Δήμητρα Γρίβα

Η Δήμητρα Γρίβα γεννήθηκε στην Αθήνα.
Eκτός από κάτοχος MBA και ιδιοκτήτρια μίας εκ των σημαντικότερων εταιριών επεξεργασίας και παραγωγής προϊόντων τσιμέντου στην Ελλάδα αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της στην τέχνη της, εισάγοντας στο ρωσικό κοινό τα τελευταία χρόνια, έναν μοναδικό τρόπο έκφρασης στα ζωγραφικά της έργα με βάση το τσιμέντο.
Ξεκίνησε αυτοδίδακτη από τότε που ήταν παιδί και διετέλεσε μια μαθητεία με τους διάσημους Έλληνες ζωγράφους Παναγιώτη Μπελτέκο και Κώστα Νιάρχο. Εξ’αιτίας της οικογενειακής επιχείρησης, από μικρό παιδί είχε μια ιδιαίτερη επαφή και γνώση του υλικού του μπετόν. Μεγαλώνοντας, οι καλλιτεχνικές της ανησυχίες εκφράστηκαν μέσω αυτού του υλικού και πλέον παρουσιάζει κάτι μοναδικό και πρωτοποριακό στα καλλιτεχνικά δρώμενα παγκοσμίως, πίνακες από ακρυλικό χρώμα, λάδι και άλλα υλικά συνδυασμένα με το τσιμέντο σε μασίφ καμβά από μπετόν.
Κάθε πίνακας της συνοδεύεται και από ένα ποίημα που τον χαρακτηρίζει. Πολλά από τα ποιήματα έργων της βρίσκονται στην πρώτη της ποιητική συλλογή «Άσπρες μαύρες καλημέρες».

Άσπρες μαύρες καλημέρες – Δήμητρα Γρίβα
3. Ο μικρός μας κήπος

Επέστρεφε συχνά,
έπαιρνε τη δόση του κι έφευγε.
Όχι, δεν ήταν εθισμένος.
Μαραμένος ήταν.
Λένε ότι αν δεν ποτίζεις ένα δέντρο ξεραίνεται.
Εγώ το πότιζα από μικρή,
με είχε μάθει ο παππούς μου.
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες,
τα φροντίζουμε, δεν τα κόβουμε, μου φώναζε.
Όσο πιο πολύ νερό τους βάζεις,
τόσο πιο ψηλά θα πάνε.
Έτσι έκανα και εγώ.
Μεγάλωσα ένα κυπαρίσσι, χρόνια τώρα,
και έβλεπα τη ρετσίνα του να σκάει,
και χάραζα πάνω του το όνομά μου.
Ήθελα να ξέρουν ότι είναι δικό μου.
Ποιος θα μπορούσε να μου το πάρει άλλωστε;
Ήξερα, παππού, δικό μας ήταν,
εμείς το φυτέψαμε,
ποιος μπορεί να μας το πάρει;
«Δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς,
αλλά μπορεί να μας το κόψει κάποιος.
Εσύ μην αφήσεις να σ’ το κόψει κανείς,
μόνο αν το θες».
«Συγγνώμη, παππού, δεν τα κατάφερα…»

Ποίηση, Κέδρος, 2019, 96 σελ.

Ποίηση
Άσπρες μαύρες καλημέρες (2019), Κέδρος

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Κέδρος