Νίκος Δήμου

Ελληνες λογοτέχνες


Μιλώντας μ’ έναν αγανακτισμένο νέο για επαναστάσεις
Τεχνολογικές και άλλες
Χρειάζεται η Ελλάδα μια επανάσταση:
Ναι – απαντάει αυτό το βιβλίο. Αλλά µη σκεφθείτε µολότοφ, οδοφράγµατα και ένοπλη πάλη. Η επανάσταση που χρειαζόµαστε είναι ειρηνική και αναίµακτη -αλλά γι’ αυτό και πιο δύσκολη. Όλα τα βασικά µας προβλήµατα: διαφθορά, έλλειµµα ανταγωνιστικότητας, γραφειοκρατία, αδιαφάνεια, κακοδιοίκηση, σπατάλη, φοροδιαφυγή, καθημερινή ταλαιπωρία, θα μπορούσαν να λυθούν µε την καθολική εφαρμογή της νεότερης τεχνολογίας.
Μιλώντας µε έναν αγανακτισμένο νέο, ο Νίκος Δήµου αποδεικνύει πως η πρώτη επανάσταση που µας χρειάζεται είναι τεχνολογική. Προϋποθέτει όμως βούληση και τεχνογνωσία. Πράγµατα δύσκολα, όταν στις καίριες θέσεις υπάρχουν συντηρητικοί, αδρανείς και ψηφιακά αναλφάβητοι τεχνοφοβικοί.
Και πέρα από αυτό, σε έναν ζωντανό και µερικές φορές οξύ διάλογο, ξεδιπλώνονται όλοι οι τρόποι µε τους οποίους η τεχνολογία εµπλουτίζει, οµορφαίνει και διευκολύνει τη ζωή µας.

Μικρό εγχειρίδιο ορθολογισμού
(και ανορθολογισμού)
Ο ορθολογισμός δεν είναι ιδεολογία, ούτε δόγμα. Είναι μία μέθοδος. Το άλλο του όνομα είναι κριτική σκέψη. Είναι η αντιμετώπιση και ανάλυση κάθε προβλήματος με λογικό και ψύχραιμο τρόπο. Είναι η μέθοδος της επιστήμης που ελέγχει αυστηρά κάθε θεωρία.
Ο ορθολογισμός είναι αυτό που ΔΕΝ διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία. Εκεί η μάθηση είναι στείρα απομνημόνευση.
Ο ορθολογισμός είναι αυτό που απουσιάζει από την ελληνική κοινωνία. Που άγεται και φέρεται από λαϊκιστές πολιτικούς, οι οποίοι απευθύνονται στο συναίσθημα και όχι στον λόγο. Αν οι Έλληνες είχαν κριτική σκέψη, θα είχαν καταφέρει να οργανώσουν ορθολογικά την κοινωνία και την οικονομία τους, θα είχαν εκσυγχρονίσει τους θεσμούς τους και σωστά επιλέξει τους πολιτικούς τους. Οπότε θα είχαν αποφύγει την Κρίση που τους ταλαιπωρεί τόσα χρόνια.
Η κριτική μέθοδος θα έπρεπε να είναι το πρώτο μάθημα στα σχολεία μας. Ο ορθολογισμός δεν είναι ταλέντο ή δώρο των θεών. Διδάσκεται και ασκείται!

Οι δρόμοι μου
Μιχαήλ Βόδα, Ρήνου, Γαλήνης, Παράσχου
Μια αυτοβιογραφία σαν µυθιστόρηµα. Ογδόντα χρόνια ζωής από έναν άνθρωπο που πέρασε από όλα τα στάδια: πλούτο και φτώχεια, δύναµη και αδυναµία, έρωτα και µοναξιά. Που σπούδασε φιλοσοφία µε τους πιο δύσκολους Ευρωπαίους δασκάλους, έγραψε 64 βιβλία που πούλησαν µισό εκατοµµύριο αντίτυπα σε πάνω από 40 χώρες, εργάστηκε στη διαφήµιση, τη φωτογραφία, τον Τύπο, την τηλεόραση, την πληροφορική, γνώρισε σηµαντικούς ανθρώπους και πολλούς τόπους. Ένα βιβλίο ωµά ειλικρινές, έντιµα ανθρώπινο και βαθιά γοητευτικό.

Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας
Ένα βιβλίο που έγινε πια κλασικό. Πικρό κείμενο αυτογνωσίας, έθεσε με το δικό του σαρκαστικό τρόπο το θέμα της νεοελληνικής ταυτότητας. Από το 1975 ανατυπώνεται συνέχεια, έχοντας πουλήσει πάνω από εκατό χιλιάδες αντίτυπα.
«… κατέχει την τέχνη του αφοριστικού στοχασμού, που είναι να βλέπει κανείς τα πράγματα αλλιώς, να παρακάμπτει παραδεδεγμένες αλήθειες. (…) το ευφυές στον Δήμου εκλύεται στο βάθος του λόγου ή κάτω από την επιφάνειά του.» Νάσος Βαγενάς «… ένας προικισμένος άνθρωπος, έξυπνος, παρατηρητικός, σπινθηροβόλος.»
Αλέξανδρος Κοτζιάς
«… χρειάζεται πολλή, μα πάρα πολλή αγάπη για την Ελλάδα, για να γίνει κανένας ανθέλληνας (…) Ο Νίκος Δήμου μας παρουσίασε τις ανακαλύψεις της δικής του αγάπης για την Ελλάδα σ’ εκείνο το εκπληκτικό λεύκωμα “Το Φως των Ελλήνων” που θα το χαρακτήριζα ως φιλοσοφικό δοκίμιο-αίνο γραμμένο με φωτογραφίες (δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι παρόμοιο στη διεθνή βιβλιογραφία). Τι έκανε τον Δήμου να γράψει ένα βιβλίο με τίτλο “Η Δυστυχία του να είσαι Έλληνας”; … όπως έχουν τα πράγματα ο ανθελληνισμός είναι κάτι πολύ βασικότερο από τίτλος τιμής. Είναι ζήτημα στοιχειώδους πνευματικής αξιοπρέπειας.»
Δημοσθένης Κούρτοβικ
«Ο εξυπνότερος συγγραφέας μας μετά τον Ροΐδη;»
Γ. Π. Σαββίδης

Παρ’ όλα αυτά
“Γι’ αυτούς -όπως εγώ- που κυλάνε χρόνια τώρα την πέτρα στον ανήφορο, τη βλέπουν πάλι να πέφτει και ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ συνεχίζουν”.
Είκοσι μικρά πεζά για την Απώλεια, την Ηδονή, την Τρέλα, τη Μοναξιά, τον Έρωτα, την Ποίηση και τον Θάνατο. Ένα βιβλίο στο όριο, τόσο φορτισμένο που κάθε του σελίδα πάλλεται.
Οι φίλοι του Νίκου Δήμου περίμεναν πολύν καιρό αυτή την επανέκδοση. Μία νέα γενιά μπορεί τώρα να απολαύσει το πιο τρυφερό, το πιο ανθρώπινο, το πιο προσωπικό βιβλίο του.
Όπως έγραψε ο ίδιος στο ndimou.gr:
“Το ξαναδιάβαζα για τις διορθώσεις – και ζήλευα τον άνθρωπο που ήμουν όταν το έγραφα…”.

Ειρωνικό νεοελληνικό λεξικό
Εθνικές κοινοτοπίες των Ελλήνων
Πρώτο ερέθισμα ήταν το “Dictionnaire des idees recues” του Φλομπέρ. Ενάμιση αιώνα μετά, τα κλισέ, οι κοινοτοπίες και τα στερεότυπα εξακολουθούν να πολλαπλασιάζονται και να καταδυναστεύουν τη σκέψη μας. Σκέφτηκα ότι ίσως είναι χρήσιμη η κατάρτιση ενός σύγχρονου “λεξικού κοινοτοπιών”.
Ξεκίνησα την προσπάθεια σε μια στήλη που είχα στην “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία”. Συμπλήρωσα μετά. Μια πρώτη επιλογή κυκλοφόρησε το 1996 από τις εκδόσεις Νεφέλη με τίτλο “Αναμασήματα”. Μια δεύτερη, εμπλουτισμένη έκδοση εμφανίστηκε το 1997 στο διαδίκτυο στις ιστοσελίδες μου www.ndimou.gr).
Αλλά στον δρόμο μού προέκυψαν και άλλα λήμματα που περιγράφουν θεμελιώδεις (κοινότοπες) αξίες της νεοελληνικής σκέψης. Τα πρόσθεσα και παρουσιάζω εδώ μια τρίτη επιλογή, τριπλάσια σε έκταση από την προηγούμενη. Αν σας ενοχλήσουν οι ανορθόδοξες απόψεις που διατυπώνω, τότε το κείμενο έπιασε τόπο. Σίγουρα θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε μερικά από τα στερεότυπα που μας καταδυναστεύουν.
Άνοιξη 2002, Ν.Δ.
ΥΓ. 2013: Μερική αναθεώρηση και ανανέωση του κειμένου απάλειψε μερικές ανεπίκαιρες φράσεις και πρόσθεσε μερικές άλλες που θα γίνουν αργότερα ανεπίκαιρες.

Δοκίμια
Ελύτης, Σεφέρης, Δημουλά, Βιζυηνός, Ταχτσής, Έλιοτ, Όργουελ, παραμύθι, χρονογράφημα
Συγκεντρωμένα σε έναν τόμο, στην οριστική τους έκδοση, δοκίμια τριάντα έξι ετών για ποιητές και συγγραφείς. Περιλαμβάνονται και αυτά που διάλεξε ο Οδυσσέας Ελύτης για να συνοδεύσουν το έργο του σε ανθολογίες, και εκείνο που πρωτοπαρουσίασε την Κική Δημουλά στο ελληνικό κοινό – και στο γαλλικό, είκοσι χρόνια αργότερα. Όποιος αγαπάει την καλή λογοτεχνία θα βρει εδώ έναν θησαυρό από σκέψεις, αναλύσεις, παρατηρήσεις, που φωτίζουν και επεξηγούν μεγάλα έργα της εποχής μας, αναλύσεις, παρατηρήσεις, που φωτίζουν και επεξηγούν μεγάλα έργα της εποχής μας.

Τολμηρές ιστορίες
«Στο σύνολό τους οι “Τολμηρές Ιστορίες” σου μεταδίδουν με θέρμη την ανατρεπτική τους διάθεση και την έντονη ερωτική τους κατάφαση. Ένα βιβλίο ηθικά βλάσφημο και γι’ αυτό όχι μόνο πρωτότυπο, αλλά και σημαντικό.»
Μάνος Κοντολέων
«Ο Νίκος Δήμου αναγνωρίζεται κυρίως ως δοκιμιογράφος και αφορισμογράφος, ενώ σχεδόν κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά τον λογοτέχνη, που είναι πολύ πιο αξιοπρόσεχτη περίπτωση… Σε όλα αυτά τα κομμάτια… ο λογοτέχνης Δήμου εκφράζεται σχεδόν αβίαστα, δραπετεύει από την προτεσταντική φυλακή του… με χιούμορ, ευλυγισία, αίσθηση για την λογοτεχνική λειτουργία του γκροτέσκου και της αντίφασης…»
Δημοσθένης Κούρτοβικ
«Η γραφή του έχει το χάρισμα της αμεσότητας, έτσι λιτά, πυκνά και γάργαρα που τρέχει.»
Νίκος Ντόκας
«Αρχίζεις να διαβάζεις αυτό το βιβλίο και δεν σταματάς παρά στο τελευταίο διήγημα. Είναι δώδεκα και το καθένα μιλάει για τα καθημερινά ανθρώπινα με απροσδόκητο λόγο και με μια τολμηρότητα που την κάνει φυσιολογική ο άριστος αφηγηματικός λόγος και οι καίριες επισημάνσεις. Η “Αποκάλυψη” είναι ένα μικρό αριστούργημα…»
Κώστας Τσαούσης
«Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ» (ένα απόσπασμα) Το πρωί, όταν γλυκοχάραξε, μπήκε χλωμό φως από το παράθυρο και ξύπνησε τον μοναχό Ιωάννη. Κοίταξε γύρω. Η γυναίκα, κοιμισμένη ανάσκελα, είχε ξεσκεπαστεί. Το νυχτικό σηκωμένο, τυλιγμένο πάνω από τη μέση της, άφηνε στο μικρό φως να φέγγουν οι μηροί και η άσπρη κοιλιά της. Μαύριζε η ήβη, πολύ δυνατή. Ο καλόγερος σηκώθηκε αθόρυβα και πλησίασε τη γυναίκα. Πολύ κοντά. Έσκυψε, όπως προσκυνάνε. Σαν σκύλος οσφράνθηκε την οσμή της. Ένιωσε να τον πλημμυρίζει ένας πόθος αβάσταχτος σαν πόνος. Η πρώτη -από το βάθος της μνήμης- στύση, τον έκανε να υψωθεί, να αναληφθεί, να υπερίπταται. Και ο μοναχός Ιωάννης που είχε από καιρό χάσει τον Θεό, που χρόνια τώρα προσευχόταν, αγρυπνούσε και νήστευε μηχανικά χωρίς να πιστεύει, ξαναβρήκε το ιερό δέος.

Το φως των Ελλήνων
Φωτογραφικό δοκίμιο
“Κάπου τριάντα ή παραπάνω χρόνια, ο μεταφραστής μου στα νέα ελληνικά Φαίδων Ταμβακάκης, είχε την καλοσύνη να μου δώσει ένα βιβλίο του Νίκου Δήμου: “Το φως των Ελλήνων”. Μόνο αφού διάβασα το δυνατό δοκίμιο και τα αποσπάσματα που συνοδεύουν τις φωτογραφίες, άρχισα να καταλαβαίνω τι μου είχε συμβεί εκείνη την τόσο μακρινή Γεναριάτικη μέρα του 1952. Οι Έλληνες βλέπουν, νιώθουν, κατανοούν το φως όχι όπως οι άλλοι – και από την αρχή ως το τέλος της ιστορίας”.
John Fowles
…Μέσα από “Το φως των Ελλήνων” αναδύεται μια βαθιά εδραιωμένη πεποίθηση για τη δύναμη που έχουν τα απλά λόγια και οι εύγλωττες εικόνες να συνοψίζουν ότι πιο ουσιαστικό σφραγίζει αυτόν τον τόπο και όσους εξακολουθούν να τον κατοικούν. Εκείνους που μπορούν να εμπνέονται ακόμα από την ομορφιά των υποτιμημένων πραγμάτων, αντλώντας τα απαραίτητα εφόδια για τον αγώνα της επιβίωσης και αναθερμαίνοντας τις εξίσου απαραίτητες ανάγκες για έναν διάλογο επικοινωνίας. Όπως υπογραμμίζεται ενδεικτικά άλλωστε στον υπομνηματισμό των εικόνων, η φωτογραφία δε μας βοηθάει μόνο να ξεπερνάμε το χρόνο, αλλά μας βγάζει και από την απομόνωση, σαν ένα παράθυρο στο νου του άλλου.
(από τον πρόλογο του Αγγέλου Δεληβοριά)

Ασκήσεις ελευθερίας
Πιο ώριμος (μα και πιο νέος) από ποτέ, ο Νίκος Δήμου καταγράφει με τη νηφάλια και συχνά “λοξή” κριτική ματιά του τη σύγχρονη πραγματικότητα: τον κόσμο όπως είναι – και όχι όπως παρουσιάζεται μέσα από τις κυρίαρχες φαντασιώσεις.
Το παρόν βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια ιδιότυπη “ιστορία των ιδεών” του καιρού μας: 141 κείμενα του στοχαστή Νίκου Δήμου (φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια, αναλύσεις, επιφυλλίδες, ημερολογιακού χαρακτήρα επίκαιρα, σχόλια, συνεντεύξεις και επιστολές), ανέκδοτα στην πλειονότητά τους, συγκεντρώνονται για πρώτη φορά σε έναν τόμο και διαμορφώνουν τον καταστατικό χάρτη της σκέψης του και της πολιτικής του πρότασης.
Ο σκεπτικισμός, η διαρκής επιλογή της ελευθερίας και η ένθερμη υπεράσπιση της ατομικότητας αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά ενός στοχασμού που προσπαθεί με συνέπεια να σταθεί απέναντι στον εθνικισμό, τη θεοκρατία, τον πουριτανισμό, το ρατσισμό, την ξενοφοβία.
Ένα βιβλίο που υποσκάπτει νηφάλια τις συλλογικές βεβαιότητες και τα θεμέλια κάθε πίστης.

Ημερολόγιο του καύσωνα
“Bαθυστόχαστος όσο και πνευματώδης, ορθολογιστής αλλά και λυρικός, σκεπτικιστής αλλά και με μία δόση προμηθεϊκού ρομαντισμού, ο Νίκος Δήμου είναι ένας από τους πιο πολύπλευρους και καλλιεργημένους Έλληνες συγγραφείς… Οι καθαυτό λογοτεχνικές αρετές του ξεδιπλώνονται εντυπωσιακά στο “Ημερολόγιο του καύσωνα”, κάτι ανάμεσα σε πεζογράφημα, ημερολόγιο και συλλογή σύντομων δοκιμίων. Ενώ η Αθήνα πλήττεται από ένα κύμα καύσωνα που αγγίζει τα όρια της οικολογικής καταστροφής, ο συγγραφέας, κλεισμένος στο υπόγειο του σπιτιού του, προσπαθεί να εξοικειωθεί με την ιδέα του θανάτου… Στο τέλος τα λύτρα που διώχνουν προσωρινά τον Χάρο από κοντά του, είναι ο θάνατος της αγαπημένης του γάτας”.
(Δημοσθένης Κούρτοβικ)
“… το “Ημερολόγιο του καύσωνα” … ένα από τα πιο γόνιμα λογοτεχνικά κείμενα των τελευταίων δεκαετιών”. (Θανάσης Τριαρίδης)
“Το γράψιμο δεν είναι γι’ αυτόν η αποθέωση του ναρκισσισμού, αλλά μια επιτακτική ανάγκη ζωής”. (Νίκος Δαββέτας)

Μικρά βήματα
Χρονογραφήματα
“Τι μένει από έναν χρονογράφο σαν πεθάνει;
Ίσως μόνο ένα χρονογράφημα, που γράφει ένας άλλος – που κι αυτός θα ξεχαστεί. Ίσως κάτι περισσότερο: η ένταση ζωής που χάρισε στους αναγνώστες του.
Ο πλούτος και η ευφορία που δώρισε -έστω και για στιγμές- σ’ αυτούς που τον διάβαζαν.
Αυτή η αίσθηση πρόσθετου βίου: μία αύρα γύρω από το όνομα, μία άλως πίσω από τις λέξεις.
Εφήμερα κείμενα, για εφήμερους ανθρώπους. Η αιωνιότητα είναι άλλων το χωράφι”.

Ο Έλληνας Βούδδας
Τα πρώτα αγάλματα του Βούδδα είχαν μορφή Απόλλωνα. Ο πρώτος βουδδιστής βασιλιάς των Ινδιών, που αναφέρεται στα ινδικά ιερά κείμενα, είναι ο Έλληνας Μένανδρος.
Η Ελληνοβουδδιστική Τέχνη άκμασε για πεντακόσια χρόνια στο κέντρο της Ασίας. Έφτασε ως την Κίνα και επηρέασε σημαντικά την Ασιατική Τέχνη.
Αντίστροφα, ο φιλόσοφος Πύρρωνας, που συνόδεψε τον Μέγα Αλέξανδρο στις Ινδίες, έφερε στο γυρισμό του νέες ιδέες, που επηρέασαν την εξέλιξη της ελληνικής σκέψης. Έζησε -και δίδαξε- σαν να ήταν ένας Έλληνας Βούδδας.
Οι δύο ιστορικές μελέτες αυτού του βιβλίου (μαζί με φωτογραφίες, χάρτες, ντοκουμέντα) διερευνούν δύο από τις πιο γοητευτικές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού και του ανθρώπινου πολιτισμού.

Ο καθρέφτης
Πρώτες γραφές, γραφές που προσπαθούν να συλλαβίσουν τον κόσμο, τον φτιαγμένο με λέξεις, γραφές-βήματα στο χαρτί, άτσαλα, διστακτικά, αναποφάσιστα αλλά και τολμηρά, γραφές-βλέμματα απονήρευτα, ανοιχτά στην έκπληξη και την απορία, γραφές συνώνυμες της νιότης. Γραφές κλεισμένες στα συρτάρια του χρόνου, γραφές σε χαρτιά κιτρινισμένα, γραφές που τόλμησαν να εκτεθούν για πρώτη φορά κι έπειτα άλλες πιο ώριμες, πιο σίγουρες για τον εαυτό τους τις έριξαν στη λήθη. Γραφές της αθωότητας, γραφές της νιότης.Ποιο είναι το νεανικό συγγραφικό πρόσωπο των ώριμων πια και καταξιωμένων φωνών της ελληνικής λογοτεχνίας; Οι “Γραφές της Aθωότητας” είναι μια σπάνια και -γιατί όχι- συλλεκτική σειρά που ρίχνει φως στα νεανικά γραπτά 15 Ελλήνων συγγραφέων, είτε είχαν ξεχαστεί σε κάποια συρτάρια, είτε είχαν δημοσιευτεί σε παλιά και δυσεύρετα πια περιοδικά.

Δοκίμια – Μελέτες
Νικοδήμου Ευφημιστού Απαντα (1972)
Θέματα Επικοινωνίας (1972)
Κοινοτοπίες (1978)
Η Δυστυχία του να είσαι Ελληνας (1975)
Προσεγγίσεις (1979)
Οι Νέοι Eλληνες (1980)
Κι εσείς διαφημιστής Γιόχαν Σεμπάστιαν (1981)
Παρακμή και Πτώση της Ν.Δ. (1982)
Η Χώρα του Εδώ και Τώρα (1983)
Τζωρτζ Οργουελ 1984 (1984)
Η Χαμένη Τάξη (1985)
Μετά τον Μάρξ (1987)
Eρως Καλού (1987)
Η Κουτσοκώσταινα (1988)
Λίστες (1991)
Στην Τετράγωνη Νύχτα της Φωτογραφίας (για την Κική Δημουλά) (1991)
Δοκίμια Ι: Οδυσσέας Ελύτης (1992)
Δοκίμια ΙΙ: Τα Πρόσωπα της Ποίησης (1993)
Η Τέλεια Διαδρομή (1996)
Καθημερινά Κυριακάτικα (1995)
Αναμασήματα (1996)
Απολογία ενός Ανθέλληνα (1997)
Ψηφιακή Ζωή (2000)
Μάζα ή Κοινό; (Η Κοινή Γνώμη στον Χώρο της Πολιτείας, 1962) (2000)
Δοκίμια ΙΙΙ: Από την Πορνογραφία στα Κόμικς (2001)
Ειρωνικό Νεοελληνικό Λεξικό (2002)
Ημερολόγιο του καύσωνα (2004)
Ασκήσεις Ελευθερίας (2006)
Μιλώντας μ’ έναν αγανακτισμένο νέο για επαναστάσεις (2013)
Καπιταλισμού εγκώμιον και άλλες σάτιρες (2014)
Μικρό εγχειρίδιο ορθολογισμού (2016)

Πεζά
Παρ’όλα αυτά (1981)
Μικρά Βήματα (1986)
Ημερολόγιο του Καύσωνα (1988)
Τολμηρές Ιστορίες (1989)
Οδός Μιχαήλ Βόδα (1993)
Από την Μιχαήλ Βόδα στην Σύρου (αυτοβιογραφικά Ι) (1994)
Από την Οδό Ρήνου στην Ες Στράσε (αυτοβιογραφικά ΙΙ) (1997)
Οδός Γαλήνης (αυτοβιογραφικά ΙΙΙ) (1998)
Οι δρόμοι μου (2015)

Ποιητικά
Iμεροι (1953)
23 Ποιήματα (1965)
Απουσίες (1973)
Ποιήματα 74-76 (1976)
Το Βιβλίο των Γάτων (1977)
Ποιήματα 1950-1980 (1982)
Σκοτεινός Θάλαμος (1983)
Ποιήματα 1950-1990 (1993)
Σάτιρες 1972-92 (1993)
Ποιήματα 1950-2005 (2009)

Θεατρικά
Ο Καθρέφτης (2002)

Μεταφράσεις
Ξένα Ποιήματα (1982)
Ελίας Κανέτι: Οι Φωνές του Μαρρακές (1983)

Φιλοσοφικά
Σκέψεις για μία Φιλοσοφία της Επικοινωνίας (1973)
Προλεγόμενα σε μία Φιλοσοφία της Επικοινωνίας (1974)
Ο Δρόμος της Επικοινωνίας (1975)
Σκέψεις για την Αναγκαιότητα της Αγάπης (1974)
Εγχειρίδιο Ελευθερίας (1977)
Το Απόλυτο και το Τάβλι (1984)
Ο Eλληνας Βούδδας (1984)
Τρίπτυχο (επικοινωνία, αγάπη, ελευθερία) (2002)

Φωτογραφικά
Το Φως των Ελλήνων (1984)
Το Νέο Βιβλίο των Γάτων (1986)
Η Κρυφή Ζωή των Αστών (1992)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Πατάκη, www.ndimou.gr, Εκδόσεις Νεφέλη

121 views.