Δημήτρης Χιλλ

Ο Δημήτρης Χιλλ γεννήθηκε το 1975 στην Καλαμάτα.
Σε ηλικία δώδεκα ετών ταξίδεψε στο όρος Σινά, ήρθε σε επαφή με τους Βεδουίνους της περιοχής και για μια δεκαετία συνδέθηκε στενά μαζί τους.
Είναι κατασκευαστής παραδοσιακών μουσικών οργάνων.
Από το 2006 ζει στη Μάνη, έχοντας αντικαταστήσει τη μεγάλη του αγάπη, τις καμήλες, με τα άλογα.

Ωραιότητα – Δημήτρης Χιλλ
«Ωραιότητα»
Θα ήθελα να κάνω μέρες να σε δω
κι όταν σ ανταμώσω να χαρώ
και να σε δω χαρούμενη να φεύγεις
να φεύγεις
Να φεύγεις και μόνς να λυπάμαι γιορτινά
αυτό που φεύγει δίχως να φεύγει
αυτό που έρχεται δίχως να έρχεται
και φεύγει

Ποίηση, Ιωλκός, 2004, 94 σελ.

Γκεμπελία – Δημήτρης Χιλλ
Αναμνήσεις από την έρημο του Σινά
Παρόλο που ο Ράτζαπ ήξερε καλά το δρόμο της επιστροφής, είχαμε χαθεί. Κι όμως, ήμαστε χαρούμενοι που συνεχίζαμε να δοκιμάζουμε την αντοχή των ζώων. Άλλωστε τι πιο ωραίο να χάνεσαι μέσα στην έρημο χωρίς φαΐ, χωρίς νερό και το κυριότερο χωρίς κουβέρτες. Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τη νύχτα που θα έπεφτε το κρύο…
Σιωπούσα. Σκεφτόμουν πως ήμουν μόνο δεκαέξι χρονών. Η φλόγα μέσα μου μόλις είχε ανάψει. Άρχισε να σκοτεινιάζει. Συνεχίσαμε να βαδίζουμε αργά, σιωπηλοί, που και που κοιταζόμασταν…
Το σούρουπο στην έρημο κρατάει ώρα πολλή. Έπειτα ένα μαύρο σεντόνι ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Μέσα σε μία στιγμή όλα τα αστέρια ανάβουν μαζί. Η ζεστή άμμος αποκοιμιέται στην αγκαλιά της δροσιάς. Οι καμήλες τις νύχτες επιταχύνουν το βήμα τους. Όσο κι αν θες να τις κρατήσεις φοβούμενος το σκοτάδι και τα κακοτράχαλα μονοπάτια, αυτές περπατούν όλο και πιο γρήγορα κοιτώντας νευρικά πότε δεξιά πότε αριστερά, με τα μικρά τους αυτιά τεντωμένα ίσια μπροστά, να προσπαθούν να ακούσουν της ερήμου τους ανύπαρκτους ήχους. Ο μόνος ήχος που ακούγεται είναι αυτός που κάνουν τα πέλματά τους καθώς βυθίζονται μέσα στην άμμο. Ξαφνικά, σταματάνε και αφουγκράζονται. Ύστερα, νευρικές και καχύποπτες, συνεχίζουν πάλι ν’ αφήνουν πίσω τους ίχνη…
Μέσα στην έρημο χωρίς τη βοήθεια του άλλου είσαι χαμένος. Κι όμως, μέσα στην έρημο, ακόμα κι όταν είσαι μόνος, δεν νιώθεις μόνος ποτέ. Κάπου θα βρεθεί μία απρόσμενη πηγή να σε δροσίσει ή μία χουρμαδιά για να ανάψεις το βράδυ φωτιά ή μία μικρή σπηλιά μέσα στο βράχο. Ακόμα και τίποτα από όλα αυτά να μη βρεθεί στο δρόμο σου, πάλι δεν είσαι μόνος…

Αφηγήσεις, Άγρα, 2016, 40 σελ.

Κιθαιρώνας – Δημήτρης Χιλλ
Άκουσε και είδε το θάνατο
στη φωνή και στα μάτια
πήρε μια ευχή και την κρέμασε στο λαιμό του
κι έπειτα κι άλλες ευχές
στα χέρια στα πόδια
Τον παρακάλεσε να σταματήσει το χρόνο
να σταματήσει το θάνατο.
Δεν μπόρεσε

Ποίηση, Άγρα, 2018, 80 σελ.

Ποίηση
Ωραιότητα (2004), Ιωλκός
Κιθαιρώνας (2018), Άγρα

Αφηγήσεις
Γκεμπελία (2016), Άγρα

Πηγές: Biblionet, Ιωλκός, Άγρα

Επισκέψεις: 8