Νικόλας Ευαντινός

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Νικόλας Ευαντινός γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1982.
Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης με μεταπτυχιακό στην νεοελληνική φιλολογία της ίδιας σχολής, στο οποίο κύριος άξονας ήταν η μελέτη της θεωρίας της λογοτεχνίας. Το 2008 εκδόθηκε η πρώτη του συλλογή “Μικρές αγγελίες και ειδήσεις” από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Ακολούθησαν οι συλλογές “Ρουβίκωνας στα μέτρα μας” (Μελάνι, 2011) και “Ενεός…” (Μανδραγόρας, 2012). Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά “Διαβάζω”, “Εντευκτήριο”, “Μπιλιέτο”, “Φαρφουλάς”, στην εφημερίδα “Αυγή”, σε τοπικά έντυπα της Κρήτης και σε διάφορες ανθολογίες, μεταξύ άλλων και σε γαλλική σε μετάφραση του Michel Volkovitch. Παράλληλα ασχολείται με την μουσική, ως τραγουδοποιός. Το 2010 κυκλοφόρησε ο δίσκος “Πανταχού Απών” με δικά του τραγούδια που τα ερμηνεύει ο ίδιος.

Μικρές αγγελίες και ειδήσεις – Νικόλας Ευαντινός




Ενοικιάζεται η ρήση:
“είμαι πεζός, δεν σκαμπάζω
από ποίηση”
σε ποιητή που φιλοδοξεί
να είναι πεζο-δρόμιο,
έδαφος στέρεο για την πορεία
προς τον θάνατο της πορείας.

Ποίηση, Γαβριηλίδης, 2008, 48 σελ.

Ρουβίκωνας στα μέτρα μας – Νικόλας Ευαντινός




“Δεν ανιστορώ…
μιλώ μονάχα
για μια ψυχωμένη διάβαση
μέσα απ’ τον Ρουβίκωνα
που κυλάει στις φλέβες
και γίνεται Υπέρβαση
κάνοντας την Ζωή
να κυλάει
ανθρώπινα…”

Ποίηση, Μελάνι, 2011, 74 σελ.

Ενεός… – Νικόλας Ευαντινός




ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΟΙ ΚΟΛΥΜΠΗΣΑΝ (Μνήμη Μανόλη Αναγνωστάκη)
Η θλίψη, ένα δίχτυ ψάρια που δεν αξιώθηκαν ούτε να σπαρταρήσουν.
Μα όσοι κολύμπησαν σε ανακριτικά γραφεία και κελιά, σε λέξεις δίχως κελάρια
και κρυμμένα κρασιά, σε βεγγέρες δίχως πυροτεχνήματα
όσοι κολύμπησαν σε ανθρώπινα ποτάμια με ανάσα θανατοποινίτη, σε πυρομαχικές
σιωπές και πυρίμαχους στίβους ονείρων
όσοι κολύμπησαν ανάμεσα σε όσους κάνανε τον πεθαμένο, πλάι σε θηράματα κητών
και τεράτων, πάνω από σκελετωμένα ναυάγια ιαχών, κάτω από το άγρυπνο μάτι του νεκρού Θεού
όσοι κολύμπησαν ολόκληροι σαν πεσκέσι στη μουσική της πλάσης,
ε λοιπόν αυτοί γιατί να σπαρταρήσουν;
ΥΓ: Οι ποιητές, ψάρια που δεν καταδέχονται σε δίχτυ να σπαρταρίσουν.

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2012, 45 σελ.

Λιγωσάδικο – Νικόλας Ευαντινός




“Λιγωσάδικο” είναι το κλαδί που κόπηκε κατά τη λίγωση του φεγγαριού (σσ στη “χάση του φεγγαριού”) και για τούτο δεν μπορεί να καεί.
Το νέο -τέταρτο- ποιητικό βιβλίο του Νικόλα Ευαντινού χωρίζεται σε 4 ενότητες: Προτού με κόψει η άλυσος, Φωτιά…, Άκαυτο και Κάρβουνα τριγύρω. Μια ποιητική αλληγορία που ιστορεί με μουσικότητα, ρυθμό, μέτρο αλλά και ένταση στον λόγο, τις εικόνες, τις ιδέες, τα κοινωνικά δρώμενα της εποχής μας. Η φωτιά ως σύμβολο της δύναμης, της ενέργειας, του πάθους θεών τε και ανθρώπων αξιοποιείται σε όλη της την έκταση έκσταση για να καταγράψει όσα έγιναν και να προτάξει όσα ο ποιητής ευαγγελίζεται να γίνουν στο μέλλον: “Άκαυτος παρατηρεί το ποίημα ν’ αρχίζει”.
“Λίγο πριν πατήσω
το κουμπί της εκτόξευσής μου
προς τους πλανήτες που λέγονται
‘Λάθη Για Να Μαθαίνει”
είχα φάει όλα τα κόλλυβα
από το μνημόσυνο των Απαντήσεων.”

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2016, 48 σελ.

Η γυρισμένη γλώσσα του Επιμενίδη – Νικόλας Ευαντινός




Τη Γλώσσα που γύρισε

τον Ύπνο που μίλησε

την Ίδη που μύθευσε

όλα τα χρωστάμε και τ’ αφιερώνουμε

-έτσι δεν είναι Επιμενίδη;-

σ’ ένα ξεστρατισμένο πρόβατο.

Ποίηση, Ο Μωβ Σκίουρος, 2019, 32 σελ.

Ποίηση
Μικρές αγγελίες και ειδήσεις (2008), Γαβριηλίδης
Ρουβίκωνας στα μέτρα μας (2011), Μελάνι
Ενεός… (2012), Μανδραγόρας
Λιγωσάδικο (2016), Μανδραγόρας
Η γυρισμένη γλώσσα του Επιμενίδη (2019), Ο Μωβ Σκίουρος

Συλλογικά έργα
30 έως 30: Τριάντα ποιητές έως τριάντα ετών (2011), Κοινωνία των (δε)κάτων
Τα ποιήματα του 2011 (2012), Κοινωνία των (δε)κάτων
Τα ποιήματα του 2012 (2013), Κοινωνία των (δε)κάτων
1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών (2013), Κύκλος Ποιητών
Ο ταχυδρόμος φέρνει γράμματα: Ποιήματα (2017), Ελληνικά Ταχυδρομεία
Ξύπνησα σε μια χώρα: Ελληνική ποίηση σε ενεστώτα χρόνο (2019), Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ – Παράρτημα Ελλάδας

Πηγές: Biblionet, Γαβριηλίδης, Μελάνι, Μανδραγόρας, Ο Μωβ Σκίουρος