Γιώργος Κορδέλλας

Ελληνες λογοτέχνες


Σαώ
Καθώς διανύω την έβδομη επταετία της ζωής μου, η γνώση της ματαιότητας που καθημερινά με οδηγεί στο να αναθεωρώ -μιλώντας εκ του ασφαλούς βέβαια, γιατί, όπως λένε κι εδώ, τον έχω δέσει τον γάιδαρό μου- με κάνει όλο και πιο ολιγαρκή. Μου αρκεί λίγο διάφανο κρασί, οι χιλιάδες αποχρώσεις της θαλασσινής παλέτας και το φως του Αιγαίου, μακριά από τη βοή της αγοράς και τη μικρότητα των θνητών. Ποτέ δεν επιχείρησα να γράψω. Λειτουργούσα πάντα με εικόνες, όχι με λέξεις. Τις λέξεις τις έβλεπα πάντα σαν μικρές ζωγραφιές. Γι’ αυτό θα βρεις σε πολλούς πίνακές μου γράμματα και λέξεις. Δεν είχα συνειδητοποιήσει απ’ την αρχή ότι τις λέξεις ανέκαθεν τις έβλεπα σαν ένα σχήμα, κυρίως τις χειρόγραφες. Ίσως γι’ αυτό είμαι και ορθογράφος. Δεν ξέρω τους γραμματικούς κανόνες, είμαι οπτικομνήμων? οι ανορθογραφίες μού πληγώνουν την αρμονία της εικόνας της λέξης. Τέλος πάντων, μακρηγορώ και ξεφεύγω από το θέμα μου. Τα γράφω όλα αυτά, θέλοντας να σου πω πως είναι η πρώτη φορά που παίρνω μολύβι και χαρτί για ν’ αφηγηθώ κάτι. Συνήθως όταν πιάνω αυτά τα εργαλεία σκιτσάρω. Μάλλον δεν ξέρω πως ν’ αρχίσω, δεν είναι εύκολο. Προφορικά όμως, θα μου ήταν πιο δύσκολο. Θα ήμουν πολύ συνοπτικός κι είναι σίγουρο πως θα ξεχνούσα τα περισσότερα. Πάνε άλλωστε αρκετά χρόνια. τόσα, όσα και η ηλικία σου.

Στην εχεμύθεια των κυμάτων
Πόσα πράγματα, αλήθεια, γνωρίζουμε για τους γονείς μας και το παρελθόν τους; Πόσα γεγονότα του παρελθόντος αγνοούμε, που, εντέλει, μας αφορούν; Πόσα είναι αυτά που αποφασίστηκαν ερήμην μας και ποια; Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ή ν’αγνοούμε την αλήθεια; Και αξίζει η αναζήτηση της αλήθειας το οποιοδήποτε πιθανό κόστος;
Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα της εικοσάχρονης Ελένης που, ενώ νομίζει ότι όλα είναι ξεκάθαρα στην οικογενειακή φωλιά της, ανακαλύπτει ένα μυστικό που οι πιο κοντινοί της άνθρωποι, οι γονείς της, της έχουν αποκρύψει. Τη μέρα του θανάτου του πατέρα της μαθαίνει ότι ο φυσικός της πατέρας είναι άλλος. Έχοντας μεγαλώσει με τις καλύτερες συνθήκες σε μια αγαπημένη οικογένεια, όπου υποτίθεται ότι συζητούσαν τα πάντα ανοιχτά και με ειλικρίνεια, γνώριζε από μικρή ότι είναι παιδί που αποκτήθηκε με εξωσωματική γονιμοποίηση, γεγονός που έμαθε να θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό και αποδεκτό σε περιπτώσεις προβλημάτων υγείας. Δεν της έλειψε ούτε η αγάπη των γονιών της, ούτε η φροντίδα και η έγνοια τους. Πολύ δε περισσότερο του πατέρα της. Όμως, η απόκρυψη του γεγονότος ότι αποκτήθηκε από σπέρμα δότη-φίλου των γονιών της, παρά το ότι δεν επηρέασε σε τίποτα τη ζωή της, τώρα αρχίζει να γεννά κάποια ερωτήματα. Και αποφασίζει να ψάξει και να γνωρίσει τον φυσικό της πατέρα…

Μυθιστορήματα
Σαώ (2014)
Στην εχεμύθεια των κυμάτων (2015)

Συλλογικά έργα
Πάνω κάτω η Πατησίων (2012)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Γαβριηλίδης

95 views.