Νίκος Θ. Μέντης

O Νίκος Θ. Μέντης γεννήθηκε στις αρχές Αυγούστου του 1959 στον Πειραιά.
Με καταγωγή, από τον πατέρα του, τα Βάτικα-Άγιοι Απόστολοι, Βοιών Λακωνίας, λίγο έξω από τη Νεάπολη, και από τη μητέρα του, τη Λιθακιά Ζακύνθου.
Μόλις δύο ετών μετανάστευσε με τους γονείς του στην Αδελαϊδα της Αυστραλίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1968 και τον επόμενο χρόνο ήρθαν και οι γονείς του με την
μικρή του αδερφή που είχε γεννηθεί στην Αυστραλία.
Αποφοίτησε από τη σχολή Λογιστών Παπασπύρου στον Πειραιά κι άσκησε το επάγγελμα του λογιστή για ελάχιστα χρόνια.
Προτίμησε να ταξιδέψει σαν ναυτικός θαλαμηπόλος με γκαζάδικα και φορτηγά πλοία σε αρκετά μέρη του κόσμου, όπως Αγγλία, Ρωσία, Νορβηγία, Γερμανία έως και Φιλιππίνες και Ιαπωνία.
Εργάστηκε στο Δήμο Περάματος ως δημοτικός υπάλληλος στη Μισθοδοσία, το Δημοτολόγιο, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και τέλος στη Δημοτική Αστυνομία έως τη συνταξιοδότησή του.
Σχεδόν δυο δεκαετίες, έχει την επιμέλεια ύλης, τη φροντίδα και τον συντονισμό της ιστοσελίδας www.deyteros.com.
Γράφει από τα εφηβικά του χρόνια, κυρίως, μικρά διηγήματα.
Ταξιδεύει πλέον, μαζί με τους ήρωές του, στα φανταστικά μονοπάτια των αστεριών…
Ζει στο Πέραμα, μια πόλη με το δικό της χρώμα και παλμό, ανάμεσα στον Πειραιά και τη Σαλαμίνα.

Η μεγάλη του αγάπη, απο μικρή ηλικία για τη Λογοτεχνία και κυρίως για την Επιστημονική Φαντασία του γνώρισε συγγραφείς όπως Αρθουρ Κλαρκ, Ισαακ Ασίμωφ, Φιλιπ Κ. Ντικ, Ουίλιαμ Γκίμπσον, Βαν Βογκτ κι άλλους. Επίσης ο Ιούλιος Βερν με τις ανεπανάληπτες ιστορίες του, ο Εντγκαρ Αλαν Ποε κι ο Λαβκραφτ απο τη λογοτεχνία του Φανταστικού και του Τρόμου τον συνάρπαζαν και τον συναρπάζουν ακόμη…
Οπως επίσης και το θρυλικό Star Trek με όλες τις τηλεοπτικές σειρές του και τα κινηματογραφικά έργα που έχουν γυριστεί εδώ και δεκαετίες και συνεχίζουν να γυρίζονται γι’ αυτό απο τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα.
Απ την άλλη η γνωριμία του με τους υπολογιστές στη δεκαετία του ’80 τον συνάρπασε. Πρώτα με ένα μικρό Amstrad 6128 με τη πράσινη οθόνη του, ύστερα με τον Atari ST και κατόπιν με τη θρυλική Amiga 500, ο κόσμος των παιχνιδιών και της φαντασίας έπαιρνε νέα διάσταση…

Το διήγημά του «Ταξίδι χωρίς τέλος» έλαβε τη 3η θέση στο διαγωνισμό Λογοτεχνίας του Φανταστικού Larry Niven 2016 των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές στην κατηγορία διήγημα Επιστημονικής Φαντασίας.

Ταξίδι χωρίς τέλος
Δεν πέρασαν παρά λίγες ώρες μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Στην αρχή όλα του φαίνονταν περίεργα αλλά σύντομα κατάλαβε τι γινόταν. Οι μορφές που έβλεπε κάθε βράδυ να τον περιτριγυρίζουν, άρχισαν να απομακρύνονται και να χάνονται.
Έτσι τον βρήκε το ξημέρωμα στον πλανήτη. Οι δύο ήλιοι του, ο ένας γαλάζιος κι ο άλλος πρασινωπός, μόλις άρχισαν να ξεπροβάλουν στην ανατολή του και να ρίχνουν τις ακτίνες τους αλύπητα στη φύση. Η πρωινή ομίχλη έδωσε τη θέση της σε ένα καταφώτεινο γαλαζοπράσινο τοπίο με μύριες ακαθόριστες ευωδιές να σκορπίζονται παντού.
Το σπουδαιότερο ήταν πως ο πλανήτης, βρισκόταν στο σύστημα Κέπλερ 342-Β, είχε οξυγόνο, μπορεί όχι τόσο πλούσιο όσο ο προηγούμενος που είχε επισκεφτεί, αλλά αρκετό για να αναπνέει και να κινείται χωρίς δυσκολία ή υπερβολική προσπάθεια.
Το σκάφος του είχε προσγειωθεί σε ένα πλάτωμα δίπλα σε μια μικρή λίμνη. Το έδαφος ήταν στέρεο με πολλές πέτρες και χώματα σκόρπια εδώ κι εκεί. Λουζόταν από το γαλαζοπράσινο φως των ήλιων που έλαμπε εκτυφλωτικά. Δεν είχε πάθει καμμιά ζημιά κι ήταν αξιόπλοο, έτοιμο με την πρώτη ευκαιρία να απογειωθεί αν χρειαζόταν…
Το διήγημα φιλοξενείται στο τοΒιβλίο.net: Ταξίδι χωρίς τέλος

Το κάστρο και ο λύκος
Επιμέλεια κειμένου: Σοφία Κραββαρίτη
Ο ιππότης με την αστραφτερή ασημένια πανοπλία, έσκυψε πάνω στο θύμα του και το διαπέρασε με το κοφτερό του ξίφος στο ύψος της καρδιάς. Κοιτώντας τον αντίπαλο στα μάτια, είδε τη λάμψη της ζωής να σβύνει και να χάνεται… Ξεπέζεψε, έκλεισε με δύναμη την ξύλινη πύλη κι ανέβηκε στο παρατηρητήριό του στο υψηλότερο σημείο του κάστρου. Από κει έλεγχε όλη την πράσινη πεδιάδα με το ποτάμι, τις λίμνες και τα χωριουδάκια της. Ήταν ο αφέντης του Κάστρου. Ο υπερασπιστής της ζωής των χωρικών. Ο προστάτης τους. Μέχρι που ήρθε στη περιοχή ο «Λύκος». Ένας πελώριος γκριζωπός μυστηριώδης λύκος με λαμπερά κόκκινα μάτια, που γυάλιζαν περίεργα, απόκοσμα τη νύχτα…
Το διήγημα φιλοξενείται στο ΤοΒιβλίο.net: Το κάστρο και ο λύκος και στο easyWriter.gr

Το αύριο αργεί να έρθει
Ο Λέοναρντ ήταν αστροφυσικός με ειδίκευση στην εξωγήινη ψυχολογία και επικοινωνία. Αρκετά πετυχημένος και διακεκριμένος επιστήμονας. Όταν του προτάθηκε πριν λίγες μέρες η συμμετοχή του στην επιστημονική ομάδα για την αναζήτηση ζωής στον πλανήτη Άρη, δεν του προκάλεσε σχεδόν καμία έκπληξη. Δεν το θεώρησε δα και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό ή σπουδαίο στην αρχή, αλλά όσο περνούσε ο καιρός, άλλο τόσο το ανέβαλε και προσπαθούσε να κλείσει τα μάτια του στη φωνή της λογικής που τον παρότρυνε να πράξει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή να μη λάβει μέρος στο πρόγραμμα Mars Exploration 1…
Το διήγημα φιλοξενείται στο τοΒιβλίο.net: Το αύριο αργεί να έρθει

Το πεπρωμένο μου είναι τ’ άστρα
Ο Α του Κενταύρου είναι ο τελικός τους προορισμός κι απείχε από τη Γη 4,37 έτη φωτός. Μια διόλου ευκαταφρόνητη απόσταση ακόμα και για το πιο γρήγορο διαστημόπλοιο που έχει κατασκευαστεί στη Γη.
Είναι η μεγάλη πρόκληση του ανθρώπινου γένους.
Η ιερή υπόσχεση για ένα νέο, καλύτερο, ίσως, Αύριο… Το πεπρωμένο μου είναι τ’ άστρα

Διηγήματα
Ταξίδι χωρίς τέλος (2016)
Το κάστρο και ο λύκος (2017), easyWriter.gr
Το αύριο αργεί να έρθει (2018), τοβιβλιο.net
Ταξίδι χωρίς τέλος (2018), τοβιβλιο.net
Το πεπρωμένο μου είναι τ’ άστρα (2018), Αναλόγιο του Deyteros

Διακρίσεις
Ταξίδι χωρίς τέλος – 3η θέση στο διαγωνισμό Λογοτεχνίας του Φανταστικού Larry Niven 2016 των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές
Βραβεία λογοτεχνίας του φανταστικού LARRY NIVEN 2016

Πηγές: Easywriter.gr, Τοβιβλίο.net

Επισκέψεις: 288