Μίνως Ευσταθιάδης

Ο Μίνως Ευσταθιάδης σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Αννόβερο.
Έχουν εκδοθεί τα μυθιστορήματά του “Έξοδος” (Ανατολικός, 2001) και “Χωρίς γλώσσα” (Καστανιώτης, 2004).
Το θεατρικό έργο του “Το Γεύμα” (Ευρασία, 2012) μεταφράστηκε στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά και ουγγρικά.
Το μυθιστόρημά του “Το δεύτερο μέρος της νύχτας” (Ωκεανίδα, 2014) εκδόθηκε στη Γερμανία (Acabus, 2014).
Το μυθιστόρημά του “Ο Δύτης” (Ίκαρος, 2018) θα κυκλοφορήσει στα γαλλικά (Actes Sud).
Ζει κοντά στη θάλασσα.

Έξοδος
Ο Καμύ είχε πει ότι η ιδέα ν’ αλλάξεις τη ζωή σου μπορεί να έρθει ακόμα και τη στιγμή που βρίσκεσαι μέσα στην περιστρεφόμενη πόρτα ενός μαγαζιού.
Δεν είχε διευκρινίσει, όμως αν μπορεί να έρθει ακόμα και πίνοντας ένα μπουκάλι βότκα τα ξημερώματα στην παραλία.
Τρεις φίλοι άλλαξαν την ζωή τους και δεν παίζει ρόλο το πού ήταν όταν πήραν την απόφαση, αν και τελικά ήταν σε μία περιστρεφόμενη παραλία πίνοντας βότκα.
Άρχισαν ένα ταξίδι απροσχεδίαστο, έτσι όπως κάθε πραγματικό ταξίδι πρέπει ν’ αρχίζει. Ο σκοπός τους ήταν να πληρώσουν ένα χρέος.
Στην πορεία συνάντησαν γυναίκες που έδιναν φως, γυναίκες που έσβηναν φως, λουλούδια που ανοίγουν μόνο τη νύχτα, μια θάλασσα γεμάτη χρώματα, ένα σύστημα χωρίς κανένα χρώμα, ένα ταξιτζή που μόλις είχε γυρίσει απ’ τον παράδεισο και μια φιγούρα που στεκόταν μόνη της μπροστά απ’ την πόρτα του παραδείσου.
Προχώρησαν με το χαμόγελο των ανθρώπων που κάνουν το ταξίδι τους, την ίδια ώρα που οι περισσότεροι κοιμούνται χωρίς όνειρα…
202 σελ.

Χωρίς γλώσσα
Μόνο αυτοκίνητα και τρένα υπάρχουν. Μ’ αυτά διασχίζουν την Ευρώπη προσπαθώντας να ξεφύγουν. Είναι κυνηγημένοι, πίσω και πέρα απ’ όλα, από τους ίδιους τους τους εαυτούς τους. Στην Αθήνα και στις Βρυξέλες έχουν όλα πουληθεί κι έτσι το ταξίδι αρχίζει. Σόφια by night (ο άγγελος τα πίνει στο ίδιο τραπέζι με το διάολο)· Καρλσρούη by day (δεν έχει και διαφορά by night)· Τεργέστη δίπλα στα σκουπίδια· Λουκέρνη δίπλα στο όνειρο· Βασιλεία μέσα στις φλόγες· Όφενμπουργκ μέσα στο autobahn· Κοπεγχάγη πάνω απ’ όλα, πάνω απ’ το νερό… Και χιλιόμετρα, πολλά χιλιόμετρα, οι λευκές διαχωριστικές γραμμές γίνονται μια ευθεία χωρίς τέλος. Θα καταφέρουν να ελιχθούν, αλλά για να ξεφύγεις, πρέπει να υπάρχει και ο τόπος της τελικής διαφυγής: η dreamland. Υπάρχει τέτοιο μέρος στην πραγματικότητα; Πώς να το περιγράψεις σε ποια γλώσσα; Κι αν υπάρχει το μέρος και δεν υπάρχει η γλώσσα;
232 σελ.

Το δεύτερο μέρος της νύχτας
Σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Γερμανίας κάποιος άντρας βρίσκεται νεκρός στο κρεβάτι του.
Είναι δεμένος και θυμίζει εσταυρωμένο, μεθοδικά σκισμένο στα δύο. Ήταν άνεργος, χωρίς εχθρούς και κανένας δεν φαίνεται να ωφελείται από τον θάνατό του.
Λίγο αργότερα κάποιος άλλος άντρας δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο στο σπίτι του στο Αμβούργο. Μεταξύ των δύο θυμάτων δεν υπάρχει καμία σχέση, έχουν όμως ένα μοναδικό κοινό στοιχείο: μοιράζονται το ίδιο επίθετο.
Ακολουθώντας τα ίχνη, ο Ελληνογερμανός ντέντεκτιβ Κρις Πάπας αντί να οδηγηθεί στον ένοχο, χάνεται στην ομίχλη που μόνιμα απλώνεται γύρω από τον τόπο του εγκλήματος.
Οι απαντήσεις μοιάζουν να βυθίζονται συνεχώς βαθύτερα μέσα στο δεύτερο μέρος της νύχτας.
Εκεί που όλα είναι αληθινά και όλα επιτρέπονται.
278 σελ.

Ο δύτης
Όλοι φοράνε τις μάσκες τους, το φως υποχωρεί. Όλοι εκτός από έναν, που πάντα παραμένει αθέατος. Οι εντολές ακούγονται ξεκάθαρα, για λίγο στέκονται απολύτως ακίνητοι. Κάποιος θα νόμιζε ότι προσεύχονται. Κι όμως.
Μια περιπλάνηση που αρχίζει από το νυχτερινό Αμβούργο για να καταλήξει στον βυθό της ελληνικής θάλασσας. Η αλυσίδα διαδοχικών αυτοκτονιών και ανεξήγητων θανάτων περιστρέφεται γύρω από μια ταινία διάρκειας λίγων λεπτών. Μέσα της ξαναζωντανεύει “Ο Δύτης”.
Ο ντετέκτιβ Κρις Πάπας θα αναγκαστεί να την παρακολουθήσει για να καταλάβει. Κάποιες φορές το ταξίδι στο παρελθόν δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια βουτιά στον πυρήνα της φρίκης. Εκεί όπου η πραγματικότητα υπερβαίνει την ανθρώπινη φαντασία.
248 σελ.

Το γεύμα
Μίνως Ευσταθιάδης, Κάτριν Λίγκμαν – Θεατρικό έργο
Το έκανα… για να δεις. Γιατί άλλο πράγμα είναι να σου λένε κι άλλο να βλέπεις με τα μάτια σου. Δεν μπορείς να τα κρατάς άλλο κλειστά. Ούτε εδώ… ούτε πουθενά αλλού. Ξέρω βέβαια ότι σου αρέσει να κρύβεσαι. Περιφέρεις την αινιγματική σου παρουσία καλυμμένος πίσω από πέπλα μυστήριου. Όχι, όχι. Απόψε είσαι εδώ, είσαι προσκεκλημένος. Δικός μου προσκεκλημένος. Και βάζω στοίχημα πως για μια φορά θα ανοίξεις τα βλέφαρά σου. Θα τ’ ανοίξεις σιγά σιγά… και θα δεις κι εσύ αυτό που όλοι εμείς οι υπόλοιποι ονομάζουμε… “πραγματικότητα”.
76 σελ.

Μυθιστορήματα
Έξοδος (2001), Ανατολικός
Χωρίς γλώσσα (2004), Εκδόσεις Καστανιώτη
Το δεύτερο μέρος της νύχτας (2014), Ωκεανίδα
Ο δύτης (2018), Ίκαρος

Συλλογικά έργα
Το γεύμα (2012), Δήγμα

Πηγές: Biblionet, Ίκαρος, Ωκεανίδα, Εκδόσεις Καστανιώτη, Ανατολικός

Επισκέψεις: 17