Γιάννης Φιλιππάκης

Ο Γιάννης Φιλιππάκης γεννήθηκε στη Χερσόνησο του Ηρακλείου Κρήτης.
Τελείωσε το Γυμνάσιο στο Καστέλι και το Λύκειο στην Αθήνα.
Η ποιητική συλλογή “Αθρυμμάτιστοι κόσμοι” είναι η τρίτη που εκδίδει.
Η πρώτη με τον τίτλο “Νηνεμία” εκδόθηκε το 2015 και η δεύτερη με τον τίτλο “Αστερόγραμμα” το 2017. Και οι δύο ποιητικές συλλογές κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Δρόμων”.
Είναι Ειδικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.).
Ποιήματά του έχουν βραβευτεί σε Ελληνικούς και σε Παγκόσμιους Διαγωνισμούς.

Νηνεμία
Σε πλοίο φάντασμα
γεμάτο στοχασμένους
λαθρεπιβάτης
Φωτεινά μέτωπα λάμπουν στην ομίχλη.
Ένα μπλε φόντο, αρυτίδωτο, γαλήνιο
Δεν τρίζουν οι αρμοί στο ακύμαντο
δεν έχει σιδερά αμόνι
για αλυσίδες
μπάρκο ελεύθερο
ανάλαφρο
με αυτοφυή φτερά ταξιδιάρικα.
Πόση κάλμα στον ύπνο του ο Αίολος!
σαν γαλανά βαλτόνερα ο ωκεανός
ίχνος αφρών
μόνο καθρέφτισμα αστεριών και οραμάτων.
Είναι και κάτι ψυχές ολόλευκες
παλιές
νυχτερινοί γλάροι
ώριμοι ναυτεργάτες
του ονείρου.
Στη θάλασσα των λογισμών μου ταξιδεύω!
Γύρω μου νερό
και αντανάκλαση πόθων
μέσα μου
δάσος, βουνά, ρυάκια, πουλιά.
64 σελ.

Αστερόγραμμα
ΤΑΓΚΟ
Χωρίς σκοτεινούς καβαλάρηδες
απόψε ο ουρανός.
Άρχισε να χρυσίζει η σκέψη
σαν ώριμος ήλιος
λίγο πριν καεί.
Την ώρα που βγαίνουν σεργιάνι
τα όνειρα
σε μονόκλινες κάμαρες.
Τι να πει κανείς για αγάπες
πάνω σ’ ένα άορνο μαξιλάρι.
Ποιό ταξίδεμα χρειάζεται
το χρυσόμαλλο!
Μα να! μια φτερωτή πράσινη
που κοντοστέκεται
στου νου τον φεγγίτη.
Στριφογυρίζω μαζί της
ένα ταγκό
αέρινος νοιώθω.
Κι αυτό το τριαντάφυλλο στα μαλλιά της
αγγίζει τα χείλη της πένας μου.
Μεγάλωσε νύχτα τις ώρες σου
μην ξυπνήσω.
68 σελ.

Αθρυμμάτιστοι κόσμοι
ΑΘΡΥΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΚΟΣΜΟΙ
Φύτρωσε η χαρά στα πληγωμένα
της λύπης λιβάδια.
Να σωπάσει δεν λέει του χόρτου ο ύμνος
στην άνοιξη
κι εκείνο το νερό που έκλαιγε
στον κατήφορο δεν μπορεί κι αυτό να σωπάσει,
καθώς του αλετριού η κόψη ξέθαψε
τη θαμμένη πολιτεία
του αθρυμμάτιστου κόσμου
που θάφτηκε μέρα σκοτεινή
χωρίς ανατέλλοντα ήλιο.
Φιγούρες παράξενες
σαν αγάπες απλήγωτες προβάλλουν
κι άλλες στης λήθης τούς χαμένους ορίζοντες
ν’ ακροβατούν σε τόξα ουράνια
και στο απειροελάχιστο των καιρών ζητούμενο…
Εσείς, που στο μαύρο του πένθους ντυμένοι
του μάρμαρου τη λευκότητα προσκυνάτε,
ξεκαρφώστε της καρδιάς σας τους ήλους
απ’ τα σημάδια να μπει ιεροψάλτη γαλάζιου
το “ουκ έστιν ώδε”.
Σκιές, που κύκλους γράφετε, διαλυθείτε
στους ανέμους τους πράσινους
σαν τα πουλιά που αποφεύγουν
τα κυπαρίσσια.
Κι εσείς κηπουροί,
σιωπές μη φυτεύετε
μα ελπιδόχορτα και αρτόδεντρα
να ’χουν όλοι στη σοδειά
της αγάπης δικαίωμα.
52 σελ.

Ποίηση
Νηνεμία (2015), Δρόμων
Αστερόγραμμα (2017), Δρόμων
Αθρυμμάτιστοι κόσμοι (2018), Δρόμων

Βραβεία
Μουσείο ψυχής (Βραβείο και μετάλλιο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης NOSIDE, στην Ιταλία, 2016)
Φτάνει το αίμα (Έπαινος Διάκρισης στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό των Δελφών, 2016)
Στις 361 μοίρες (Έπαινος στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.), 2016)
Το δικό μου σύμπαν (2ο Βραβείο στον 6ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτιονίας Ελληνισμού, 2017)
Πατρίδα μου (1ο Βραβείο στον 7ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτιονίας Ελληνισμού, 2018)

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Δρόμων