Πέτρος Κυρίμης

Ο Πέτρος Κυρίμης γεννήθηκε στο Μοσχάτο.
Σπούδασε σκηνοθεσία τηλεόρασης και φωτογραφία, αλλά δεν ασχολήθηκε ποτέ επαγγελματικά με αυτά.
Το διάστημα 1982 – 1985 διετέλεσε Διευθυντής παραγωγής στη δισκογραφική εταιρεία Ιντερσάουντ.
Από το 1985 μέχρι το 2000 έζησε στη Γερμανία, στην πόλη του Ντίσελντορφ, όπου εργάστηκε για τρία χρόνια ως Διευθυντής προγράμματος στο Πανευρωπαϊκό Ελληνικό ραδιόφωνο “Το πρώτο”.
Επίσης εργάστηκε ως αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ταχυδρόμος, η οποία διανέμεται σε όλη τη Γερμανία. Από το 2006 έως το 2008 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα”.
Άρχισε να γράφει από πολύ νέος· στίχους για τραγούδια και ποίηση και, αργότερα, διηγήματα, θέατρο για παιδιά, νουβέλες, μυθιστορήματα. Έγραψε επίσης σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το 1998 κυκλοφόρησε με επιτυχία από τις εκδόσεις Καστανιώτη η νουβέλα “Η καρδιά του κότσυφα”. “Η καρδιά του κότσυφα” μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα γερμανικά με οικονομική ενίσχυση του υπουργείου Πολιτισμού, ως ένα από τα καλύτερα βιβλία των μεταναστών συγγραφέων.
Tο τραγούδι του “Σαν άδειο τρένο η καρδιά μου” διακρίθηκε στο 21ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1982.
Ο ίδιος τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Βούπερταλ για ξεχωριστή προσφορά στον χώρο της τέχνης στη Γερμανία.
Σήμερα ζει μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας.

Η καρδιά του κότσυφα
Γερμανία του ’80, στο δημαρχείο κάποιοι παντρεύονται. Γρήγορη τελετή, λίγα τα άτομα που παρευρίσκονται. Ο κύριος με τα γαλανά μάτια αποπνέει εμπιστοσύνη. Μιλάει αργά και ήρεμα στη γλώσσα του. Καλοσυνάτος και σίγουρα καλοπροαίρετος, αφού, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι ο δικός του γάμος. Κάτι τον ρώτησε, προφανώς αν συμφωνεί, κι εκείνος κάνει «ναι» με το κεφάλι. Γερμανία του ’80, στο δημαρχείο κάποιοι παντρεύονται…
71 σελ.

Εκλογές στη Νεφούπολη
Ένας πεινασμένος λύκος και μια πονηρή αλεπού φεύγουν από το δάσος και πάνε στη Νεφούπολη, στη γειτονιά όπου ζουν όλα τα ζώα. Εκεί, συναντούν ένα σωρό ζωάκια που γκρινιάζουν και διαμαρτύρονται για τη μόλυνση, το νέφος και τη ζωή στην πόλη. Η αλεπού, σαν πονηρή που είναι, αμέσως αρπάζει την ευκαιρία και προτείνει το Λύκο για δήμαρχο. Μόνο αυτός θα τους λύσει τα προβλήματα! Ποιος όμως θα καταφέρει να αποκαλύψει το σχέδιο των δύο πονηρών για να σώσει τα ζωάκια της Νεφούπολης από τα δόντια του Λύκου; Ένα δροσερό παραμύθι του Πέτρου Κυρίμη που συνοδεύεται από χαρούμενους ήχους, μουσικές και τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη.
Εικονογράφηση: Ράνια Λαδά
Μουσική σύνθεση: Γιάννης Ζουγανέλης
64 σελ.

Ιστορίες του πριν και του μετά
Οι ιστορίες αυτές δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο η προσπάθεια που κάνουμε όλοι μας κάποια στιγμή στη ζωή μας από την ανάγκη να επανασυνδέσουμε τα κομμάτια μας, να σχηματίσουμε ξανά την εικόνα μας. Κομμάτια που άλλα μας κλέψανε δίχως να ακούσουμε κρότον κλεφτών ή ήχων και άλλα ξεπουλήσαμε δίχως ποτέ να πάρουμε το αντάλλαγμα. Μα όπως λέει ένας Κινέζος ποιητής: “Μου τα πήρανε όλα. Μου άφησαν μόνο το φεγγάρι στο παράθυρό μου”.
Δεκαεπτά στιγμιότυπα ζωής, με μνήμες τρυφερές μέσα από τον φράχτη της παιδικής ηλικίας και μνήμες πικρές και σκληρές έξω από αυτόν.
105 σελ.

Το λευκό του ήλιου
Έρχεται η μοίρα και σε παίρνει από το χέρι. Σε παίρνει και σε γυρνάει σ’ ερήμους και βουνά, σε θάλασσες και σε ποτάμια, σαν φύλλο ξερό του φθινοπώρου που πέφτει ήσυχα στη γη, σαν φτερό ανάλαφρο που το φυσούν οι άνεμοι και χάνεται για πάντα. Σε παίρνει και σε κάνει πάλι μικρό παιδί με τη σφεντόνα στο χέρι, να παραφυλάς τον μικρό κότσυφα πάνω στο κλαδί και να του στέλνεις ένα μικρό στρογγυλό βότσαλο ίσια στη μικρή στέλνεις ένα μικρό στρογγυλό βότσαλο ίσια στη μικρή καρδούλα του. Σε παίρνει και σε πάει εκεί και σου δείχνει πώς ξεψυχάει ένας μικρός, μικρούλης κότσυφας, κι εσύ κλαις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Σε βάζει να κοιτάς τ’ αστέρια τις νύχτες, καθώς η θάλασσα λαμπυρίζει ήσυχη κάτω από τα φώτα τους, κι εσύ κλαις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Κι εκείνη εκεί η μανία να φτάσεις με το βλέμμα σου στον βυθό τ’ ουρανού, άλλο δεν είναι από τη μοίρα σου, τη μοίρα που ετοίμαζε τη χαρά και τον πόνο μιας ολόκληρης ζωής, τη χαρά και τον πόνο μαζί…
Ένα νοσταλγικό ελεγείο για τα χρώματα, τα αρώματα, τις εικόνες, που θησαυρίζει καθένας μέσα του με τα χρόνια. Μια δραματική κραυγή για την απίστευτη καταδρομή του χρόνου που ακρωτηριάζει όνειρα, ελπίδες, προσδοκίες.
79 σελ.

Κύριε των λυγμών
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, απ’ αυτά που μόνο η ίδια η ζωή μπορεί να συνθέσει.
“Κυριακή πρωί ήτανε, αυτό είναι σίγουρο· αλλά τι μήνας ή τι χρόνος, θα σας γελάσω. Ακόμα σίγουρος είμαι ότι ήτανε άνοιξη, γιατί κανένα πρωινό του χειμώνα έτσι κι αλλιώς δεν έχει μείνει στη μνήμη μου· σε όλη τη ζωή μου μέχρι τώρα…”
“Μέσα στο σπίτι η κυρα-Δέσποινα δεν έκλαιγε πια. Με μάτια πρησμένα μα ολάνοιχτα κοιτούσε στη γωνιά με τα εικονίσματα, σαν να περίμενε αποκεί μιαν απάντηση. Με τα δυο της χέρια αγκάλιαζε σφιχτά τα γόνατα του μονάκριβου γιου της που κρεμότανε άψυχος από το καλώδιο της λάμπας…”
181 σελ.

Ο λύκος που ήθελε να γίνει δήμαρχος
Από τον φόβο του λύκου και της αλεπούς τα μικρά ζωάκια αποφασίζουν να φύγουν από το δάσος και να πάνε κάτω κοντά στους ανθρώπους να φτιάξουν μια δικιά τους πόλη να ζήσουν ήσυχα και χωρίς φόβο πια.
Ο λύκος και η αλεπού πέφτουν σε απελπισία και κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα γιατί δεν βρίσκουν τίποτα να φάνε. Μέχρι που η πονηρή αλεπού καταστρώνει ένα σχέδιο που αν πετύχει θα τους έχουν όλους στο χέρι και χωρίς κανέναν κόπο.
Μεταμφιέζονται λοιπόν και οι δυο για να μην τους αναγνωρίσουν και πάνε να τους βρουν στο καφενείο του ποντικού που όπως έχει μάθει η αλεπού μαζεύονται καθημερινά όλοι. Όλα τα είχε σκεφτεί η αλεπού όμως δεν είχε υπολογίσει την πονηριά του ποντικού καθώς και τις φιλοδοξίες μιας μικρής πάπιας που όταν ήρθε η στιγμή με θάρρος όρθωσε το μικρό ανάστημα της μπροστά στον πεινασμένο λύκο…
86 σελ.

Δια πυρός και αγάπης
Γερμανία του ογδόντα. Πέρασαν κιόλας σχεδόν δέκα χρόνια. Κρανίου τόπος. Καμιά φωνή στην κορυφή του. Μεθυσμένες μόνο νυκτόβιες κραυγές και γαβγίσματα σκύλων. Ταβέρνα “Ο Σωκράτης”. Ταβέρνα “Ο Διόνυσος”. Σουβλάκι γύρος, εκλογές στην κοινότητα, στην εκκλησία θα ψήσουν αρνιά κι αυτή την Ανάσταση. Πρώτο τραπέζι ο πρέσβης, ο στρατιωτικός ακόλουθος, ο δεσπότης. Πίσω οι λοιποί ευσεβείς. Πιο πίσω μερικοί Γερμανοί περίοικοι να χαζεύουν και να χειροκροτούν, έκθαμβοι από το μεγαλείο της Ελλάδας, τα κορίτσια που χορεύουν ντυμένα με εθνικές ενδυμασίες και μιλάνε μεταξύ τους γερμανικά. Απολαμβάνουμε όλοι το ελληνικό Πάσχα. Τα στριμμένα μου άντερα βγάζω από μέσα μου και στεγνώνω έξω στο λαμπρό σου ήλιο, Κύριε. Θα φτιάξω όπως κάθε χρόνο την καθιερωμένη μου μαγειρίτσα. Παίρνω νερό της θάλασσας και τα περνάω πρώτο χέρι. Παίρνω νεράκι της βροχής και τα ξεβγάζω. Τα αφήνωνα βράσουν καλά μες στο αίμα μου. Εναποθέτω με ευλάβεια την πιατέλα στο τραπέζι. Τρώνε με βουλιμία. Φάγετε, πίετε, λέγω. Τούτο εστί το τέλος μου…
128 σελ.

Κάποτε στον Πειραιά
Τη στιγμή που ο Αντώνης ο Τσίχλας, δεκαεφτά χρονών, Σάββατο τον Ιούλιο του 1958, γλίστραγε κι έσκαγε αθόρυβα κάτω στα αμπάρια του πλοίου “Πανορμίτης” που βρισκότανε στα ναυπηγεία του Περάματος για γενική επισκευή, ο Λουκάς είχε και πάλι επίσκεψη από την κυρα-Ζωζώ και την άκουγε για άλλη μια φορά να του λέει για το παιδί που είχε χάσει στη γέννα και που τώρα θα ’χε τη δικιά του ηλικία, ο Νικόλας ανακάτευε μπογιές προσπαθώντας να δώσει χρώμα στα χείλη της Βίβιαν Λι στο “Όσα παίρνει ο άνεμος”, ο Νάσος, δεκαοχτώ χρονών, μέσα στον “Πορτοκαλή Ήλιο” ξέγνοιαστος και χαρούμενος ταξίδευε για την Αίγινα, η Ελένη, δεκατεσσάρων χρονών, δάγκωνε ένα μήλο καθισμένη στη θέση της πάνω στον μαντρότοιχο του ορφανοτροφείου, καθώς ο επιστάτης πότιζε τον κήπο και κοίταζε προς το μέρος της, και η κυρα-Δέσποινα, ήσυχη μα ξένη προς τα μελλούμενα, καθότανε μπροστά στη ραπτομηχανή “Σίγγερ” και κάτι έραβε.
280 σελ.

Μυθιστορήματα
Κύριε των λυγμών (2008), Ηλέκτρα
Κάποτε στον Πειραιά (2019), Κλειδάριθμος

Νουβέλες
Η καρδιά του κότσυφα (1997), Εκδόσεις Καστανιώτη
Το λευκό του ήλιου (2007), Ηλέκτρα
Δια πυρός και αγάπης (2017), Εκδόσεις Καστανιώτη

Διηγήματα
Ιστορίες του πριν και του μετά (2003), Ίνδικτος

Παιδική και εφηβική λογοτεχνία
Εκλογές στη Νεφούπολη (2000), Εκδόσεις Πατάκη
Ο λύκος που ήθελε να γίνει δήμαρχος (2010), Άγκυρα

Συλλογικά έργα
Ανδρικές απολαύσεις (2004), Ελληνικά Γράμματα

Πηγές: Biblionet, Κλειδάριθμος, Εκδόσεις Καστανιώτη, Ηλέκτρα, Άγκυρα, Ίνδικτος, Εκδόσεις Πατάκη

Επισκέψεις: 7