Ειρήνη Βεκρή

Λογοτέχνες
Η Ειρήνη Π. Βεκρή γεννήθηκε στη Μυτιλήνη.
Οι ρίζες της ξεκινούν από το Αϊβαλί, το Πλωμάρι και τη Σμύρνη.
Σπούδασε στις ΗΠΑ, Μηχανικός Παραγωγής και Πληροφοριακά Συστήματα και ασχολήθηκε με την Πληροφορική, λίγα χρόνια στην Αμερική και πολλά εδώ, στο Πολεμικό Ναυτικό.
Συμμετέχει συχνά σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει διακριθεί.
Το 2016 από το Κέντρο Σπουδής και Ανάδειξης Μικρασιατικού Πολιτισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής (ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.), τρεις φορές από τη “Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά”, στις κατηγορίες “Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού” και “Ξενοφοβία-Διαφορετικότητα” κ.ά.
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα “Ουρανία – Χίλια μύρια κύματα μακριά”, “Δήλος, 88 π.Χ.” και “Ο άνθρωπος που έκανε τις Κυδωνίες ν’ ανθίσουν”.
Έχει συμμετάσχει επίσης σε ομαδικές εκδόσεις – συλλογές διηγημάτων.

Ουρανία – Ειρήνη Βεκρή

Ο κόσμος των ελληνικών νησιών του 16ου αιώνα, δοκιμάζεται σκληρά από τους πειρατές, τους Τούρκους και τους Φράγκους. Η μικρή Ουρανία, βιώνει απρόσμενους ξεριζωμούς: Αμοργός, Λέσβος, Μικρά Ασία. Φουρτουνιασμένες κυκλαδίτικες θάλασσες, ήρεμα νερά του Κόλπου της Καλλονής και της Γέρας, μεγάλα και μικρά μπουγάζια, νησιά και βραχονησίδες απέναντι. Το χέρι του Θεού – η Μοίρα, κλείνει κι ανοίγει δρόμους, ανατρέπει και δημιουργεί με τα χωριά που καίγονται, τα σχολειά που ιδρύονται, τα μοναστήρια που αναπαύουν, τα μηνύματα που ταξιδεύουν στη γυάλα, τα χαρτιά που σφηνώνονται στη χαραμάδα της πόρτας, τους λογισμούς που αχνογράφονται στην ψυχή. Ο πηγαιμός για την Ιθάκη.

Η “Ουρανία” είναι το πρώτο βιβλίο από τη σειρά “Χίλια μύρια κύματα μακριά”. Αφορμή για να γραφτεί, ήταν ο διαγωνισμός της Γυναικείας Λογοτεχνικής και θέμα “Αλησμόνητες Πατρίδες της Μικρασιατικής Γης”, στον οποίο και διακρίθηκε. Η συγγραφέας συνταιριάζει μέσα στο υφαντό του μύθου και της φαντασίας, τα ιστορικά γεγονότα με τις διηγήσεις και τις μνήμες των παππούδων της, που πέρασαν το πιο μεγάλο μέρος της ζωής τους στον Κυδωνότοπο, το Αϊβαλί. Κι επειδή η ιστορία του ελληνικού Αϊβαλιού έχει πολύ στενάχωρο τέλος, η συγγραφέας καταπιάστηκε με τη γέννησή του.

“Χίλια μύρια κύματα μακριά, ο Κυδωνότοπος της Ειρήνης Βεκρή είναι η “αλησμόνητη πατρίδα” και η Ουρανία μια εμβληματική ηρωίδα που σφύζει από ζωντάνια και φυσάει ζωή στην ιστορία του Αιγαίου, ακόμα και στα κενά της ιστορίας, συμπληρώνοντάς τα με αξέχαστους χαρακτήρες και εξίσου εμβληματικά επεισόδια του κακού και του καλού. Η έρευνα υπήρξε εκτεταμένη, η δημιουργική φαντασία πλήρης απροσδόκητων συνειρμών. Η “Ουρανία” είναι ένα πλούσιο σε εμπειρίες ανάγνωσμα, και η Ειρήνη Βεκρή κερδίζει τους αναγνώστες με τη μαγεία του ταλέντου της. Τιμήστε το δεόντως. Διαβάστε το.”
(Στρατής Χαβιαράς)
Έπαινος Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (2010)

Μυθιστόρημα, Αιολίδα, 2011, 135 σελ.

Δήλος, 88 π.Χ. – Ειρήνη Βεκρή

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Δήλο τον 1ο π.Χ αιώνα. Ο μικρός Απόλλωνας διαπρέπει στα μαθηματικά μαζί με τον Αιγύπτιο φίλο του Αμάρ. Τα παιδιά ετοιμάζονται να πάρουν μαζί μέρος σε ένα διαγωνισμό μαθηματικών. Ο παππούς -ιερέας του θεού Απόλλωνα- καμαρώνει για τούτη τη συμμετοχή, ενώ ο πατέρας του, διακεκριμένος τραπεζίτης, δυσανασχετεί στη σκέψη ότι ο γιος του θα μοιραστεί το βραβείο με έναν αλλόφυλο. Οι δύο φίλοι περνούν τις μέρες τους μελετώντας μαθηματικά, γυμνάζοντας το σώμα τους και ζώντας συγκινήσεις που τους προσφέρει η φύση, όπως τη χαρά να υιοθετήσουν μία μικρή φώκια που έχασε τη μητέρα της κατά τη γέννησή της…

Το 88 π.Χ. συμβαίνουν πολλά, όπως η επανάσταση στην Αθήνα και η αναστήλωση της Δημοκρατίας, οι Ρωμαίοι καταλαμβάνουν τη Λέσβο και ο Μιθριδάτης, βασιλιάς του Πόντου, λεηλατεί και καίει το κοσμοπολίτικο Λιμάνι της Δήλου.

Μυθιστόρημα, Αιολίδα, 2013, 144 σελ.

O άνθρωπος που έκανε τις Κυδωνίες ν’ ανθίσουν – Ειρήνη Π. Βεκρή

Μυθιστορία
Oι κυδωνίες άνθιζαν πάντα την Άνοιξη στις Κυδωνίες, το Αϊβαλί δηλαδή γιατί αϊβά στα τούρκικα θα πει κυδώνι. Αλλά οι Κυδωνίες πρωτοάνθισαν το 1773, την άνοιξη κι έμειναν ανθισμένες όλο το χρόνο και για χρόνια μετά. Ήταν ο παπάς και βοεβόδας τους, ο Ιωάννης Δημητρακέλλης-Οικονόμος που τις φρόντιζε.

Ύστερα ο Οικονόμος έφυγε και ξεχάστηκε. Με το ζόρι. Οι Κυδωνίες όμως μέχρι το 1821, αφού το όραμά του είχε μείνει ζωντανό, βρίσκονταν σε διαρκή ανθοφορία της ελεύθερης σκέψης για όλους τους Έλληνες, αλλά και σύνδεσμος και προμηθευτής για τους επαναστατημένους.

Τουρκικός στρατός και στίφη ατάκτων αφάνισαν την πόλη “δια πυρός και σιδήρου” στις 3 Ιουνίου του 1821. Οι Κυδωνίες έγιναν στάχτη. Ήταν η πρώτη φορά, γιατί μετά αφού ξαναζωντάνεψε η Πολιτεία, πήραν να οργανώνονται τα “τάγματα εργασίας” από το 1913. Ύστερα ήρθε ο Διωγμός και η Σφαγή του ’22.

Οι Κυδωνίες, η Ελληνική Πολιτεία, δεν ξανάνθισαν πια…

Μυθιστόρημα, Αστάρτη, 2017, 160 σελ.

Μυθιστορήματα
Ουρανία (2011), Αιολίδα
Δήλος, 88 π.Χ. (2013), Αιολίδα
O άνθρωπος που έκανε τις Κυδωνίες ν’ ανθίσουν (2017), Αστάρτη

Συλλογικά έργα
Τα παραμύθια του Οσελότου (2015), Οσελότος

Πηγές: Biblionet, Αστάρτη, Αιολίδα

31 views