Γεωργία Συλλαίου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Γεωργία Συλλαίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε κλασική μουσική και τραγούδι στo Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και, ακολούθως, σύγχρονα μουσικά ρεύματα και θέατρο στην Αυστρία, στη Γερμανία και στην Ολλανδία. Έχει δημοσιεύσει λογοτεχνικά κείμενα στα περιοδικά “Εντευκτήριο”, “Δέκατα”, “Πανδώρα”, “Ένεκεν”, “Jazz & τζαζ”, “Θεσσαλονικέων Πόλις”, “Αναγνώστης”, κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής και έχουν εκδοθεί δώδεκα προσωπικά της CD. Το πρώτο της βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων “Στο ακρωτήρι” (Εκδόσεις Οδός Πανός), κυκλοφόρησε το 2012.

Στο ακρωτήρι – Γεωργία Συλλαίου




Στο Ακρωτήρι, η Νίνα, βιώνει την προσωπική της απώλεια και την απώλεια όλων των αγαπημένων πλασμάτων τής φαντασίας της και της πραγματικότητας. Η Νίνα υπάρχει σε κάθε χαρακτήρα του βιβλίου, γυναικείο, ανδρικό και σκυλίσιο. Είναι μια γυναίκα που φεύγει συνεχώς, τραυματίζεται, αυτοσαρκάζεται, ερωτεύεται, σκοτώνει. Χάνεται στις αφιλόξενες πόλεις, χάνει τη δουλειά της, τα όνειρα της, τους εραστές της, τις άμυνές της. Η Νίνα είναι το σκυλί που δεν μπορεί ποτέ πια να βρει το δρόμο της επιστροφής, γιατί η βροχή έσβησε τα χνάρια που θα την οδηγούσαν στην αφετηρία. Τελικώς χάνει και την ίδια την αφετηρία. Το απολαμβάνει. Υπάρχει και δεν υπάρχει, ταυτίζεται με την απώλεια, και οδηγεί με χάρη τον εαυτό της σε ένα επώδυνο όσο και λυτρωτικό τέλος.

Διηγήματα, Οδός Πανός, 2012, 125 σελ.

Εκεί κάτω στον ουρανό – Γεωργία Συλλαίου




Έτσι, εκπαιδεύτηκε να θυμάται. Ανακαλώντας τα γεγονότα, έβλεπε τον εαυτό της να βγαίνει μέσα από παραμορφωτικούς καθρέφτες. Μια λέξη, ένας ήχος, γινόταν αίφνης το κλειδί που άνοιγε μια πόρτα ερμητικά κλειστή, γινόταν η αστραπή που φώτιζε ένα αθέατο τοπίο. Υποχρέωνε, ικέτευε τις στιγμές να υπάρξουν και πάλι.
Οι μνήμες της δεν ήταν ποτέ απολύτως καθαρές, υπήρχε μια καλειδοσκοπική διαστρέβλωση, που ωστόσο δεν αλλοίωνε την υποκειμενική της πραγματικότητα, αντιθέτως την παρέθετε ενώπιόν της με μια φασματική λάμψη.
Τώρα στέκεται μισοζαλισμένη στο μπαλκόνι με ένα τσιγάρο στο χέρι, μες στο καταχείμωνο, φορώντας μάλλινα, σκούφο και γάντια, και αναρωτιέται τι πήγε στραβά και βρίσκεται μισοζαλισμένη στο μπαλκόνι με ένα τσιγάρο στο χέρι, μες στο καταχείμωνο, φορώντας μάλλινα, σκούφο και γάντια, να αναρωτιέται τι πήγε στραβά.
Στιγμές, πρόσωπα και εικόνες από την παιδική ηλικία, παράλληλα με μιαν ανειλικρινή εξομολόγηση. Η Αντιγόνη ανακαλεί και ανασκευάζει τα γεγονότα, έχει ερωτήματα, δεν έχει τις απαντήσεις, η ενηλικίωση αργεί. Εκεί κάτω στον ουρανό, θα βρει μόνον τις μνήμες της.

Μυθιστόρημα, Πόλις, 2018, 160 σελ.

Μυθιστορήματα
Εκεί κάτω στον ουρανό (2018), Πόλις

Διηγήματα
Στο ακρωτήρι (2012), Οδός Πανός

Πηγές: Biblionet, Οδός Πανός, Πόλις