Γιάννης Δημητρόπουλος

Γιάννης (Yanko) Δημητρόπουλος (1968-2021)

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Ο Γι­άν­νης (Yanko) Δη­μη­τρό­που­λος γεν­νή­θη­κε το 1968 στην Αθή­να, με οικο­γε­νει­α­κές ρί­ζες στη Γορ­τυ­νία, τη Σά­μο και το Πορτ Σα­ΐντ της Αιγύ­πτου. Με­γά­λω­σε στον Πει­ραιά, 800 μέ­τρα από το Στά­διο Κα­ρα­ϊ­σκά­κη. Σπού­δα­σε πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός στο ΕΜΠ και συ­γκοι­νω­νι­ο­λό­γος με τίτ­λο MSc στο Πα­νε­πι­στή­μιο Λον­δί­νου (Imperial College / UCL). Έκτο­τε, απα­σχο­λή­θη­κε στο αντι­κεί­με­νό του, σε εν­δι­α­φέ­ρου­σες και απαι­τη­τι­κές θέ­σεις, εντός και εκτός Ελ­λά­δος. Έζη­σε σε δι­ά­φο­ρα μέ­ρη (Αθή­να, Λον­δί­νο, Θεσ­σα­λο­νί­κη, Πά­τρα, Κό­ριν­θο, Ζά­γκρεμπ και Σα­ρά­γε­βο), αλ­λά το ση­μείο ανα­φο­ράς της οικο­γέ­νει­άς του είναι η Άν­δρος, την οποία αγά­πη­σε τό­σο, που έγι­νε δη­μό­της της, συν­δυ­ά­ζο­ντας με­τα­ξύ άλ­λων την εκλο­γι­κή δι­α­δι­κα­σία με εκ­δρο­μή.
Έχει δη­μο­σι­εύ­σει επι­στη­μο­νι­κές ερ­γα­σί­ες και άρ­θρα, κα­θώς και (προ αμνη­μο­νεύ­των χρό­νων) ένα ποί­η­μα σε το­πι­κή εφη­με­ρί­δα του Πει­ραιά. Από το 1995 ήταν μέ­λος της ομά­δας που δη­μι­ούρ­γη­σε και ανέ­δει­ξε το χι­ου­μο­ρι­στι­κό δι­α­δι­κτυ­α­κό πε­ρι­ο­δι­κό/portal λά­σπη (η). Από το 2005, δι­α­τη­ρού­σε το ιστο­λό­γιο Yanko’s Go-HomePage, ενώ δη­μο­σί­ευ­σε άρ­θρα τα­ξι­δι­ω­τι­κού (και όχι μό­νο) εν­δι­α­φέ­ρο­ντος, για τον δι­α­δι­κτυ­α­κό ρα­δι­ο­φω­νι­κό σταθ­μό Amagi και την ελ­λη­νι­κή έκ­δο­ση της Huffington Post.
Μας άφη­σε ξαφ­νι­κά στις 25 Αυγού­στου 2021.
Μυθιστορήματα
Το μάτι του ταύρου (2015), Εκδόσεις Ιβίσκος

Λογοτεχνία-Ποίηση
Ελπιδοφόρος Δούναβης (2022), Επίκεντρο

Ελπιδοφόρος Δούναβης – Γιάννης (Yanko) Δημητρόπουλος

Ελπιδοφόρος


Η απο­κω­δι­κο­ποί­η­ση της γρα­φής του Yanko δεν εντο­πί­ζει μό­νο τη δι­ά­χυ­τη συ­γκοι­νω­νι­α­κή μη­χα­νι­κή, αλ­λά και απο­κα­λύ­πτει τους βα­σι­κούς πα­ρο­νο­μα­στές των βι­ω­μά­των, των πα­ρα­στά­σε­ων και των πνευ­μα­τι­κών του εφο­δί­ων: Ο Πει­ραι­άς, η Άν­δρος, η Σά­μος, η Αρ­κα­δία, η Κό­ριν­θος και η Θεσ­σα­λο­νί­κη είναι τα γε­ω­ψυ­χι­κά του θε­μέ­λια, αλ­λά και τα μό­νι­μα ση­μεία ανα­φο­ράς και αντι­πα­ρα­βο­λής κά­θε νέ­ας πα­ρά­στα­σης στο εξω­τε­ρι­κό. Πα­ντού, όπου τα­ξι­δεύει, βρί­σκει μία Άνω Πό­λη, ένα γνώ­ρι­μο λι­μά­νι, μία Χαλ­κι­δι­κή, τη θέα του Ολύ­μπου, την πα­ρά­στα­ση της ελ­λη­νι­κής θά­λασ­σας. Επι­πλέ­ον, μέ­σα από τη γρα­φή του, σφυ­ρη­λα­τεί βαθ­μι­αία μία εντυ­πω­σι­α­κή ικα­νό­τη­τα να εντο­πί­ζει μέ­σα στη «με­γά­λη εικό­να» εκεί­νες τις μι­κρές, σπαρ­τα­ρι­στές λε­πτο­μέ­ρει­ες που θα σα­γη­νεύ­σουν τον ανα­γνώ­στη και θα φέ­ρουν τη συ­ζή­τη­ση στο γή­πε­δό του. Τρέ­να, λι­μά­νια, τραμ, γέ­φυ­ρες και τού­νελ συ­να­ντούν τις ιστο­ρι­κές πο­ρεί­ες, αλ­λά και το ζε­νίθ και να­δίρ λα­ών, εθνών και κοι­νο­τή­των της Βαλ­κα­νι­κής – και όχι μό­νο – Βα­βέλ, μέ­σα από μία ιδι­αί­τε­ρη μα­τιά που δεν χά­νει ούτε το χι­ού­μορ ούτε την ψυ­χραι­μία της.
Αχιλ­λέ­ας Χε­κί­μο­γλου

Πρόλογος: Αχιλ­λέ­ας Χε­κί­μο­γλου

Λογοτεχνία, Ποίηση, Επίκεντρο, 2022, 248 σελ.

Το μάτι του ταύρου – Γιάννης (Yanko) Δημητρόπουλος

Το μάτι του


Η σιδηροδρομική γραμμή της Κύπρου καταργείται το 1951. Η μικρή Μαρία Σκαλανόβα παρακολουθεί στη γειτονιά της, στο Καϊμακλί της Λευκωσίας, το τραίνο που πραγματοποιεί το τελευταίο δρομολόγιο. Μια δεκαετία αργότερα, μηχανικός πια, απασχολείται σε σχέδια αναβίωσης αυτής της γραμμής.

Στο νησί δραστηριοποιούνται δυνάμεις, που επιδιώκουν την ανατροπή των ευαίσθητων ισορροπιών.

Ο Κώστας Κωστάλας συνδέεται με αυτές, στα πλαίσια της σταδιοδρομίας του σε μυστικές, παρακρατικές υπηρεσίες. Η σιδηροδρομική γραμμή και η χάραξή της δεν αφήνουν αδιάφορους αυτούς που κινούν τα συνωμοτικά νήματα.

Οι διερευνήσεις για το τραίνο της Λευκωσίας φέρνουν κοντά τον Κώστα και τη Μαρία εκείνες τις μέρες. Θα ξαναβρεθούν δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1974. Αυτή τη φορά θα συνδεθούν ερωτικά. Η Μαρία, όμως, έχει αποφασίσει να μείνει αδέσμευτη, ανοιχτή στην περιπέτεια. Τον Ιούλιο, στο εξοχικό της στην Κυρήνεια -κοντά στο σημείο που θα γίνει η τουρκική εισβολή- εναλλάσσονται ως φιλοξενούμενοι αλλά και εραστές, ο Κώστας και ο γείτονάς της, Χριστόφορος Κυριακίδης, φοιτητής στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Η κατάληξη είναι μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, που αναγκάζει τη Μαρία να μετακομίσει στη Βουλιαγμένη και να ξεκινήσει μια καινούργια επαγγελματική πορεία.

Στα χρόνια που ακολουθούν, ο Κωστάλας ζει μια καινούργια, φαινομενικά ήσυχη ζωή στη δυτική Ελλάδα, ενώ ο Χριστόφορος κάνει μεταπτυχιακά, παντρεύεται και διαπρέπει στη Γαλλία.

Θα ξανασυναντηθούν άραγε οι δρόμοι της Μαρίας με τον Κώστα και τον Χριστόφορο;

Ποιος από τους δύο είναι ο πατέρας της κόρης της;

Μυθιστόρημα, Ιβίσκος, 2015, 192 σελ.

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Ιβίσκος, Επίκεντρο