Δημήτρης Οικονόμου

Ο Δημήτρης Οικονόμου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ζει εκεί, αλλά και οπουδήποτε στον κόσμο νιώθει σαν στο σπίτι του!
Όπως λέει ο ίδιος, είναι με το ένα πόδι εδώ και το άλλο πόδι κάπου αλλού!
Έχει σπουδάσει Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων και έχει εργαστεί για κάποια χρόνια στον ξενοδοχειακό κλάδο. Ωστόσο, από μικρό τον κέρδισε το θέατρο και έχει να μετράει συμμετοχές σε θεατρικές ομάδες και παραστάσεις μέχρι και σήμερα.
Η γραφή είναι κάτι που θυμάται να κάνει από τότε που θυμάται τον εαυτό του.
Από τις Εκδόσεις iWrite, κυκλοφορούν τα βιβλία του «Το όνειρο της Κίκι» και «Με λένε Γιώργο».
Επίσης, από τις Εκδόσεις Πηγή κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Πρόσωπα Αισθήσεων».
Πρόσωπα Αισθήσεων - Δημήτρης Οικονόμου
ΠΡΟΣΩΠΑ που μοιράζονται τις αισθήσεις τους.
Άνθρωποι που κάνουν σιγά – σιγά βήματα στην ίδια τη ζωή. Πιάνουν το χέρι σου, σου ψιθυρίζουν στο αυτί, σε φιλάνε στο στόμα, σε κοιτούν στα μάτια και πάνω απ’ όλα σου μοιράζουν λέξεις και σου λένε μόνο την αλήθεια.
Σίγουρα έχετε ακούσει να λένε πως μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Εγώ λέω πως μία λέξη ισούται με χίλιες λέξεις κι ακόμη παραπάνω. Έτσι πιστεύω πως συμβαίνει και με την ποίηση, μα και με την ίδια τη ζωή! Κι όλα όταν μοιράζονται κάνουν την πορεία της ζωής ευκολότερη.
Στις λέξεις που ακολουθούν, σίγουρα θα δείτε κάτι από σας. Ακόμη όμως κι αν δεν το δείτε, σίγουρα θα το νιώσετε, μιας και όλοι μας συναντούμε καθημερινά αλλά αλλάζουμε και οι ίδιοι πολλά ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ.

Ποίηση, Εκδόσεις Πηγή, 2015, 64 σελ.

Πρόσωπα ψευδαισθήσεων - Δημήτρης Οικονόμου
ΠΡΟΣΩΠΑ που μοιράζονται τις αισθήσεις τους. Πρόσωπα που δεν σταματούν να υπάρχουν στις ζωές όλων μας. Είναι σημείο αναφοράς, θα έλεγα! Άλλοτε πρόσωπα αισθήσεων, άλλοτε ψευδαισθήσεων, μπορεί ακόμα και παραισθήσεων.

Αυτή τη φορά, ψευδαισθήσεων. Το δεύτερο μέρος μιας ποιητικής συλλογής που έχει ως κοινό παρονομαστή τον άνθρωπο! 34 σκαλοπάτια, 34 ποιήματα που βαδίζουν σχεδόν παράλληλα με τα πρώτα 25 ποιήματα της πρώτης συλλογής. Αυτή τη φορά προσπαθούν να διακρίνουν το πρόσωπο που στέκεται απέναντι κάθε φορά. Κάνουν ερωτήσεις και ψάχνουν απαντήσεις. Τις αναζητούν, τις περιμένουν, τις ψάχνουν. Άλλες φορές τις βρίσκουν κι άλλες φορές όχι. Συνομιλούν μεταξύ τους αυτά τα ποιήματα. Συνομιλούν μαζί μου και μαζί σου. Είναι τα πρόσωπά μας, αυτά είναι τα πρόσωπα ψευδαισθήσεων.

Ποίηση, Εκδόσεις Πηγή, 2019, 112 σελ.

Ποίηση
Πρόσωπα αισθήσεων (2015), Εκδόσεις Πηγή
Πρόσωπα ψευδαισθήσεων (2019), Εκδόσεις Πηγή

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Πηγή

Δημήτρης Οικονόμου

Ο Δημήτρης Οικονόμου του Χρήστου γεννήθηκε το 1974.
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Ε.Μ.Π. και μουσική (χωρίς να ολοκληρώσει) σε διάφορα ωδεία.
Δίδαξε 3 χρόνια εθελοντικά ελληνικά σε μετανάστες στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών.
Το 2005 διακρίθηκε σε μουσικό διαγωνισμό που διοργάνωσε η εταιρεία Μικρή Άρτος με το τραγούδι “Αγύριστο κεφάλι” σε σύνθεση και στίχους του ιδίου, το οποίο κυκλοφόρησε στο συλλογικό δίσκο “2η ακρόαση” της Μικρής Άρκτου.
Το 2009 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα “H Πόλη του αναστέλλοντος ήλιου”, εκδόσεις Μελάνι, με το οποίο ήταν υποψήφιος για βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα 2010 από το περιοδικό Διαβάζω. Το διήγημά του “Ανθρωποθυρίδα” τιμήθηκε με το Γ΄ Βραβείο πεζογραφίας στον ΚΘ΄ λογοτεχνικό διαγωνισμό 2011 του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού και συμπεριλαμβάνεται στον ΣΤ΄ τόμο της συλλογής διηγημάτων “Το ελληνικό φανταστικό διήγημα”, εκδόσεις Αίολος, 2012.
Το 2012 βραβεύτηκε με το Α’ Βραβείο στο διαγωνισμό Θεατρικού Μονόπρακτου της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού για το μονόλογο “Ώρα ανάγκης”.
Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία, Officiel, Pop up, Ιntellectum) και μεταφραστεί στα αγγλικά.

Η πόλη του αναστέλλοντος ήλιου – Δημήτρης Οικονόμου

Ένα απόγευμα ο πρωθυπουργός Αρίστος Συνετός ο Νεότερος καλεί στο γραφείο του τον πιο διάσημο αρχιτέκτονα με σκοπό την ανέγερση ενός νέου Πρωθυπουργικού Μεγάρου, που φιλοδοξεί να το καταστήσει ως το Κτίριο – Έμβλημα της νέας εποχής, της Δημοκρατίας της Δημόσιας Αισθητικής.
Όλη η χώρα ενθουσιάζεται και παραληρεί με την κατασκευή του έργου. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ποιο είναι το πανούργο σχέδιο που κρύβεται από πίσω και ποιος είναι ο πραγματικός ιθύνουν νους του. Εκτός από μια νεαρή απόφοιτο της Αρχιτεκτονικής Σχολής που, με τη βοήθεια μιας “παράνομης” γιάφκας καλλιτεχνών, είναι αποφασισμένη να αντισταθεί ώς το τέλος.

Το βιβλίο του Δημήτρη Οικονόμου μας μεταφέρει σε ένα όχι και πολύ μακρινό μέλλον (σε ένα παράλληλο παρόν, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε), που στην Ελλάδα έχει εδραιωθεί η Δημοκρατία της Δημόσιας Αισθητικής, με τον απαστράπτοντα πλην όπως ανούσιο κόσμο της: έναν κόσμο που αποθεώνει τη μετριότητα και την κοινοτοπία, που κυνηγά το εύκολο σεξ και την εφήμερη δημοσιότητα, που έχει πλέον συμβιβαστεί με τη διαφθορά στην πολιτική ζωή, την έλλειψη της πνευματικότητας και της φαντασίας στην καλλιτεχνική δημιουργία. Μέσα σε αυτό το διαβρωμένο περιβάλλον, η οικογένεια Συνετού εκλέγεται άνετα, με συντριπτική πλειοψηφία, στην πρωθυπουργία τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Σε αυτό το γρήγορο και περιπετειώδες μυθιστόρημα φαντασίας, ο συγγραφέας περιγράφει εικόνες και καταστάσεις οικείες σε όλους μας, σκιαγραφώντας μία εφιαλτική, οργουελική κοινωνία, μία κοινωνία που παρουσιάζει ανατριχιαστικές αναλογίες με τη σύγχρονη Ελλάδα.

Μυθιστόρημα, Μελάνι, 2009, 305 σελ.

Μείνε για λίγο όταν θα έχουν φύγει όλοι – Δημήτρης Οικονόμου

Τέλη της δεκαετίας του ’90. Ο νεαρός Νίκος απολύεται από το στρατό και προσλαμβάνεται σε μεγάλη εταιρεία. Γρήγορα παρασύρεται από τους ρυθμούς της και συνειδητοποιεί πως για να επιβιώσει θα πρέπει να λερώσει τα χέρια του: μεταφορά μαύρου χρήματος, εξυπηρέτηση πολιτικών προσώπων, κουκούλωμα εργατικών ατυχημάτων, “στήσιμο” διαγωνισμών. Απομονώνεται από φίλους και παρέες και, καθώς η πρώτη σκόνη των ολυμπιακών έργων αρχίζει να σηκώνεται, ο Νίκος ψάχνει απεγνωσμένα για διέξοδο. Αναπολεί τις φοιτητικές του παρέες, τη Χορωδία του Πανεπιστημίου Αθηνών στον 4ο όροφο της περίφημης Λέσχης στην Ιπποκράτους, τον πρώτο του έρωτα, τα τραγούδια τους, τις συναυλίες τους, τα ταξίδια, τις εξορμήσεις στα βουνά και στη φύση, τις αναζητήσεις τους.

Σαν σεισμός που επίκειται, η κατάθλιψη εμφανίζει τα πρώτα σημάδια της. Όσο περισσότερο βυθίζεται στη συνειδησιακή του κόλαση τόσο περισσότερο νιώθει εγκλωβισμένος· η οργή συσσωρεύεται, η θλίψη μεγαλώνει, το στρες γιγαντώνεται.

Σε αυτήν τη σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων θα παλέψει μόνος του ή θα βρεθεί κάποιος να τον βοηθήσει, σε αυτό τον πόλεμο του κυνισμού με τη φαντασία θα βγει νικητής ή ηττημένος και επικίνδυνος;

Ένα βιβλίο για μια γενιά που δεν θέλησε να αλλάξει τον κόσμο αλλά να τον κατακτήσει, που δεν βρήκε ακόμη το βηματισμό της, που δεν συγκρούστηκε όταν έπρεπε, που αγάπησε πολύ το κέντρο της Αθήνας αλλά αναζήτησε τον εαυτό της σε άγνωστες και ανεξερεύνητες γωνιές της ελληνικής φύσης, που σπούδασε και ταξίδεψε στον κόσμο, αλλά κυρίως για μια γενιά που -πολλοί λένε- είναι η τελευταία που ονειρεύτηκε.

Μυθιστόρημα, Μελάνι, 2012, 391 σελ.

Οι εγκλωβισμένοι – Δημήτρης Οικονόμου

Με φόντο τη ρημαγμένη Αθήνα, δυο μοναχικοί άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στη σιωπή και στις απώλειες μιας ζωής που δεν έζησαν, γνωρίζονται τυχαία.

Την ίδια ώρα, ένας έφηβος μετανάστης παλεύει για τα όνειρά του, ένας ανθοπώλης θάβει λουλούδια, ένα φωτοτυπικό μηχάνημα συνομιλεί με το αφεντικό του, και ένας σκύλος προκαλεί με τα νυχτοπερπατήματά του.

Η ματαίωση και ένας κατά παραγγελία θάνατος μεταλλάσσονται σε πρόκληση για μια αργοπορημένη ενηλικίωση και για μια δεύτερη ευκαιρία.

Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, ένας ύμνος στη ζωή.

Μυθιστόρημα, Ίκαρος, 2015, 232 σελ.

Μυθιστορήματα
Η πόλη του αναστέλλοντος ήλιου (2009), Μελάνι
Μείνε για λίγο όταν θα έχουν φύγει όλοι (2012), Μελάνι
Οι εγκλωβισμένοι (2015), Ίκαρος

Διηγήματα
Ανθρωποθυρίδα (2011)

Θεατρικά
Ώρα ανάγκης (2012)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Μελάνι, Ίκαρος