Γεωργία Τριανταφυλλίδου

Η Γεωργία Τριανταφυλλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε Νεοελληνική Φιλολογία στο ΑΠΘ.
Από τα τέλη του 2000 ζει μόνιμα στην Καβάλα.
Έχει εκδώσει τα ποιητικά βιβλία “Ο ποιητής έξω” (Άγρα, 2004) και “Δικαίωμα προσδοκίας” (Άγρα, 2008).

Ο ποιητής έξω – Γεωργία Τριανταφυλλίδου

Ο ποιητής έξω από τα νερά του

σε μια έκθεση ζωγραφικής. Στέκεται μπροστά
στον πίνακα. Βλέπει τη ροδιά φουντωτή απλώνει
το χέρι και κόβει ένα ρόδι από τα χαμηλά
κλαδιά. Ο ζωγράφος το αντιλαμβάνεται
εκνευρισμένος:
– Υπαινίσσεσθε κάποιου είδους συγγένεια
μεταξύ μας, κύριε; Ζω χρόνια μακριά από την
πατρίδα.

Ποίηση, Άγρα, 2004, 29 σελ.

Δικαίωμα προσδοκίας – Γεωργία Τριανταφυλλίδου

«Από αγάπη»
Γέμισε ο τόπος πεινασμένες καρδιές.
Τόσο πεινασμένες
σαν τα σκυλιά που τα ξεχνούν σ’ άδεια οικόπεδα
και αμελούν τ’ αφεντικά να τα ταΐσουν.
Η πείνα μαυρίζει τις καρδιές
τις αγριεύει μες στη νύχτα
κι αν τύχει κάποιος να κοντοσταθεί
μέσ’ απ’ τα κάγκελα το χέρι του ν’ απλώσει
ορμούνε τότε οι καρδιές
κι αυτό το χέρι απ’ το μέρος τής καρδιάς
προτού καλά καλά νιώσει τον πόνο
το ξεσκίζουν.

Ποίηση, Άγρα, 2008, 46 σελ.

Δανεικά αγύριστα – Γεωργία Τριανταφυλλίδου

Ποιήματα που αφορούν κυρίως βιωματικές περιπέτειες, μικρές ή μεγάλες απώλειες, ανατροπές απροσδόκητες, σχέδια ματαιωμένα – όλα εκείνα μέσα από τα οποία η ποιήτρια βλέπει τον κόσμο. Ποιήματα που διακρίνονται για το πικρό χιούμορ, την ειρωνεία, το παράλογο, τον αυτοσαρκασμό, αλλά και για τη ρυθμική ποικιλία τους. Στον κόσμο της Γεωργίας Τριανταφυλλίδου όλα είναι δανεικά.

ΝΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΕΣΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
Yπάρχουν πρόσωπα εμπνευστικά
υπερβολικά εμπνευστικά για να μην μπουν στο ποίημα.
Οι στίχοι μας και τα πρόσωπα είναι τόσο κοντά
που αν απλώσεις το χέρι απ’ το μπαλκόνι του ενός
μπορείς ν’ αγγίξεις το βλέμμα στο περβάζι του άλλου.
Τα πρόσωπα τυλίγει μια πράσινη ομίχλη.
Εκεί μέσα πλέουν ανθισμένα.
Είμαστε σκλάβοι τους παντοτινοί.
Γιατί τα επιλέξαμε ελεύθεροι
πληγωμένοι, σχεδόν, από τα σφιχτά λουριά της ελευθερίας μας.
Το ποίημα άνοιξε και περιμένει
με φώτα διαθέσιμα και παχιά λόγια σα χαλιά.
Τότε, ακριβώς, τα πρόσωπα μας προσπερνούν.
Απομακρύνονται τυλιγμένα σε μια πράσινη ομίχλη
αφήνοντας άλλους στίχους να γίνουν
οι επεξεργασμένες φωτογραφίες
του προσώπου μας που τα ορέχτηκε.

Ποίηση, Κίχλη, 2017, 56 σελ.

Ποίηση
Ο ποιητής έξω (2004), Άγρα
Δικαίωμα προσδοκίας (2008), Άγρα
Δανεικά αγύριστα (2017), Κίχλη

Συλλογικά έργα
Παλίμψηστο Καβάλας (2009), Εκδόσεις Καστανιώτη
Hellenica: Το καινούργιο εντός ή πέραν της γλώσσας: Ανθολογία νέων Ελλήνων ποιητών (2009), Γαβριηλίδης
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο ζωγράφος και ο ποιητής (2010), Μουσείο Μπενάκη
Επέτειος (2010), Μικρή Άρκτος

Πηγές: Biblionet, Άγρα, Κίχλη