Παναγιώτης Ευαγγελίδης

Ελληνες λογοτέχνες


Το χέρι κάτω απ’ το ρούχο
«Δεν ήταν βέβαια παρά μονάχα ο έρωτας, αυτός ο μεγάλος φόβος. Δεν είχε και το πιο απλό χτυποκάρδι της αγάπης μέσα του κάτι το θανάσιμο; Μια ζάλη σφίγγει το μέτωπο, το κορμί παραλύει. Οι άντρες έλυναν όπως όπως αυτό το πρόβλημα με γόρδιες λύσεις. Οι γυναίκες προσπαθώντας να γίνουν οι ίδιες ο γόρδιος δεσμός, η εικόνα του αινίγματος που καλεί μαγικά για την αποκρυπτογράφησή του… Πονεμένα μέλη, απογοητευμένοι ιππότες, απελπισμένες πυργοδέσποινες».
Ο Δημήτρης, ένας νεαρός Αθηναίος, ακούει το κάλεσμα του έρωτα από την Άλλη Πόλη, τη Θεσσαλονίκη.
Η Άντα έχει φυλακίσει τον έρωτα σε μια φανταστική χώρα της κεντρικής Ευρώπης και στα απολιθώματα ψαριών που ζωγραφίζει.
Ο Τάσος γίνεται το όρος του μαρτυρίου αυτών των ερώτων, ενώ ο δικός του έρωτας ψάχνει να ξεδιψάσει από μια κρυφή αιμομεικτική πηγή.
Η Ιωάννα ανήκει αλλού…
Ήρωες όλοι μιας σημερινής ελληνικής ιστορίας, μαθητεύουν στη ζωή ψάχνοντας στον έρωτα το χαμένο κομμάτι του εαυτού τους ή ντύνοντας τον άλλον μία φανταστική δόξα, μη θέλοντας ποτέ να μάθουν ποιος είναι πραγματικά.
Μήπως όμως μπορεί να βρεθούν ξαφνικά μπροστά σε μια πιο απτή και παράδοξη φανέρωση;

Κωνσταντίνος
“Όσες φορές ο Κωνσταντίνος είχε αναφερθεί στη σεξουαλική πράξη, έλεγε πάντα: “Κάναμε διάφορα”. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος και αμέτρητες επαναλήψεις για να μπορέσει, πολύ αργά, να καταλάβει ο Κωστής την κυριολεξία της έκφρασης. Ο Κωνσταντίνος έκανε διάφορα προσπαθώντας να κάνει έρωτα ή προσπαθώντας να μην κάνει, έκανε διάφορα για να δει αν πραγματικά ήταν δυνατόν να κάνει έρωτα. Τα “διάφορα” δεν ήταν συνώνυμο του έρωτα αλλά, στο τέλος, η μόνη του δυνατή ενσάρκωση”.
Ο Κωστής γνωρίζει μες στο σκοτάδι τον Κωνσταντίνο. Η σχέση τους θα συνεχίσει να αποφεύγει το φως, σαν ένα φιλμ που δεν πρέπει να εκτεθεί πρόωρα για να μην καεί. Όταν ο Κωνσταντίνος σιγά σιγά θα χαθεί, αφού έχει ξυπνήσει μέσα στον Κωστή την πηγή μιας θλίψης που είναι συστατικό του από παιδί, ο μικρός -αυτός που τελικά θέλησαν πάντα να είναι ο μικρότερος, χωρίς να είναι- θα ψάξει να βρει την αλήθεια, ο μόνος τρόπος να μάθει για το δικό του πόθο, τα δικά του ψέματα, τις δικές του αναπηρίες. Θα την ψάξει στις διηγήσεις φίλων, σε παλιές κασέτες και φωτογραφίες, δίπλα σε κυπαρίσσια και μάρμαρα, υπνωτισμένος από τα λόγια κάποιου λαϊκού Τειρεσία. Μέχρι να μπει σ’ ένα ταξί και κει, για πρώτη φορά, να σκεφτεί να κάνει κάτι που δεν του είχε ποτέ περάσει απ’ το μυαλό να κάνει με τον Κωνσταντίνο.

Τα γυρίσματα του κεραυνού
Ο Μάρκος φυλακίζει την Ισμήνη στον κόσμο του δικού του εθισμού και την κάνει αποδέκτη της ιστορίας του, του βιογραφικού του, θεατή της διάλυσης και των πισωγυρισμάτων του. Τη διαλέγει και τη χρίει ιδανική, ένα μυαλό μεγάλο, μια καρδιά πλατιά που θα χωρέσει όλον το δικό του πόνο και το παράπονο. Στο πρόσωπό της θα αναζητήσει μια οικογένεια, αυτή που ποτέ δεν είχε, αυτή που δημιουργεί συνεχώς στο διάβα του για να την ποδοπατήσει στη συνέχεια. Στη διαδρομή θα βάλει σε εφαρμογή σχέδια εκδίκησης με ολέθριο αντίκτυπο σε ενόχους και αθώους, και θα οδηγηθεί σε παράλογες θυσίες και σφαγές. Γιατί νιώθει πως η ανθρωπότητα του χρωστάει και πως όλοι έχουν βάλει ένα πετραδάκι στη δυστυχία του.

Άρρωστος σε ταξίδι
Και πάλι οι χρόνοι ήταν μπερδεμένοι, πότε έγινε το ένα, τι προηγήθηκε και πότε ακολούθησε το άλλο και τι. Οι βουτιές μέσα στην αδιαθεσία και το ευ ζην έγιναν ένα μωσαϊκό κι εκείνοι ζαλισμένοι προσπάθησαν να κρατάνε λογαριασμό και σειρά, ελπίζοντας ο καθένας να το κάνουν οι άλλοι καλύτερα απ’ αυτόν, ευελπιστώντας η μνήμη του φίλου να είναι καλύτερη απ’ τη δική τους, αναβάλλοντας πένθη, ορίζοντας κάθε φορά νέες προτεραιότητες, αναγνωρίζοντας μέσα από επώδυνη εμπειρία και, εκ των υστέρων, χαρακτηρισμένα βλακώδη λάθη, τι τους έβλαπτε, τι ήταν αυτό που τους ωφελούσε και πότε, προλαβαίνοντας, αποτρέποντας, διακρίνοντας, μαθαίνοντας να μην υποκύπτουν ή να απέχουν, πώς να συμμετέχουν και να ζητάνε, ποιων την πόρτα να χτυπήσουν, τι να πουν, πώς, σε ποιους να σιωπήσουν, ποιος ήταν φίλος και ποιος δεν άντεχε να είναι μέτοχος σε όλο αυτό, συγχωρώντας στο τέλος γιατί καταλάβαιναν ότι όλων οι λέξεις και οι πράξεις ήταν το στίγμα της πορείας τους στον κόσμο τη συγκεκριμένη στιγμή, αυτή που είχε ήδη, πριν προλάβουν να προφέρουν το όνομά της, χαθεί, πείθοντας ακόμα και τους γιατρούς για τη σωστή τους κρίση και το ενδεδειγμένο κατά την περίσταση, “γιατί είχαν μάθει ν’ ακούν το σώμα τους”, με δύο λόγια έγιναν, ο καθένας με τον τρόπο του, επαγγελματίες ασθενείς.
Το “Άρρωστος σε ταξίδι” είναι η ιστορία μιας παρέας στην Αθήνα την δεκαετία του ενενήντα και οι δοκιμασίες της στον έρωτα, την φιλία, την τέχνη, την αρρώστια και τον θάνατο. Οι νεκροί δεν πεθαίνουν ποτέ αλλά επιστρέφουν στις λέξεις των άλλων, στα όνειρά τους, και συμπλέουν με τους ζωντανούς αλλάζοντας θέση μαζί τους στο τιμόνι των πραγμάτων. Οι κλωστές της αγάπης και της επιθυμίας κόβονται, για να δεθούν σε κόμπους πάνω απ’ τα ταλαιπωρημένα χέρια ενός παιδιού και να το λυτρώσουν έτσι από αντίξοους ανέμους. Tο σεξ είναι ένας θεός, τον οποίο όλοι λατρεύουν αλλά κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς να υπηρετήσει. Ο έρωτας χάνει την προτεραιότητά του και εκείνο που επιμένει είναι το μονοπάτι του καθενός. Η ζωή γίνεται όλη ο χρόνος και τα σκαμπανεβάσματα μιας ανάρρωσης. Χαμόγελα, βλέμματα, πινελιές, σκόνη.

Μυθιστορήματα
Το χέρι κάτω απ’ το ρούχο (1993)
Κωνσταντίνος (1997)
Τα γυρίσματα του κεραυνού (2001)
Άρρωστος σε ταξίδι (2016)

Συλλογικά έργα
Στρέλλα (2010)

Μεταφράσεις
Ryoko Sékiguchi
Junichiro Tanizaki
Yukio Mishima
David Mamet
Yôko Ogawa
Yasunari Kawabata
Yasushi Inoue
Adolfo Bioy Casares
Kafu Nagai

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Καστανιώτη, Κέδρος, Πολύχρωμος Πλανήτης

94 views.