Δημήτρης Κωνσταντίνου

Ελληνες λογοτέχνες


Κρούγκερ
Ένα κούφιο πατρικό σπίτι με δηλητηριώδες τζάκι, ένα καπνισμένο υπόγειο κι ένα διατηρητέο ψηλά στην οδό Θεμιστοκλέους. Ένα ποτάμι με ανυποψίαστες μπράνες και ιδιοφυείς κουράδες μέσα του, μπίλιες λερωμένες με ούρα, σελίδες μαγαρισμένες με λέξεις κι ένας καθρέφτης που αντανακλά το χαμόγελο του ηλίθιου. Τύραννοι γονείς, εκμεταλλευτές επαναστάτες κι εγωιστές ποιητές, ώριμες μάγισσες νεανικών λαγόνων, νευρικές λολίτες και κυρίως η πόρνη με το τατουάζ πεταλούδας. Θεός, ελευθερία, αυτονομία, ατομικισμός και λογοτεχνία, ψυχαναγκαστικές αποστολές και ματαιοδοξίες, παρθενικοί έρωτες με τρομοκρατημένα και ανικανοποίητα πρόσωπα.
Μακριά από τα εγκόσμια και υπό τους ήχους της τζαζ, ο Κρούγκερ εξομολογείται στον εαυτό του τις ιδεολογικές και σεξουαλικές εμμονές του, και ματαιοπονεί να παγιδεύσει στο δόκανο των λέξεων το άπειρο που χάσκει στην ψυχή του. Μυθοπλασία σε έκδοση τσέπης.

Unabomber
Μια δυστοπική νουβέλα που εκτοξεύει θραύσματα αλληγορίας στο χωροχρόνο. Το τέλος και η αρχή της Ύπαρξης, με αφορμή μια παράλογη ιδέα που φύτρωσε σαν αγριόχορτο στο θερμοκήπιο του Πρωτογονισμού:
“… όλα ξεκίνησαν πολύ παλιά, με το Λόγο που γεννήθηκε στα σπήλαια της λαγνείας και ξεφτιλίστηκε στο στόμα μας, διαφημιστικά και συνθήματα. Μετά το Λόγο καμία αληθινή επαφή, όλα μεσολάβηση, λέξεις και γκριμάτσες, μόνο ψέματα και μιμήσεις, για να φτάσουμε ως εδώ. Κάθε πρωί, στο σημείο αυτό, ο Γιούνα βασανιζόταν με την κατάληξη της ζωής και του κόσμου του που διαδραματιζόταν μπροστά του ολοζώντανα στη θεατρική σκηνή του μισοξύπνιου. Την κατάληξη που όλοι γύρω του και πριν απ’ αυτόν είχαν συνηθίσει επί δεκαετίες τόσο πολύ καθώς την έβλεπαν να έρχεται, ώστε ν’ αδιαφορούν πλήρως γι’ αυτήν. Τρέχουν βιαστικά προς το τέλος της κατάληξης με το χαμόγελο της μάσκας στο πρόσωπο και την έγνοια στο μυαλό να προλάβουν ένα πρόγραμμα χωρίς νόημα. Το τέλος ένα φυσικό επακόλουθο χωρίς καμία αξία, λες κι έχει ήδη επιτελεστεί. Ο τρόπος του τέλους είναι το θέμα…”
Ο ήρωας της νουβέλας ονομάστηκε Unabomber από την κωδική ονομασία που έδωσε το FBI στον ερημίτη τρομοκράτη John Kaczynski, ο οποίος έδρασε μεταξύ 1978-1995 στις ΗΠΑ και παραμένει μέχρι σήμερα φυλακισμένος.

Νταρκ
Μια σκοτεινή νουβέλα.
Ένας βουβός αεροπόρος έχει παραιτηθεί από τη ζωή και παραμένει εθισμένος στον ουρανό.
Ένα θηλυκό πιράνχας μέσα στην απελπισία του δείχνει τα δόντια του.
Στο φόντο, δύο καταδικασμένες παιδικές ψυχές.
Η σύγκρουση δύο κόσμων. Ο κόσμος του τυρβώδους, του ηδονιστή, του αμίλητου ονειροπαρμένου που πετάει στα σύννεφα, ενάντια στον κόσμο της μαθηματικής εξίσωσης, της εγκράτειας, της πολύλογης πυγμής που πατάει γερά στη γη. Ή, πώς καταστρέφονται οι ανθρώπινες ζωές? αυτές και οι επόμενες.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι εντελώς αυθαίρετη και πρέπει να προβληματίσει.

Indigo
Ένας γρίφος για το εγώ, το εμείς και το τίποτα
“Πάνω από το τζάκι, το ορθάνοιχτο στόμα που ζωγράφισε ο Μουνκ έτοιμο να μας καταβροχθίσει στον πόνο του· δεν το φοβάμαι όμως, μου φαίνεται οικείο, σαν τη μαύρη μήτρα που με γέννησε, αλλά κατά περίεργο τρόπο δεν δείχνουν να το φοβούνται και οι άλλοι. Περιεργάζομαι σαν σε καθρέφτη το φάντασμα του ασήμαντου ανθρώπου γύρω από το στόμα, που θα μπορούσε να είμαι εγώ με αυτό το τεράστιο κενό μέσα του, και σκέφτομαι ότι κανένας άνθρωπος προσκολλημένος στη ζωή δεν θα κρεμούσε μια κραυγή πάνω από το τζάκι του. Το όνομά μου είναι Ίντιγκο. Όσο ζούσα, όλοι με φώναζαν Ίντι. Και αυτό ήταν κάποτε το σπίτι μου.”
Με τα λόγια αυτά αρχίζει να ξετυλίγεται, βασισμένο σε πραγματικά αραιωμένα πρόσωπα, ένα σπονδυλωτό υπαρξιακό θρίλερ με θέμα τη μοναξιά, τη συντροφικότητα και το μηδέν, δηλαδή τον κυρίαρχο ανθρώπινο γρίφο, αλλά και βαθιά πολιτικό, που ορίζει κάθε στιγμή τον κόσμο μας μέσα από τις αποφάσεις των ανθρώπων, των καταδικασμένων να τον λύνουν πριν από κάθε βήμα τους.
Με το βιβλίο αυτό συμπληρώνεται μια τετραλογία αυτόνομων λογοτεχνικών έργων που θα μπορούσε να έχει τον περιπετειώδη τίτλο “με τα υλικά που κατασκευάζονται οι φόβοι” και περιλαμβάνει το κρούγκερ, το unabomber, το νταρκ και το indigo. Ελπίζω, για το καλό όλων μας, το θέμα να μ’ εγκαταλείψει. Άλλοτε μπροστά στα μάτια μου, άλλοτε καλά κρυμμένες, απομόνωσα ψηφίδες του κακού μέσα από το απέραντο μωσαϊκό της ζωής για να σχηματίσω μικρά παζλ με τους χειρότερους υπαρξιακούς φόβους. Και να τους εξορκίσω. Αυτούς που βρήκα να λουφάζουν με καταβροχθιστικές διαθέσεις, πριν απ’ όλους τους άλλους, μέσα σε μένα τον ίδιο. Στο κάτω κάτω, πώς θα μπορούσα αλλιώς να γράψω γι’ αυτούς; Και για ποιο λόγο;

Μυθιστορήματα
Indigo (2015)

Νουβέλες
Κρούγκερ (2013)
Unabomber (2013)
Νταρκ (2014)

Μεταφράσεις
Kenneth Cook, Philip Kerr, Howard Zinn, Vandana Shiva, Michael Dibdin, James Crumley, Patricia Highsmith.

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Εξάρχεια

55 views.