήμη λέει ότι γι’ αυτό έπεσε ο φάρος, γιατί ο νεαρός άγιος, όμορφος και άγιος όπως ήταν, σκανδάλιζε τις νεαρές πιστές που δίνονταν σε ηλιοκαμένους ψαράδες. Ή ήταν απλώς έργο του κυρ Μιχάλη, που τον φύλαγε από το άγνωστο του νερού;

Διηγήματα, Ελκυστής, 2020, 160 σελ.

Διηγήματα
Το κουφάδι (2014), Κοράλλι-Γκέλμπεσης Γιώργος
Ο φαροφύλακας της Λάκκας (2020), Ελκυστής

Πηγές: Biblionet, Ελκυστής, Κοράλλι-Γκέλμπεσης Γιώργος

8 views