Δημήτρης Μεσορράχης

Ο Δημήτρης Μεσορράχης είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός του Πανεπιστημίου Πατρών και απόφοιτος της HEC Paris στη διοίκηση επιχειρήσεων.
Έχει εργαστεί στη βιομηχανία χρωμάτων, στην παραγωγή υδρογόνου και στον βιομηχανικό σχεδιασμό νέων προϊόντων.
Είναι κάτοχος δύο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και έχει δημοσιεύσει μελέτες χημικών διεργασιών και θεωρητικής φυσικής.
Επίσης έχει δημοσιεύσει διηγήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά.
Η “Ανάβαση” είνα το πρώτο του μυθιστόρημα.

Η ανάβαση – Δημήτρης Μεσορράχης

Μέσα στη σκοτεινή καρότσα, με ελάχιστα εξωτερικά ερεθίσματα, άρχισα να επισκέπτομαι τους λιγότερο κοσμικούς διαδρόμους του μυαλού μου. Τι ήταν αυτό που με είχε οδηγήσει σε αυτή τη θέση; Γιατί τα έκανα όλα αυτά; Για να φτιάξω κάτι καινούργιο; Για να φτιάξω αρωματισμένες πιστωτικές κάρτες, δικτυωτές τσάντες και ευέλικτα καρότσια; Ξαφνικά όλα αυτά για τα οποία προσπαθούσα μου φάνηκαν άστοχα. Ποια είναι τα προβλήματα που πραγματικά αξίζει να λυθούν; Η κοινωνική δικαιοσύνη είναι ένα. Μα αυτό ήταν πάντα ένα άπιαστο όνειρο. Πολλοί προσπάθησαν αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Αν απέτυχαν τόσα φωτισμένα μυαλά, εγώ τι ελπίδες είχα;

Μέσα από γεωγραφικές περιπλανήσεις, ευφάνταστες κατασκευές και ερωτικές ανιχνεύσεις, ο Κοσμάς αφηγείται με περιπαικτική διάθεση την αστική του περιπέτεια ως ανερχόμενος industrial designer στην Αθήνα της εποχής μας. Με κάθε νέο πρότζεκτ, ο ήρωας ωθείται σε διανοητικές ακροβασίες και η αναζήτηση ουσίας δίνει σταδιακά τη θέση της στη διαχείριση της αλήθειας, που πάντα παραμονεύει.

Μυθιστόρημα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2017, 172 σελ.

Το μονοπάτι της Ευγενίας – Δημήτρης Μεσορράχης

Οι ήχοι από το όργανο γαλήνευαν την ατμόσφαιρα. Οι ψηλές νότες ήταν σαν ακτίνες φωτός σε δάσος, οι βαθιές σαν ηφαίστειο που γουργουρίζει. Ήταν και αυτό το πετάλι, που ο οργανίστας χρησιμοποιούσε σαν γκάζι, αυξομειώνοντας την έντασή τους κατά βούληση. Η Ευγενία ένιωσε όλα τα ερεθίσματα από το ταξίδι να κοχλάζουν και υπέκυψε αμέσως σε μια γλυκιά ψυχική αποφόρτιση, η οποία συνέβη τόσο μαζικά που ήταν σχεδόν επώδυνη. Την απευθείας πτήση για Αθήνα την πέρασε έχοντας στ’ αυτιά της ακόμα τον ήχο του εκκλησιαστικού οργάνου. Το “γκάζι” ήταν κάτι που κανένα πιάνο δεν μπορούσε να προσφέρει. Άπαξ και το σφυρί χτυπήσει τις χορδές, η νότα ακολουθεί αναγκαστικά φθίνουσα πορεία και όλες οι ερμηνείες έπρεπε να στήνονται γύρω από την προδιαγεγραμμένη απόσβεση κάθε νότας. Αυτοί οι βραχύβιοι ήχοι έφερναν το πιάνο στα ανθρώπινα μέτρα, σε αντίθεση με τις νότες του εκκλησιαστικού οργάνου, που μπορούσαν να ζουν στο διηνεκές.
Η Ευγενία δεν χρειάστηκε ποτέ να αναλωθεί στον αγώνα της επιβίωσης ή σε ρομαντικές εξαρτήσεις. Η νεαρή αρχιτέκτων, απαλλαγμένη από υποχρεώσεις, επιδίδεται σε αυτοσχέδιες περιπέτειες, εντός και εκτός συνόρων, αναζητώντας υλικό για να συνθέσει την κοσμοθεωρία της: το τέλειο κτήριο, το τέλειο πιάνο, τον τέλειο άνθρωπο. Με οδηγό την επιστήμη και την τέχνη ωθείται σε μια επικίνδυνη κατάδυση προς τον πυρήνα της ύπαρξης. Η επιβίωση μέσα σ’ αυτό το υπαρξιακό ναρκοπέδιο δεν είναι εύκολη, ούτε και η κάθαρση εγγυημένη. Αλλά η Ευγενία δεν θα σταματήσει αν δεν φτάσει στο τελευταίο κομμάτι του παζλ.

Μυθιστόρημα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2019, 176 σελ.

Μυθιστορήματα
Η ανάβαση (2017), Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Το μονοπάτι της Ευγενίας (2019), Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Πηγές: Biblionet, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Επισκέψεις: 29