Μαρία Ταπακτσόγλου–Μπούλη

Μαρία Ταπακτσόγλου–Μπούλη

Ελληνες λογοτέχνες
Η Μαρία Ταπακτσόγλου–Μπούλη γεννήθηκε και ζει με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη.
Με τη ολοκλήρωση της ακαδημαϊκής της πορείας, ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Για χρόνια ήταν υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων στο “Σπίτι της Ευρώπης” διοργανώνοντας Διεθνή Συνέδρια και συναφείς εκδηλώσεις. Η ποίηση και η ανάγκη έκφρασης μέσω αυτής αποτελούσαν πηγαία εσωτερική ανάγκη από την παιδική της ηλικία.
Κάποια στιγμή, σε μια σημαδιακή καμπή της ζωής της, αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή και να προχωρήσει το 2016 στην έκδοση της πρώτης ποιητικής της συλλογής “Νοσταλγοί της Εδέμ” που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Ακολούθησε το 2017 η συλλογή “Ιχνηλάτες Ονείρων” που την αφιέρωσε στα παιδιά του κόσμου. Γιατί πιστεύει ότι αυτά θα ιχνηλατήσουν τα νέα μονοπάτια. ΚΑτόπιν στην έκδοση της τρίτης ποιητικής συλλογής “Βροχή Περσείδων”. Είναι μέλος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού, της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος και της Εθνικής Εταιρίας Λογοτεχνών Ελλάδος. Η Ποιητική Τριλογία της φιλοξενείται στην έδρα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σύδνεϋ. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν από τον συνθέτη Δημήτρη Γ. Θέμελη και τον Κωνσταντίνο Γκαρίπη.

Νοσταλγοί της Εδέμ – Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη

Νοσταλγοί της Εδέμ


H κυρία Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη στήν πρώτη της ποιητική συλλογή ἐμφανίζεται ὥριμη, τόσο ὡς ἄνθρωπος ὅσο καί ὡς σκεπτόμενο
ἄτομο. Ἡ ποίησή της εἶναι γνήσια λυρική, διότι εἶναι ἀνθρώπινη.

Θεωρεῖ ὅτι σκοπός μιᾶς ἀληθινῆς διαδρομῆς εἶναι ὁ ἐσωτερικός κόσμος, ἡ καλλιέργεια τῆς αὐτοσυνειδησίας καί ἡ ἀνακάλυψη τοῦ πραγματικοῦ προσώπου τοῦ ἀνθρώπου. Σέ αὐτόν τόν χῶρο βασιλεύει ἡ ψυχή καί ἡ ἀναζήτηση τοῦ ὑψηλοτέρου καί ὡραιοτέρου, τό ὁποῖο ἀπολυτρώνει, μιά ἀναζήτηση πού ἐκφράζεται ἀπό τήν ποιήτρια μέ ἰδιαίτερη εὐαισθησία.

Ἡ προσωπική της περιπέτεια καί τά βιώματά της μεταβάλλονται σέ μετάβαση ἀπό τήν δουλεία στήν ἐλευθερία, ἀπό τήν ζοφερή ἄβυσσο στό
φῶς, ἀπό τήν πτώση στήν ἄνοδο. Ἔτσι, τό ἄτομο βιώνει μιά νέα ζωή, σμίγει μέ τό ὑπερβατικό Ἐγώ καί ὑψώνεται σέ μιά ὀντολογική πληρότητα.

Θά ἤθελα, ἀκόμη, νά τονίσω ὅτι οἱ στίχοι της χαρακτηρίζονται ἀπό τήν ἐμβρίθεια τοῦ στοχασμοῦ καί τή θερμότητα τοῦ ἀνησυχοῦντος ἀνθρώπου.

Καί μαζί μέ τόν σωστό χειρισμό τῆς γλώσσας, πού εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπό ρητορισμούς καί φέρει τήν προσωπική της σφραγίδα, χωρίς δουλικές
μιμήσεις, μᾶς προσφέρει στίχους καλοδουλεμένους, δομικά, ρυθμικά καί μετρικά, ἀφήνοντας τήν ψυχή νά ἐνορᾶται.
Αλεκος Δαφνομήλης – Προεδρος της εταιρείας Συγγραφεων Βορείου Ελλάδος

Το βιβλιο εχει πέντε ενότητες:
Νοσταλγοί της Εδέμ
Εσωτερικές Διαδρομές
Ρότα Μαγική
Ταξίδι στο φως
Το Α και το Ω

Έι! Ποια είσαι εσύ
Έι! Ποια είσαι εσύ,
που γράφεις ποιήματα τα βράδια,
μες τα κιτρινισμένα μου τετράδια.
Ποια είσαι εσύ,
που με ξυπνάς και μου κρατάς το χέρι,
ανάβεις το κερί
κι ολονυχτίς καρτέρι.
Ποια είσαι εσύ,
που κάθεσαι μονάχη
στου λιμανιού τη ράχη;
Μετρώντας τα πλοία που περνάνε,
τους γλάρους που πετάνε;
Ποια είσαι εσύ,
που ακόμα δε σε ξέρω;
«Είμαι εγώ η αληθινή σου φύση,
που χρόνια τώρα
στη λησμονιά μ’ έχεις κοιμίσει.
Είμαι εγώ που μ’ έχεις ξεχασμένη,
σε μια γωνιά θαμμένη,
μόνη χωρίς φωνή.
Είμαι εγώ, που αρχίζω και ξυπνάω
κι αγάπη σου ζητάω.
Είμαι εγώ που θα σε βάλω στην άκρη,
το χώρο μου να πάρω.
Αυτόν που μου ‘χεις κλέψει
μια ολόκληρη ζωή.
Απλά ΕΙΜΑΙ».

Ποίηση, Εχέδωρος Εκδοτική, 2016

Ιχνηλάτες Ονείρων – Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη

Ιχνηλάτες Ονείρων


Η θέαση του αιώνιου και καθαρού κάλλους γίνεται από την Μαρία Μπούλη στίχος ξενάγησης. Μας ξεναγεί σε τόπους απλούς, ταπεινούς, όμορφους, σε τοπία ηλιόφωτα, καθαρά, γεμάτα υγεία και ομορφιά. Γράφει με ευγένεια, διακριτικότητα και ηρεμία, και μίαν ανακούφιση σαν μετά τον κατακλυσμό. Εκφράζεται με εκτίμηση, σεβασμό, δεκτικότητα και αγάπη. Ορίζει και αυτοπαρουσιάζεται χωρίς επάρσεις, σχεδόν προσκυνηματικά στον μεγάλο δωρητή κάθε χάριτος, με ομιλούσες σιωπές, με αναδρομές – πολλές αναδρομές – πόνου που δεν τον μοιράζεται μαζί σου για να μην πονέσεις και συ.
Ίπταται σαν να οδοιπορεί στις ανοιχτές εκτάσεις του χώρου, αλλά και προπαντός του χρόνου. Η μνήμη, η αναπόληση και η αναδρομή, ατέλειωτες γεννήτριες συναισθημάτων και εικόνων ονειρικών του Άβατου πεδίου, είναι η σμίλη και τα παρόμοια εργαλεία λειτουργίας και αφιέρωσης. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κλασσική όσο και σπάνια περίπτωση συναισθηματικής λογικής. Της παντοτινής ειδικότητας όλων των γνήσιων ποιητών.

Όσοι αναγνώστες σταθούν με προσοχή στις λέξεις και στη σύνθεσή τους θα νοιώσουν ένα χάδι στη δική τους ψυχή. Όπως ακριβώς νοιώθει ένα παιδάκι στο νανούρισμα που ίσως ασυναίσθητα ακούει, που δεν είναι άλλο παρά η αυτοδύναμη ακουστική ομορφιά των λέξεων που δεν τις ξέρει καν και που δεν τις εννοεί, και που πρόκειται για το όχι βαρύ και δύσκολο διανόημα, αλλά για τον απλό και οπωσδήποτε ήρεμο και γλυκό – από εδώ βγήκε η έννοια της μελωδίας – ήχο. Είναι η φροντίδα, η προσφορά, η αγάπη, που ασφαλώς και αισθάνεται το μωρό σαν να γίνεται μετάγγιση αιμάτινων χυμών. Αυτή η ποίηση απαντά με γενναιότητα στην επίκαιρη όσο και σωστή καταγγελία ότι επεβλήθη ήδη και προ πολλού στην κοινωνία μας την ελληνική και στην αμφίβολη επικοινωνία μας μια λεξιπενία ανυπόφορη.

Ποίηση, Εχέδωρος Εκδοτική, 2017

Βροχή περσείδων – Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη

Βροχή περσείδων

Ποίηση, Αγγελάκη Εκδόσεις, 2018, 122 σελ.

Ποίηση
Νοσταλγοί της Εδέμ (2016), Εχέδωρος Εκδοτική
Ιχνηλάτες Ονείρων (2017), Εχέδωρος Εκδοτική
Βροχή περσείδων (2018), Αγγελάκη Εκδόσεις

Πηγές: Biblionet, Αγγελάκη Εκδόσεις, Εχέδωρος Εκδοτική

38 views.