Ευάγγελος Αρεταίος

Είναι δημοσιογράφος στην κυπριακή εφημερίδα Πολίτης και στον ελληνικό συνδρομητικό ιστότοπο Inside Story και καλύπτει θέματα Ε.Ε. και Τουρκίας.
Από το 1996 μέχρι σήμερα επισκέπτεται συστηματικά την Τουρκία και ταξιδεύει στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ευρώπη.
Έχει ζήσει και εργαστεί ως ανταποκριτής ελληνικών μέσων ενημέρωσης στην Κωνσταντινούπολη από το 1999 μέχρι το 2007.
Έχει σπουδάσει νομικά στη Γαλλία και ισλαμικές σπουδές στο Βέλγιο.
Έχει δημοσιεύσει και ένα δημοσιογραφικό οδοιπορικό για την πολιτική και κοινωνία στην Τουρκία.

Τσικμάζ
Ένα αδιέξοδο στην Πόλη
Επιστρέφοντας στην Πόλη ύστερα από τρία χρόνια για την κηδεία του Σάββα Βέρτοβιτς, ενός ηλικιωμένου Ρωμιού με τον οποίο είχε συνδεθεί με μια βαθιά φιλία, ο Πέτρος, νεαρός δικηγόρος από την Αθήνα, βρίσκεται αντιμέτωπος με τις αναμνήσεις των τεσσάρων χρόνων που έζησε στην Κωνσταντινούπολη δουλεύοντας ως φωτογράφος για ξένους και Έλληνες ανταποκριτές.
Στην κηδεία, στο παλιό ρωμαίικο νεκροταφείο του Σίσλι, έρχεται και η Νουρχαγιάτ, μια Τουρκάλα ισλαμίστρια δημοσιογράφος με την οποία ο Πέτρος είχε ζήσει έναν παράφορο έρωτα.
Οι δύο αυτοί τόσο διαφορετικοί άνθρωποι, ο καθένας από τη σκοπιά του, χάνονται στο λαβύρινθο των στοχασμών και των αναμνήσεών τους, θα ξαναβρεθούν όμως και πάλι στο τέλος της κηδείας για να συνειδητοποιήσουν με τρόμο ότι τελικά οι κόσμοι τους δεν είναι τόσο διαφορετικοί όσο φαίνονται.
Μέσα από τις παράλληλες αυτές αναμνήσεις και σκέψεις του Πέτρου και της Νουρχαγιάτ και γύρω από τα ερωτηματικά για την ζωή του Σάββα Βέρτοβιτς ξετυλίγονται σταδιακά η ιστορία της Κωνσταντινούπολης και της σημερινής Τουρκίας, το πεπρωμένο της ομογένειας και η γέννηση της τουρκικής ισλαμικής αστικής τάξης και μαζί τους ο ερωτισμός και η θρησκεία, η παρακμή του δυτικού πολιτισμού και η ξέφρενη πορεία του ισλαμισμού.
159 σελ.

Σαν άνεμος που χάνεται
Στιγμές από τη ζωή δεκαέξι γυναικών
“Όλες αυτές τις γυναίκες τις έχω γνωρίσει. Με διαφορετικά ονόματα, αλλά σ’ αυτές τις συγκυρίες. Με κάποιες διασταυρωθήκαμε για λίγο στις περιπλανήσεις μου, με άλλες συνδεόμαστε για χρόνια. Τις θαύμασα για την αστείρευτη δύναμή τους, τη δίχως τέλος αντοχή τους, την ικανότητά τους να παλεύουν, η καθεμιά με τον τρόπο της, και να πιστεύουν σε κάτι ευγενικό. Θέλησα να γράψω για να μη λησμονηθούν οι αγώνες τους κι όλα αυτά που γίνονται γύρω τους. Κι έγραψα για όσα ένιωσαν τις στιγμές αυτές που το πεπρωμένο τούς έφερε να ζήσουν, αφήνοντας συχνά τη φαντασία μου να περιπλανηθεί στη ζωή και στα βάθη της ψυχής τους. Συνεχίζουν να ζουν, η καθεμιά κάτω από τον δικό της ουρανό, με τα δικά της προβλήματα, τα δικά της όνειρα, τις δικές της απελπισίες, τις δικές της ελπίδες. Είναι όμως στο βάθος τόσο όμορφα ίδιες. Εγώ μονάχα έγραψα· το βιβλίο αυτό είναι δικό τους…”
Ευ. Αρεταίος
132 σελ.

Νουβέλες
Τσικμάζ (2010), Εξάντας

Διηγήματα
Σαν άνεμος που χάνεται (2018), Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Πηγές: Biblionet, Εξάντας, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Επισκέψεις: 7