Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης

Ο Γεώργιος Σχορετσανίτης γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας.
Τον Ιούνιο του 1970, τελείωσε το Β’ Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Τρικάλων. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μετά από επιτυχείς εισαγωγικές εξετάσεις, από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1976.
Ειδικεύτηκε στη Χειρουργική στο Αρεταίειο Νοσοκομείο της Αθήνας. Τον Νοέμβριο του 1986, κατόπιν εξετάσεων του χορηγήθηκε ο τίτλος της ειδικότητας της Γενικής Χειρουργικής, ενώ το 1989 η Ιατρική Σχολή Αθηνών τον ανακήρυξε Διδάκτορα με βαθμό “Άριστα”.
Έχει εργασθεί σε διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει δημοσιεύσει αρκετές επιστημονικές εργασίες σε διάφορα περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως Διευθυντής Χειρουργικής στο Παν/κό Νοσ/μείο Ηρακλείου.
Παράλληλα ασχολείται με την ιστορία της ιατρικής, τον πολιτισμό και τη λαογραφία άλλων λαών και ταξιδεύει αρκετά σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Το συγγραφικό του έργο εστιάζεται σε τέσσερα κυρίως ενδιαφέροντα:
1) Την ιστορία της ιατρικής (Η ιστορία της ισλαμικής ιατρικής, Ιστορικά στοιχεία και άλλα παραλειπόμενα της εξέλιξης της ανατομικής),
2) την ταξιδιωτική λογοτεχνία (Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική, Μυθικές πολιτείες της Ανατολής, Στη γη της αιώνιας φωτιάς, Βιετνάμ: Η γη των ατελείωτων ορυζώνων, Περιδιαβαίνοντας στις μυθικές πολιτείες του Ουζμπεκιστάν, Ένα καλοκαίρι στο Σαν Φρανσίσκο),
3) την αφροαμερικανική ιστορία και πολιτισμό (Σύντομη ιστορία της ΚουΚλουξΚλαν, Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανένας δεν ήξερε, Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των αφροαμερικανών), την αρθρογραφία (Μικρές εξομολογήσεις στις αγωνίες της εποχής),
4) και τη βιβλιοκριτική (Μπροστά σε αλλότριες προκλήσεις).
Επιμελήθηκε το αφιέρωμα του περιοδικού Οδός Πανός για τα μπλουζ (Τεύχος 171 Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2016), καθώς το αντίστοιχο για την Σύλβια Πλαθ από το ίδιο περιοδικό (Τεύχος 172 Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2016).
Τελευταία γράφει και δημοσιεύει τακτικά στα περιοδικά ‘Οδός Πανός’, ‘Κοράλλι’ και Περιοδικό Λόγου, Τέχνης και Προβληματισμού ‘Άνευ’ της Λευκωσίας, καθώς και στις ιστοσελίδες Fractal- Η γεωμετρία των ιδεών, PressPublica, και εφημερίδα ‘Πατρίς’ του Ηρακλείου Κρήτης.

Η ιστορία της ισλαμικής ιατρικής
Είναι παγκόσμια αποδεκτό ότι οι βάσεις των επιστημών τέθηκαν από τους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας, οι λόγιοι και οι επιστήμονες των οποίων ήταν οι ιερείς τους, και σε αυτούς οφείλουμε τις βάσεις της ιατρικής, της ναυσιπλοΐας, της αστρονομίας και εν μέρει των μαθηματικών. Το δεύτερο στάδιο της εξέλιξης αυτών ήρθε μέσω των Ελλήνων, όπως διδάσκεται με τον παραδοσιακό τρόπο στα Δυτικά σχολεία και κολέγια. Το τρίτο στάδιο της ανάπτυξης, ωστόσο, πρέπει να πιστωθεί στη ραγδαία εξάπλωση του Ισλάμ, ειδικά την περίοδο της δυναστείας των Αμπασιδών, οι χαλίφηδες της οποίας έσκυψαν στις πηγές της αρχαίας Περσίας, της Ινδίας, καθώς και στις Ελληνικές πηγές της γνώσης. Για περίπου τετρακόσια χρόνια το Ισλάμ καθοδηγούσε τον επιστημονικό κόσμο από το ένα άκρο του Ισλάμ στο άλλο, από την Ισπανία μέχρι την Ινδία, με την ανταλλαγή και την ανακάλυψη νέων γνώσεων. Οι χριστιανοί μελετητές και επιστήμονες από τον 11ο αιώνα και μετά ασχολούνταν κυρίως, για πάνω από διακόσια χρόνια, με την εκ νέου μετάφραση των επιστημονικών βιβλίων από τα αραβικά στα λατινικά. Έτσι το Ισλάμ άνοιξε τον δρόμο για την Αναγέννηση, η οποία με τη σειρά της οδήγησε στο τέταρτο μεγάλο στάδιο ανάπτυξης της επιστήμης στον σύγχρονο δυτικό κόσμο.
Στην παρούσα μονογραφία του ο χειρουργός Δρ. Γεώργιος Σχορετσανίτης επιχειρεί μέσα από μια απλή και παραστατική περιγραφή της ιστορίας της ιατρικής των Ισλαμικών χωρών να αναδείξει τη σημασία του πολιτισμού των χωρών αυτών, που έδωσαν πάρα πολλά στην εποχή της άνθισής τους και επηρέασαν ακόμα περισσότερο την Αναγέννηση και κατ’ επέκταση αυτό που ονομάζουμε σήμερα Δυτικό πολιτισμό. Με πληροφορίες έγκυρες από πηγές αδιαμφισβήτητες, αλλά και μέσα από αρκετές προσωπικές εμπειρίες ο συγγραφέας-ιατρός μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο της επιστήμης, πολύ διαφορετικό, αλλά και ταυτόχρονα πολύ σημαντικό για την εξέλιξη και καθιέρωση της Ιατρικής Επιστήμης σε ολόκληρο τον κόσμο.
448 σελ.

Τυνησία, η πύλη της ερήμου
Ένα μοναδικό ταξιδιωτικό αφήγημα στα άγνωστα μέρη της γειτονιάς μας… στην Τυνησία, την πύλη της ερήμου. Η ελκυστική Σαχάρα, η απέραντη έρημος, μερικές σκηνές πέρα μακρυά, οι οάσεις, οι ενοχλητικές ανεμοθύελλες που γεμίζουν και τους μικρότερους ακόμα πόρους με σκονισμένη άμμο που μετακινείται συνεχόμενα, οι αμέτρητοι φοίνικες, οι περήφανες και σκληροτράχηλες καμήλες, οι τρωγλοδύτες με τον ιδιόρρυθμο τρόπο ζωής τους, η αραβική πλευρά της χώρας, η ανατολίτικη με τις γνωστές ιδιαιτερότητες, με την έμφυτη ανοχή και αντοχή του πληθυσμού στις κακουχίες της παντοτινής ζέστης, οι αστραφτερές στον ορίζοντα λίμνες με το ατέλειωτο αλάτι, μερικά ξεχασμένα φρούρια, στην κυριολεξία στη μέση του πουθενά, η άλλη μορφή της χώρας, η απόκοσμη διαφορετικότητα της περιοχής.
156 σελ.

Στη σιωπηρή ζωροαστρική πόλη της Γιαζντ
Στη “Σιωπηρή Ζωροαστρική πόλη της Γιαζντ”, ο συγγραφέας παρουσιάζει τα βασικά γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία μιας άγνωστης εν πολλοίς πόλης του Ιράν, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά μιας, ουσιαστικά ξεχασμένης από τους περισσότερους, θρησκείας του Ζωροαστρισμού η οποία ακόμη και στις μέρες μας ελκύει πλήθος πιστών, που δεν μπορούν να υπολογισθούν αριθμητικά, από την Ινδία έως και κάποιες περιοχές του Ιράν.
86 σελ.

Παράπλευρες σημειώσεις και μελετήματα
Στο ηλεκτρονικό αυτό βιβλίο περιέχονται και δημοσιεύονται κάποια ενδιαφέροντα κείμενα του συγγραφέα τα οποία δημοσιεύτηκαν σε διάφορες έντυπες εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και ηλεκτρονικά μέσα, τον τελευταίο καιρό. Τα κείμενα αναφέρονται βασικά στην ιατρική και την ιστορία της, σε ταξιδιωτικές εμπειρίες, σε γιατρούς κατά κύριο λόγο λογοτέχνες και τέλος σε επιλεγμένη αρθρογραφία πάνω σε πρόσφατα κοινωνικά θέματα και σύγχρονους προβληματισμούς.
100 σελ.

Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική
Η ξενάγηση αρχίζει από την Εσθονία των κάστρων, των πύργων και των παραμυθιών, όπου αριστοτεχνικά συνδέει τα μνημεία και τα ιστορικά και επιστημονικά γεγονότα γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στη Λετονία, την αιχμή του δόρατος της οικονομικής ανάπτυξης της Βαλτικής, με τα μουσεία, τις ιστορικές παρακαταθήκες και τα κάστρα της. Τέλος, ανακαλύπτουμε τη Λιθουανία των δασών, των βάλτων και των λιβαδιών, με την πλούσια λογοτεχνική κληρονομιά και την αναμφισβήτητη συμμετοχή της στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Είναι ένα πρωτότυπο οδοιπορικό με πλούσια εικονογράφηση και με εξαιρετική σημασία στην κάθε λεπτομέρεια των τόπων που περιγράφονται και τον τρόπο που αυτές συμμετείχαν και συμμετέχουν στην εξέλιξη του πολιτισμού και των επιστημών της Ευρώπης και του κόσμου γενικότερα.
Είναι βέβαιο, πως οποιοσδήποτε ανήσυχος πολιτισμικά και ευαισθητοποιημένος άνθρωπος ξεκινήσει να το ξεφυλλίζει, δεν θα σταματήσει προτού το τελειώσει στην προσπάθεια να ξεδιψάσει τις ανησυχίες του και τα καλά κρυμμένα όνειρά του.
224 σελ.

Μυθικές πολιτείες της Ανατολής
Εικονογραφημένο ημερολόγιο 2014
Χίβα, Μπουχάρα, Σαμαρκάνδη! Βαρύγδουπα ονόματα, μυθικές πολιτείες της ελκυστικής Ανατολής. Δεν ήταν μόνο εμπορικοί, αλλά και πολιτισμικοί σταθμοί πάνω στον περιώνυμο Δρόμο του Μεταξιού, κοιτίδες λαμπρών πολιτισμών. Ήταν τότε που βαρυφορτωμένα καραβάνια με σκληροτράχηλους οδηγούς, σκονισμένους και ιδρωμένους ταξιδιώτες και ευσεβείς προσκυνητές, να περνούν τις όμορφες πύλες τους, που πολλές σώζονται ακόμα σήμερα σε αυτά τα μαργαριτάρια. Ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Τζένγκις Χαν, ο Ταμερλάνος και τόσοι άλλοι, έδρασαν εδώ με βίαιο και αποφασιστικό τρόπο και ταξιδευτές ιδιόρρυθμοι, πρωτοπόροι και χαρισματικοί, μας άφησαν ως αιώνια παρακαταθήκη όμορφες και μοναδικές περιγραφές, όπως ο Μάρκο Πόλο και ο Ιμπν Μπατούτα. Η Χίβα, η Μπουχάρα και η Σαμαρκάνδη, μετά την αποδέσμευσή τους από το σοβιετικό άρμα, βλέπουν την καινούργια εποχή να έρχεται, αργά και σταδιακά! Αναστηλώσεις, ανακαινίσεις πολλών θρησκευτικών και άλλων αρχιτεκτονικών δομών, καραβανσεραγιών, μνημείων, λουτρών, τζαμιών, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, όση φυσικά επιτρέπουν τα ανερχόμενα οικονομικά τους. Οι λίγοι και διστακτικοί επισκέπτες ολοένα πληθαίνουν και μένουν εκστασιασμένοι από τον πολιτιστικό πλούτο των πόλεων, απόλυτα ικανοποιημένοι από το μακρινό ταξίδι τους έως εδώ! Το ημερολόγιο ετούτο μας ξεφυλλίζει αργά και αποκαλυπτικά ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας τους.
168 σελ.

Ο Κνουτ Χάμσουν στη Χώρα των Θαυμάτων
Μια σύντομη βιογραφία
“Ο Καύκασος είναι περίεργη περιοχή που εκτείνεται ουσιαστικά από την Κασπία μέχρι τη Μαύρη θάλασσα σε μήκος χιλιάδων χιλιομέτρων, από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, περιοχή που βρίσκεται μεταξύ των ηπείρων της Ευρώπης και της Ασίας, ως ένα είδος διαχωριστικής γραμμής ανάμεσά τους, η οποία συχνά αποκαλείται Καυκασία ή Ευρασία. Μία από τις αρχαιότερες γνωστές περιοχές, ειδικά σε μας, αφού συνδέεται με τις παραδόσεις της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και ειδικότερα το μύθο του Προμηθέα, τον οποίο τιμώρησε ο Δίας και τοποθέτησε βιαίως στον Καύκασο, Κι ακόμα βέβαια την πολυδιαφημισμένη Αργοναυτική εκστρατεία όπου όλοι αναζητούσαν απεγνωσμένα το χρυσόμαλλο δέρας το οποίο βρισκόταν κάπου καλά κρυμμένο μέσα σε τούτη την αφιλόξενη, αλλά άκρως ελκυστική περιοχή…”
Ο Κνουτ Χάμσουν (Knut Hamsun, 1859-1952) ήταν ένας Νορβηγός συγγραφέας, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1920. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από είκοσι μυθιστορήματα, μια ποιητική συλλογή, μερικά διηγήματα και θεατρικά έργα, ένα οδοιπορικό και μερικά δοκίμια. Ο νεαρός Χάμσουν απέρριπτε τον ρεαλισμό και τον νατουραλισμό. Υποστήριζε ότι “ο κύριος στόχος της σύγχρονης λογοτεχνίας πρέπει να είναι οι περιπλοκές του ανθρώπινου νου, και ότι οι συγγραφείς πρέπει να περιγράφουν τον ψίθυρο του αίματος και να υπερασπίζονται τις ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις που σχετίζονται με την έννοια του μυελού των οστών”. Ο Χάμσουν θεωρείται ο πρωτοπόρος, ο ηγέτης που χάραξε την πορεία της νεορομαντικής εξέγερσης στο γύρισμα του εικοστού αιώνα, με έργα όπως η Πείνα (1890), τα Μυστήρια (1892), Παν (1894) και Βικτώρια (1898).
82 σελ.

Ιστορικά στοιχεία και άλλα παραλειπόμενα της εξέλιξης της ανατομικής
Η Ανατομική φαίνεται να είναι η παλαιότερη ιατρική επιστήμη· διαθέτουμε σπηλαιογραφικές εικόνες ήδη από τη Λίθινη εποχή, οι οποίες δείχνουν ότι 30.000 χρόνια πριν οι άνθρωποι είχαν γνώση της ανατομίας των ζώων, έστω υποτυπώδη. Στην εκπαίδευση των ιατρών η ανατομία κατείχε και εξακολουθεί να κατέχει κεντρικό ρόλο. Οι δημόσιες ανατομίες του Μεσαίωνα συνίσταντο κυρίως σε ασκήσεις πάνω σε πτώματα, πρακτική που ακολουθείται και σήμερα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των ιατρικών σχολών.
Το παρόν βιβλίο αποτελεί μια εύγλωττη και εμπεριστατωμένη εισαγωγή στην ιστορία της Ανατομικής, εστιάζοντας σε σημαντικούς σταθμούς από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Από τον Αλκμαίωνα τον Κροτωνιάτη ώς τον Γαληνό και από τα ανατομικά αμφιθέατρα της Πάδοβας ώς την εμφάνιση των πρώτων αμφιθεάτρων στην Αμερική, παρέχει μια εξόχως ενδιαφέρουσα εποπτεία όχι μόνο των γεγονότων, αλλά και της πρόσληψης της Ανατομικής σε κάθε εποχή, τις αντιλήψεις των ανατόμων και τις αντιδράσεις των συγχρόνων τους, τις προκαταλήψεις άλλων εποχών και την τόλμη των νεωτεριστών.
Δίχως την Ανατομία οι επιστήμες υγείας δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές, ούτε από εκείνους που τις σπουδάζουν ούτε από όσους τις προσεγγίζουν από απλό ενδιαφέρον. Η γνώση επομένως της ιστορίας και το παραλειπόμενών της δεν μπορεί παρά να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη βαθύτερη κατανόηση των επιμέρους κλάδων που απαρτίζουν τις επιστήμες υγείας. Ως εκ τούτου, το βιβλίο απευθύνεται τόσο στους επαγγελματίες υγείας που θέλουν να δουν την επιστήμη τους υπό το φως μιας ιστορικής προοπτικής, όσο και στον καθένα που επιθυμεί να λάβει μια επαρκή εικόνα του συναρπαστικού αυτού θέματος.
272 σελ.

Ημερολόγιο 2015, Ποιητές του Αζερμπαϊτζάν
Ο άγνωστος σε μας πολιτισμός του Αζερμπαϊτζάν μετράει ήδη κάποιες χιλιετίες πολύπλοκων ζυμώσεων, πνευματικών, πολιτικών και κοινωνικών. Πλήθος σημαντικών ποιητών και φιλοσόφων, καθώς και ιδιαιτερότητες όπως η σχολή της Ταυρίδας -ένα από τα σημαντικότερα σχολεία μινιατούρας στην Ανατολή- συνθέτουν ένα ψηφιδωτό που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να μελετάται πιο συστηματικά στη Δύση. Η προσάρτηση εξάλλου του Αζερμπαϊτζάν στη ρωσική αυτοκρατορία, σήμανε μια νέα περίοδο όπου ευρωπαϊκά ίχνη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην αρχιτεκτονική, τη λογοτεχνία, τις καλές τέχνες κ.λπ.
Το ημερολόγιο για το έτος 2015 παρουσιάζει εν συντομία τους βασικούς σταθμούς στην πολιτιστική ιστορία του Αζερμπαϊτζάν, και συνοδεύεται από ελληνική απόδοσης των ποιημάτων που έγραψαν μείζονες και ελάσσονες ποιητές ανά τους αιώνες, μέχρι τον πιο πρόσφατο Vagif Samadoghlu που τελειώνει το ποίημα “Αγάπη μου” μ’ αυτές τις λέξεις:
Και θέλω να γίνω ποίημα,
όχι ποιητής
Όταν σε βλέπω.
200 σελ.

Επιστρέφοντας στο δρόμο του μεταξιού
Εισαγωγή στο δρόμο του μεταξιού
“Δεν εφεύραν οι Σελτζούκοι τα καραβανσεράγια. Υπήρχαν χάνια και ραμπάτ σε ολόκληρο το Τουρκεστάν και την Περσία. Όμως οι Σελτζούκοι ήταν οι πρώτοι που εκπόνησαν και έχτισαν οργανωμένο δίκτυο κατά μήκος των εμπορικών οδών, ώστε στην ιδανική περίπτωση να υπάρχει ένα καραβανσεράι κάθε τριάντα περίπου χιλιόμετρα,
απόσταση που διένυε σε μια μέρα μια φορτωμένη καμήλα”
Νταλρύμπλ Ουίλλιαμ, Στα βήματα του Μάρκο Πόλο

Οι συνεχόμενες, επαναλαμβανόμενες μάλλον, με κάποια ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα φαινομενικής ηρεμίας, στρατιωτικές δράσεις και κοινωνικές αναταραχές, οι υφέρπουσες και άλλοτε προφανείς και βίαιες γεωγραφικές ανακατατάξεις στους χώρους του Αφγανιστάν και του Ιράκ, πρόσφατα στο χώρο της Συρίας με άγνωστη ακόμη κατάληξη, με υποψίες επί του παρόντος και για την περιοχή του Ιράν, της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και Κεντρικής Ασίας θα λέγαμε κάπως γενικόλογα, έχουν επιστήσει εκ νέου, εδώ και πολλά χρόνια καλύτερα, την προσοχή των Αμερικανών, αλλά και των Ευρωπαίων, της Ρωσίας και των αναδυομένων αυτοκρατοριών της Ανατολής, για τα βάθη της Ασίας και τους πολυποίκιλους πολιτισμούς που αναπτύχτηκαν στις δημοφιλείς διαδρομές, αρχαία και μεσαιωνικά αστικά κέντρα του αρχαίου, περιβόητου και δημοφιλούς Δρόμου του Μεταξιού. Εάν θέλαμε σήμερα να απλοποιήσουμε τον ορισμό, θα λέγαμε ότι ο Δρόμος του Μεταξιού ήταν ένα πολύπλοκο δίκτυο
χερσαίων διαδρομών οι οποίες συνδέονταν μεταξύ των, εκτείνονταν σε ολόκληρη την ήπειρο της Ασίας και συνέδεαν τις μεγάλες ξακουστές πόλεις της Κίνας με τις
αντίστοιχες της Ινδίας, τις μυθικές πολιτείες της Κεντρικής Ασίας, έως τέλος τα μεγάλα και ξακουστά λιμάνια και πόλεις της Ανατολικής Μεσογείου, για το
χρονικό διάστημα από το 100π.Χ. περίπου, έως το έτος 1500 μ.Χ…
116 σελ.

Μία απόπειρα σκιαγράφησης του Χανς Φάλλαντα
Ο Χανς Φάλλαντα (Hans Fallada, 21 Ιουλίου 1893 – 5 Φεβρουαρίου 1947), γεννήθηκε ως Ρούντολφ Βίλχελμ Φρήντριχ Ντίτσεν (Rudolf Wilhelm Friedrich Ditzen) στο Γκράιφσβαλντ (Greifswald) της Γερμανίας και ήταν, όπως αποδείχτηκε, ένας από τους πραγματικά μεγάλους συγγραφείς του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα.
88 σελ.

Διαθλασμένο Παλέρμο
“Αλλεπάλληλα στρώματα, αιώνια θραύσματα ιστορίας αποκαλύπτονται απροκάλυπτα με τη ελάχιστη ανακίνηση και ανακαίνιση, κάτι σαν το αυτόματο ξεφλούδισμα που οδηγεί σε συνθήκες και τεχνοτροπίες πάτσγουερκ τους τοίχους μερικών παραλιακών πολυκατοικιών, από την υγρασία θέλεις, από τον δύστροπο ήλιο, την πολυκαιρία και την αποκάλυψη αργά και βασανιστικά κάτι λεπρών και ηττημένων από τη ζωή αρχιτεκτονικών δομών και προσωπείων τους. Κάποια απλωμένα σεντόνια, κάτι παλιόπανα, ανθεκτικοί μουσαμάδες κάπου-κάπου, πρόχειρα στερεωμένα όλα με καρφιά στους τοίχους των πολυκατοικιών, δεμένα όπου είναι δυνατόν, πάνω από τα μπαλκόνια, δίπλα από τα παράθυρα, μαζί με τη συνήθη μπουγάδα, λύνουν για μερικές ώρες της ημέρας δίκην τέντας, το πρόβλημα της εκ νέου επίθεσης του αλύπητου ήλιου σε κατασκευές, υλικά και ανθρώπους”.
70 σελ.

Στη γη της αιώνιας φωτιάς
Το Αζερμπαϊτζάν αποτελεί μια λίγο γνωστή σε εμάς χώρα, συνδεδεμένη μάλλον με τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες και με συνειρμούς για τα παράλια της Κασπίας. Το παρόν βιβλίο ξεδιπλώνει σχεδόν υπνωτιστικά τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό του Αζερμπαϊτζάν, αλλά και τους παράδρομους μεγάλων και μικρότερων πόλεων, με τους ανθρώπους τους και τις ζωές τους.
Από τις καταιγίδες, τα χιόνια και τους ασταμάτητους ανέμους περνάμε στην όπερα, τη μουσική κωμωδία, τον κινηματογράφο και τη τζαζ, στην ποίηση των Αζέρων αλλά και σε πληροφορίες όπως εκείνη των αδελφών Νομπέλ και της πετρελαϊκής τους επιχείρησης που άνθισε στο Μπακού.
Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους εμάς που ζούμε στο σύνορο Ανατολής και Δύσης, και μας συστήνει μια χώρα κι έναν πολιτισμό μακρινό και αναπάντεχα συγγενικό.
240 σελ.

Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανένας δεν ήξερε
Μάργκαρετ Γουώκερ (1915-1998)
Η Μάργκαρετ Γουώκερ (1915-1998), είναι σημαντική συγγραφέας γιατί, πέρα απ’ όσα αναφέρθηκαν, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος μιας νοητής γραμμής, ενδιάμεσος κρίκος μιας αλυσίδας που συνδέει την πρώτη αφροαμερικανή γυναίκα συγγραφέα, την Φίλις Ουάιτλϊ (PhyllisWheatley, Δυτική Αφρική, 1753-Βοστώνη, 1784), με τις νεότερες γενιές των αφροαμερικανών γυναικών συγγραφέων, όπως είναι η Τόνι Μόρρισον (1931- ), η Νίκι Τζιοβάννι (1943- ), και η Άλις Γουώκερ (1944- ). Όμως, η Μάργκαρετ Γουώκερ, μαζί με τις λογοτεχνικές της επιδόσεις, δεν παύει σε καμιά χρονική περίοδο να είναι παράλληλα και μια απροκάλυπτα πολιτική συγγραφέας, η οποία ασχολείται άμεσα με όλες τις πολιτικές πτυχές της εποχής της, και όχι μόνο με την πολιτική των δύο φύλων, όπως οι άλλες γυναίκες λογοτέχνες του καιρού της. Ήταν η πρώτη γυναίκα συγγραφέας που αμφισβήτησε την εξουσία και τη δύναμη σημαντικών αντρών συγγραφέων, όπως οι RichardWright (1908-1960) και AlexHaley (1921-1992), καθώς και η πρώτη συγγραφέας που μετέτρεψε τις αφηγήσεις των μαύρων σκλάβων του αμερικάνικου Νότου, σε μυθοπλασία.
194 σελ.

Σύντομη ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν
Ίσως να μην υπάρχει παρεμφερής οργάνωση στην Αμερική που να προκαλεί ισχυρότερη συναισθηματική αντίδραση σε μεγάλη μερίδα πληθυσμού από την Κου Κλουξ Κλαν. Στα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια, η Κλαν έχει δημιουργήσει μια συνεχή φήμη πλούσια σε εκφοβισμό, ενώ βρίσκεται βυθισμένη σε ένα πέπλο περίεργης μυστικότητας που σχετικά λιγοστοί είναι οι άνθρωποι που έχουν καταφέρει να διαπεράσουν. Έτσι η φήμη της Κλαν, ακόμα και στον δεύτερο αιώνα της παρουσίας της, είναι ισχυρότερη απ’ ότι τα αριθμητικά της μεγέθη. Σιγά-σιγά εξελίχτηκε σε μια από τις πλέον ισχυρές και αιματοβαμμένες ισχυρές μυστικές οργανώσεις στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ενώ λοιπόν παλιότερα, σε μεγαλειώδεις μάλλον περιόδους της ιστορίας της, ο αριθμός των μελών της (Klansmen) υπολογιζόταν σε κάποια εκατομμύρια, σήμερα υπολογίζεται πως υπάρχουν κάπου 5.000 μέλη των Λευκών Ιπποτών της Κου Κλουξ Κλαν, εκτός βεβαίως των πολυποίκιλων υποστηρικτών της και των όσων επιδεικνύουν κάποιου βαθμού παθητική υποταγή στις αρχές Κλαν, οι οποίοι θα πρέπει επίσης, με πρόχειρους υπολογισμούς, να ανέρχονται σε κάποια εκατομμύρια…
99 σελ.

Μικρές εξομολογήσεις στις αγωνίες της εποχής
Άρθρα και κείμενα του 2013-2015
Φαντάζει ομολογουμένως αδιανόητη η αποχή από την καθημερινότητα, από τους εν εξελίξει αγώνες, όλων αυτών! Είναι τόσο μεγάλη η συνεχιζόμενη αδιαφορία των πνευματικών που ερεθίζει. Από πού όμως, θα μπορούσε φυσικά ένας αφελής αλλά και ένας υποψιασμένος παρατηρητής να ρωτήσει, πήραν άραγε οι πνευματικοί ταγοί τα δημιουργικά ερεθίσματά τους και έφτασαν εκεί που έφτασαν και τώρα σωπαίνουν προκλητικά; Η άρνησή τους να εμβαπτισθούν στα νάματα της καθημερινότητας, να πρωτοστατήσουν στους κοινωνικούς αγώνες, να βοηθήσουν όσο και όπως μπορούν, στη δίκαιη και ομαλή εξέλιξη των καθημερινά αναφυομένων προβλημάτων, στερεί την κοινωνία από ένα πολυποίκιλο λαβύρινθο αξιών τόσο απαραίτητων στις μέρες μας, αφήνει τη διαχείριση των πραγμάτων στους απελπιστικά ολίγιστους, τη διαύγεια και τη διαφάνεια ορφανές! Οι πνευματικοί άνθρωποι οχυρώθηκαν πίσω από πρόσκαιρες προσωπικές επιτυχίες, με όποιο τρόπο οι συγκεκριμένες αποκτήθηκαν, απολαμβάνουν τη μοναξιά και πολυπόθητη απομόνωσή τους και παρατηρούν, φευ, τα διαδραματιζόμενα χαμηλά εκεί, όπως κάποτε μερικοί άλλοι παρακολουθούσαν ναυμαχίες άρτια εξοπλισμένων ξενόφερτων στόλων εναντίον αδύναμων αμυνομένων, αποστασιοποιημένοι από τα καθημερινά όχι για να γίνουν έστω παραδείγματα δημιουργικά, αλλά για να αποφύγουν την αναπόφευκτη σύγκρουση, τις πολλαπλές αντιπαραθέσεις, με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται! Από εκεί βεβαίως που θα προκύψει η κάθε θετική και δημιουργική κίνηση, η καθοδήγηση της νεολαίας, η κοινωνική δικαιοσύνη, η αλήθεια!
204 σελ.

Βιετνάμ: Η γη των ατελείωτων ορυζώνων
Μια ξεχωριστά ελκυστική στενόμακρη χώρα, που ανήκει σε μια χερσόνησο ανάμεσα στον Κινεζικό υπερκολοσσό και την απέραντη Ινδία, την επονομαζόμενη Ινδοκίνα, είναι το Βιετνάμ. Στη μια πλευρά της, οι δύο άλλες χώρες της Ινδοκίνας, στην άλλη τα κύματα της θάλασσας της Κίνας και πιο πέρα ο μεγαλοπρεπής ατέλειωτος Ειρηνικός Ωκεανός. Ο ποταμός Μεκόνγκ, ο πατέρας των ποταμών, διαδραματίζει από πανάρχαιους χρόνους σημαντικό ρόλο στη ζωή του Βιετνάμ, όπως άλλωστε και όλων των χωρών και των λαών της Νοτιοανατολικής Ασίας. Είναι για ολόκληρη την Ινδοκίνα, ότι αποτελεί κι ο πανάρχαιος Νείλος για τη μακρινή από εδώ Αίγυπτο. Κι όταν λέμε Ινδοκίνα, εννοούμε τόσο τη “γαλλική” εκδοχή της (Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος), όσο και την “αγγλική” Ινδοκίνα, δηλαδή Ινδία, Βιρμανία, Ταϊλάνδη, Μαλαισία και Σιγκαπούρη. Γιατί όταν οι γάλλοι αναφερόντουσαν στην χερσόνησο Ινδοκίνα, την εννοούσαν σαφώς ολόκληρη, γεγονός που παρέπεμπε στη διατήρηση εν ισχύ της παλιάς ιδέας ότι όλα ανήκουν σ’ αυτούς, εν αντιθέσει με τους άγγλους που όταν έλεγαν Ινδοκίνα, προέτασσαν τον γεωγραφικό προσδιορισμό “γαλλική” για να περιορίσουν τους γάλλους εκεί και εδραιώσουν την δική τους παρουσία στα εδάφη που ήλεγχαν ικανοποιητικά, κι όλα αυτά μέσα σ’ ένα αέναο παιχνίδι δηλώσεων, εντυπώσεων, φανερού, άτυπου και υφέρποντος πολέμου και ανταγωνισμού των δύο αυτών υπερδυνάμεων εκείνης της εποχής και ανελέητων αποικιοκρατιών!…
314 σελ.

Περιδιαβαίνοντας στις μυθικές πολιτείες του Ουζμπεκιστάν
… Βγαίνω κουρασμένος από τις απανωτά συγκεντρωμένες πληροφορίες, παραστάσεις και εντυπώσεις από το μαυσωλείο του τρομερού Ταμερλάνου. Η μέρα είναι καλή και σήμερα, το πλήθος συνεχίζει να συσσωρεύεται ακάθεκτο παράλληλα με τους όχι απαιτητικούς ζητιάνους στις γωνιές και τις εισόδους των θρησκευτικών δομών, κι ο σκληρότερος ανατολίτης πολεμιστής αναπαύεται μακάριος στον πραγματικό του πια τάφο. Προσπαθώ απεγνωσμένα να καταγράψω κι εδώ εντυπώσεις μαυσωλείων, τζαμιών και μεντρεσέδων, κι ονόματα εν πρώτοις ιστορικά, και κατά δεύτερο λόγο μυθιστορηματικά από όποια γωνία ορώμενα. Ξέρω καλά ότι προϊόντος του χρόνου ‘… οι εικόνες θα πολλαπλασιάζονται. Από μέσα τους βγαίνουν το ένα μετά το άλλο τα κείμενα. Αυτά που έγραψα κι αυτά που γράφονται πρώτα στην οθόνη του νου και περιμένουν την ώρα για να τυπωθούν… Τώρα η παρουσία του είναι άκρως ασφαλής για τους συγκεντρωμένους στα πέριξ, είναι σίγουρα ανήμπορος για περιττούς εκδικητικούς αποκεφαλισμούς και μάταιες ανεγέρσεις τρομακτικών πυραμίδων με συσσωρευμένα χιλιάδες ανθρώπινα γδαρμένα κρανία. Γιατί το 1393 με την κατάκτηση του Ισφαχάν έδωσε εντολή να σχηματισθεί μια γιγαντιαία πυραμίδα με εβδομήντα χιλιάδες κρανία. Τον ίδιο χρόνο, λίγους μήνες αργότερα, στη Βαγδάτη χρησιμοποίησε ενενήντα χιλιάδες κρανία για να κάνει τοιουτοτρόπως εντονότερη την παρουσία και φυσικά τη δύναμή του σ’ αυτή την πόλη αλλά και στις άλλες που θα ακολουθούσαν, ενώ στο Δελχί λέγεται ότι παρέμεινε ικανοποιημένος με τις ογδόντα χιλιάδες και σταμάτησε εκεί!
472 σελ.

Μπροστά σε αλλότριες προκλήσεις
Κριτικά κείμενα για βιβλία (Φεβρουάριος 2013-Δεκέμβριος 2015)
Η ανάπτυξη πάντως του δοκιμίου και της κριτικής, και η ανάπτυξη μιας ιδέας και ενός κειμένου γύρω από ένα βιβλίο επηρεάζεται τα μέγιστα από προσωπικές απόψεις, το ύφος του συγγραφέα, τα συναισθήματα, τα όποια βιώματα, τις γνώσεις και την έμπνευση. Αποτελεί βύθιση στο συγκεκριμένο έργο κάποιου άγνωστου στις περισσότερες των περιπτώσεων, η οποία στη συνέχεια προσφέρει μια δοκιμή λόγου, ή έστω φιλότιμη προσπάθεια ανάδυσης ιδεών. Οι αποκλίσεις από την συνήθη χρήση του λόγου, η μεταφορά των εικόνων και η πρωτοτυπία στη χρήση της λέξεων και φράσεων στη διάρθρωση του όλου κειμένου χαρακτηρίζουν αναγκαστικά και τον επαγγελματία ή ερασιτέχνη δοκιμιογράφο.
Από την Εισαγωγή στο βιβλίο
316 σελ.

Ένα καλοκαίρι στο Σαν Φρανσίσκο
Κοιτάζω προσεκτικά και κάπως ανυπόμονα θα έλεγα από τον ένατο όροφο του πανύψηλου ξενοδοχείου, να απολαύσω σε αυτή τη χρονική και γεωγραφική συγκυρία τη θέα προς τα βορειοανατολικά του ανοικτού ορίζοντα. Θέλω να αποτυπωθεί καλά στο ενδότερο στρώμα, στο βαθύτερο τμήμα του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, να τη συνηθίσω. Άλλωστε θα την έχω καθημερινά μπροστά μου για αρκετό χρονικό διάστημα, όλο ετούτο το καλοκαίρι. Έχω απέναντί μου τις σκοροφαγωμένες από το χρόνο και την υγρασία πλαγιές του λόφου Τέλεγκραφ, με την τεράστια αυλακωτή κολόνα στο πάνω μέρος του να ελέγχει τον αχανή περίγυρο, τον πύργο Coit. Κάτω χαμηλά, στην λοξή ColumbusAvenue, ένα πάρκινγκ αυτοκινήτων, μερικά χαμηλά ιστορικά κτίρια ακόμη ζωντανά, κλειστά από καιρό όπως εύκολα μαντεύεται, έμπιστοι φύλακες μια άλλης εποχής, προσπαθούν να επιβάλλουν ή τουλάχιστον να διατηρήσουν ζωντανή την παρουσία τους, δυσπνοώντας ανάμεσα στους ψηλότερους ουρανοξύστες που απειλούν την ύπαρξή τους πανταχόθεν. Στο βάθος, ο φωτισμένος την απογευματινή αυτή ώρα, κόλπος της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, μια προσεκβολή, κάτι σαν υποψία διείσδυσης και διεκδίκησης του μεγάλου ωκεανού, μέσα στο κορμί της πληθωρικής Αμερικάνικης γης. Προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου πάνω στις ράγες της αμερικάνικης καθημερινότητας. Να τις προσαρμόσω στις επιθυμίες, αλλά πιο πολύ στις υποχρεώσεις της στιγμής. Να ορθοποδήσω στιγμιαία στο γίγνεσθαι της πόλης. Εις μάτην όμως! Το τζετ λανγκ έχει κατακυριεύσει ολάκαιρο το κορμί και το μυαλό μου, σαν μια περίεργη, υποδόρια, υφέρπουσα και καλλωπισμένη απειλή που αναισθητοποιεί με μαεστρία τα πάντα. Και είναι αυτή η ταξιδιωτική επινόηση, του περασμένου πια αιώνα, πανταχού παρούσα! Ανίκανα φαντάζουν τα πάντα. Εφημερίδες, βιβλία, τηλεόραση…
104 σελ.

Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των αφροαμερικανών
“Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των Αφροαμερικανών”, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μακραίωνη ταλαιπωρία των κατοίκων της δυτικής Αφρικής, οι οποίοι εκόντες άκοντες, συνελήφθησαν στα χώματά τους από αδίστακτους Ευρωπαίους δουλεμπόρους χωρίς να μπορούν να διανοηθούν στο παραμικρό τι θα ακολουθούσε, απήχθησαν βιαίως από τις πατρογονικές τους εκείνες εστίες, και στη συνέχεια με τα γνωστά σαπιοκάραβα της εποχής, και διαμέσου του επικίνδυνου, για την εποχή εκείνη, Ατλαντικού Ωκεανού, μεταφέρθηκαν σε κακή κατάσταση στην αντίπερα όχθη του, στο Νέο Κόσμο ο οποίος, σημειωτέον, σιγά-σιγά ανέτειλε ελπιδοφόρα στον ορίζοντα της υπομονετικής ιστορίας. Η συνέχεια της πορείας τους υπήρξε καταλυτική για πολλά επίπεδα, δικά τους και των άλλων. Πουλήθηκαν ανερυθρίαστα σε ιδιοκτήτες φυτειών, εργάστηκαν βιαίως ως σκλάβοι, σε βαμβακοφυτείες κατά κύριο λόγο, χωρίς βεβαίως στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, καταπονήθηκαν, σωματικά και ψυχικά, ατομικά, οικογενειακά και κοινωνικά, λυντσαρίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο για αιτίες που δεν τους αναλογούσαν, κάποιοι απέδρασαν από τον ζυγό των λευκών, άλλοι δεν τα κατάφεραν και χάθηκαν απ’ τις σελίδες της ιστορίας, ένα τμήμα τους παρέμεινε στις πόλεις και κωμοπόλεις του Νότου μέχρι και σήμερα, αυτής της ιδιόρρυθμης περιοχής της Αμερικής, και τόσο πλούσιας από πολιτιστικής σκοπιάς, ορισμένοι έφτασαν με κάθε τρόπο και μέσο και εγκαταστάθηκαν στις μεγαλουπόλεις του αμερικάνικου Βορρά όπου και συνεχίζουν να ζουν σήμερα με τα όποια προβλήματα υπάρχουν στην καθημερινότητα μέσα στις κοινωνίες όπου εργάζονται και δραστηριοποιούνται.
270 σελ.

Ιατρική – Ιστορία
Παθήσεις παραθυρεοειδών αδένων (1989)
Ενδοκρινείς όγκοι του πεπτικού συστήματος (1990), Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδη
Η ιστορία της ισλαμικής ιατρικής (2011), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Ιστορικά στοιχεία και άλλα παραλειπόμενα της εξέλιξης της ανατομικής (2014), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις

Ταξίδια και περιηγήσεις
Τυνησία, η πύλη της ερήμου (2013), 24 γράμματα
Στη σιωπηρή ζωροαστρική πόλη της Γιαζντ (2013), 24 γράμματα
Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική (2013), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Επιστρέφοντας στο δρόμο του μεταξιού (2014), 24 γράμματα
Διαθλασμένο Παλέρμο (2015), 24 γράμματα
Στη γη της αιώνιας φωτιάς (2016), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Βιετνάμ: Η γη των ατελείωτων ορυζώνων (2017), Οδός Πανός
Περιδιαβαίνοντας στις μυθικές πολιτείες του Ουζμπεκιστάν (2018), Οδός Πανός

Αμερικανική ιστορία-Πολιτισμός
Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανένας δεν ήξερε (2017), Οδός Πανός
Σύντομη ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν (2017), 24 γράμματα
Ένα καλοκαίρι στο Σαν Φρανσίσκο (2018), Οδός Πανός
Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των αφροαμερικανών (2019), Οδός Πανός

Δοκίμια-Μελέτες-Ερμηνεία και κριτική
Μπροστά σε αλλότριες προκλήσεις (2018), Οδός Πανός

Αρθρογραφία
Παράπλευρες σημειώσεις και μελετήματα (2013), 24 γράμματα
Μικρές εξομολογήσεις στις αγωνίες της εποχής (2017), Οδός Πανός

Ημερολόγια
Μυθικές πολιτείες της Ανατολής (2013), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Ημερολόγιο 2015, Ποιητές του Αζερμπαϊτζάν (2014), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις

Βιογραφίες
Ο Κνουτ Χάμσουν στη Χώρα των Θαυμάτων (2014), 24 γράμματα
Μία απόπειρα σκιαγράφησης του Χανς Φάλλαντα (2015), 24 γράμματα

Συλλογικά έργα
Ημερολόγιο 2016, Ένα ταξίδι στην εξέλιξη των χειρουργείων (2015), Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Λαθρόψυχοι (2018), 24 γράμματα

Πηγές: Biblionet, 24 γράμματα, Οδός Πανός, Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις

Επισκέψεις: 17