Πέτρος Αυγερινός

Ελληνες λογοτέχνες


Περί απολεσθέντων ερώτων
Στο βιβλίο “Περί Απολεσθέντων Ερώτων” παρουσιάζονται θέματα λίγο ως πολύ κοινά, δοσμένα με φαντασία και τρυφερότητα. Ανθρώπινες καταστάσεις που επεκτείνουν στα άκρα την ύπαρξη, ανειδεικνύοντας τ’ αδιέξοδα και την τραγικότητά της. Γυναίκα και άντρας, μέσ’ από τον κοινό τους παρονομαστή, είναι ταυτόχρονα θύτες και θύματα σ’ ένα αλληλοσπάραγμα, όπου δεν υφίστανται νικητές και ηττημένοι.
Το ερωτικό παιγνίδι είναι το πρόσχημα. Είναι η αφετηρία, η αφορμή για να φτάσει, ν’ αγγίξει κανείς το όνειρο. Ξεδίπλωμα, ευτυχία, χαρά. Αλλά και πόνος. Τρέλα και σπαραγμός. Και τέλος ο θάνατος. ‘Η, μάλλον, οι πολλοί θάνατοι. ‘Οταν αυτά τα μοναδικά, ωραία αισθήματα εγκαταλείπονται να πεθάνουν. Για να χαθούν οριστικά. ‘Η για να δικαιωθούν μια για πάντα.
‘Ενας ύμνος στη ζωή και στον έρωτα.

Καθώς πλησίαζε ο Αύγουστος
Αυτή που στα δεκαεφτά της ονειρευόταν ν’ανήκει σ’όλους τους άντρες, έφτασε να το παραδώσει υποταγμένο μόνο σε έναν, στον άντρα της. Παλιά το πύρωνε η ανάσα των αγοριών. Ομως από τη στιγμή που παντρεύτηκε, όλες οι άλλες ανάσες το εγκατέλειψαν.Τα βλέμματα των αντρών είχαν ξαφνικά αλλάξει δε στόχευαν την ψυχή της παρά το σώμα, κι ούτε για άλλο λόγο, παρά για να τους ανεβάσει τη λίμπιντο. Τώρα να σβήσει λοιπόν και τις τελευταίες αντιστάσεις, τις επιθυμίες και να το παραδώσει στη φυλακή. Γιατί αυτό τελικά που γύρευαν όλοι οι άντρες δεν ήταν παρά ο καθένας μόνος και για λογαριασμό του να τη φυλακίσει στη δική του φυλακή. Το έκανε κάποιος, οι άλλοι αποτραβήχτηκαν. Εμεινε η φυλακή.

Βρυξέλλες – Αθήνα
Σαν μυθιστόρημα
Συγκινητική ιστορία. Στα πρόθυρα κατάρρευσης. Όλο αυτό το μίζερο, το καταθλιπτικό, το προκλητικό τους οικοδόμημα καταρρέει. Η αυτοκρατορία τους καταρρέει. Οι εργολαβίες τους, οι μίζες τους, οι επιδοτήσεις τους οι ευρωπαϊκές, το χρήμα που ροκάνιζαν στηρίζοντας τα θαλερά τηλεοπτικά κανάλια τους -αυτή τη φοβερή τερατογένεση, το δάσος με τις χίμαιρες-, οι ευγενικές τους τράπεζες -κυρίως αυτές, αυτά τα αθώα καταστήματα, οι αγνές ψυχές-, ο οδικός τους χάρτης, που στηρίχτηκε στο ψέμα, στην απάτη, στην ατιμωρησία, στο έγκλημα, τώρα καταρρέει. Και καταρρέει τώρα μαζί με το προσωπικό τους μακελειό, μαζί με το πολιτικό τους σύστημα. Και καταρρέει ο κόσμος τους, αυτή η μίζερη, αλαζονική, προκλητική ζωή, μαζί με το άδειο κέλυφος της ψυχής τους. Η ωραία τους αφήγηση, ο μύθος τους. Όλο αυτό θα καταρρεύσει και θα σωριαστεί, λοιπόν. Και για να μη σωριαστεί, χρειάζεται τώρα την υπογραφή του Αρχοντάκη. Είναι εύκολο αυτό, είναι πανεύκολο να το απαντήσει αυτό. Αλλά και ποτέ του, βέβαια, δεν είχε ξαναβρεθεί σε δυσχερέστερη θέση…
Ένα μυθιστόρημα που ισορροπεί στα όρια του πολιτικού, κοινωνικού και αστυνομικού θρίλερ, και παράλληλα μια παραβολή για όσα έπρεπε να ειπωθούν και ποτέ δεν ειπώθηκαν, σε μια ζωή που φεύγει και σκορπιέται, χωρίς πραγματικά να τη ζούμε.

Μυθιστορήματα
Καθώς πλησίαζε ο Αύγουστος (2000)
Βρυξέλλες – Αθήνα (2016)

Διηγήματα
Περί απολεσθέντων ερώτων (1996)

Ποιητικά
Η σιωπή των αγαλμάτων (2008)

Μεταφράσεις
Ευριπίδης, Βάκχες (2008)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Έψιλον, Εμπειρία Εκδοτική, Εκδόσεις Λιβάνη

54 views.