Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Η Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από το Ρέθυμνο της Κρήτης.
Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών.
Έχει εργαστεί στο τμήμα Ιατρικής Εμβρύου της μαιευτικής και γυναικολογικής κλινικής “Μητέρα”, στην Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία και στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Αγίου Δημητρίου.
Είναι συγγραφέας, δοκιμιογράφος και ποιήτρια.
Ξεκίνησε να γράφει σε νεαρή ηλικία και η γραφή υπήρξε ανέκαθεν τρόπος έκφρασης, εξωτερίκευσης αλλά και αυτογνωσίας. Με την ποίηση ασχολήθηκε συστηματικά κατά την τελευταία τριετία και μέσα από αυτήν ένιωσε ότι μπορεί να εκφράζει προβληματισμούς, συναισθήματα, βιώματα αναφορικά με τη ζωή, τον άνθρωπο, τη γυναικεία φύση και τον έρωτα με έναν αλληγορικό και, ταυτοχρόνως, ρεαλιστικό τρόπο. Η ποίηση για εκείνη είναι διαδικασία αυτό-επινόησης, αλλά και ενσυναίσθησης του συνανθρώπου διαμέσου της επικοινωνίας του συναισθήματος και του βιώματος.
Είναι δημιουργός του ιστολογίου Έμψυχος Λόγος.
Κείμενα και ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί στο περιοδικό λόγου, τέχνης και πολιτιστικής καλλιέργειας “Πνευματική Ζωή”, καθώς επίσης στα διαδικτυακά blogs «Απέραντο γαλάζιο», «Homo Universalis» και «Ελλύχνιον».

Ραγισμένος ουρανός – Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Η ώρα της εξόδου
ΝΕΦΕΛΟΣΚΕΠΑΣΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ
…Ψυχές αγγελοκαμωμένες…
…εμποτισμένες
στου κάθε συναισθήματος
τη λεπτή… μεταξωτή απόχρωση
Ψυχές που αιωρούνται
και… παραπαίουν
ανάμεσα…
στου μπλε το αλμύρισμα,
στου κίτρινου την ιλαρότητα,
στου κόκκινου την έξαψη,
στου συγκερασμού…
τη μυστηριακή γοητεία…

ΚΙ ΑΥΤΟ… ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΦΕΥΓΑ
…Και μέσα στην άδεια μου βαλίτσα
μονάχα ο εαυτός μου
με τις ελλείψεις του και τα κενά…
μα ολάκερος…!
Θεό να «πλαστουργεί»,
τους δαίμονές να εκδιώκει
«Στα εξ ων συνετέθη να διαλύεται»
και να… ανασυντίθεται…!
Γιατί ολάκερος σα χαριστείς…
ολάκερος στο είναι σου θα επιστρέψεις…!

Ποίηση, Όστρια Βιβλίο, 2015

20 θέματα ψυχολογίας σε τομείς της σύγχρονης ζωής – Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Πιστεύουμε ότι ο σκοπός ενός ψυχολογικού κειμένου είναι να μας διδάξει μεθόδους, με τη συνδρομή των οποίων θα λειτουργούμε κι εμείς ως «ψυχολόγοι»;
Θεωρούμε ότι είναι εφικτό να «αυτο-θεραπευόμαστε» μέσω της ανάγνωσης τέτοιων κειμένων;
Κρίνουμε ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούμε να «διαβάζουμε» τις σκέψεις των άλλων και να επενεργούμε σε αυτές;
Μήπως, εν τέλει, διαβάζουμε ή/και αναπαράγουμε κείμενα, μέσω των οποίων επιβεβαιώνουμε απλοϊκές «νουθεσίες», για τις οποίες πιστεύουμε ότι λειτουργούν ως πανάκεια σε καθετί που μας προβληματίζει;
Αναμφίβολα, η επιστήμη της ψυχολογίας έχει γνωρίσει ευρεία εξέλιξη και ταχεία διάδοση, γεγονός το οποίο έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην υψηλή απήχησή της στον κόσμο. Ωστόσο, εάν κανείς ρίξει μια ματιά στην πληθώρα άρθρων τα οποία παρουσιάζονται ως ψυχολογικά στο μέσο αναγνώστη, θα διαπιστώσει ότι, στην πραγματικότητα, αυτή που αναμεταδίδεται με γρήγορους ρυθμούς είναι η «ψυχολογία» της κοινής λογικής και όχι αυτά καθαυτά τα πορίσματα της επιστήμης της ψυχολογίας.
Το παρόν βιβλίο αποτελεί μία συλλογή δοκιμίων σε θέματα ψυχολογίας, τα οποία άπτονται της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου και στοχεύουν στην επικοινωνία με το μέσο αναγνώστη. Έννοιες, όπως η ψυχολογιοποίηση, τα στερεότυπα, ο εξοστρακισμός, η αλεξιθυμία, η απώλεια, η ενσυναίσθηση, η υπερπληροφόρηση, η επαγγελματική εξουθένωση κτλ., συναισθήματα, όπως ο θυμός, η ντροπή και ο φόβος, περιγράφονται με τρόπο ο οποίος να αποτελέσει μία πρώτη προσέγγιση του αναγνώστη σε κάθε θέμα· αλλά και να γίνει το έναυσμα για παραγωγική και κριτική σκέψη σχετικά με το τι περιέχει και πού βασίζεται ένα κείμενο ψυχολογίας· καθώς επίσης και τι περιμένει να αποκομίσει ο ίδιος διαβάζοντας ένα τέτοιο κείμενο.

Ψυχολογία, Όστρια Βιβλίο, 2016, 162 σελ.

Το πέταγμα της Ευρυδίκης – Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Περιέχει 67 ποιήματα και χωρίζεται σε 4 θεματικές ενότητες, οι οποίες πραγματεύονται ένα κοινό θέμα, την πολύμορφη έννοια της απώλειας· και πώς αυτή βιώνεται από τον άνθρωπο της κρίσης.
… Η Ευρυδίκη ετούτης της ποιητικής συλλογής θα πετάξει επάνω από όλες αυτές τις απώλειες.Θα ξεκινήσει το πέταγμά της επάνω από τη θλιβερή όψη μιας κοινωνίας η οποία μοιάζει να αναζητά την ταυτότητά της· και η οποία δείχνεται άλλοτε τρομαγμένη και θυμωμένη, άλλοτε αδιάφορη και απαθής.
Ύστερα, θα πετάξει εντός της, για να δει τις επιδράσεις των κοινωνικών αλλαγών μέσα της
Ακολούθως, θα συλλογιστεί τον έρωτα και πώς αυτός «στάθηκε» ή «δε στάθηκε» σε τούτη την κρίση.
Φυσικά, στο τέλος, θα πετάξει στο παρελθόν της παιδικής ηλικίας, όπως κάνει ο άνθρωπος πολλάκις, όταν θέλει να μνημονεύσει όσους και όσα στάθηκαν σημάντορες στη ζωή του· να αναθιβάλλει με γλυκόπικρη θλίψη όσους αγαπημένους ανθρώπους χάθηκαν, αλλά και να πάρει δύναμη από όσα του έδωσαν…

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ – η 2 η εκ των 5 στροφών
Όλοι μας ούριοι ξεκινούμε,
συνταξιδιώτες στου χρόνου το καράβι,
ώσπου η ματιά ψηλώνει, συννεφιάζει,
ώσπου τα χέρια, να λάμνουν συνεργατικά
πια το αρνούνται·
καπεταναίοι άξιοι όλοι λογιούνται·
θωρούν τους αποδέλοιπους σα ναυτεργάτες μοναχά,
φορτίο περισσό σε μια σχεδία παρατημένο
να καίγεται, να διψά, να πονά !

ΠΟΛΛΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΕ Η ΑΓΑΠΗ – η 2 η εκ των 3 στροφών
Πολλά σου ζήτησε η αγάπη·
να τη συντρέχεις στο κουπί,
στης θάλασσας το μέρωμα να στέργεις·
νάματα να μαζεύεις να αρδεύονται οι ψυχές
Πρώτος να βγαίνεις στης στεριάς το όργωμα
και στου σπιτιού το ασβέστωμα
και στων κορμιών το αγκάλιασμα
και στων ματιών το χάιδεμα

Ποίηση, Όστρια Βιβλίο, 2017, 114 σελ.

Στα μονοπάτια της γενέθλιας γης – Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Η ποιητική συλλογή, «Στα Μονοπάτια Της Γενέθλιας Γης», είναι το τέταρτο βιβλίο μου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ· συμπεριλαμβάνει 54 ποιήματα (εκ των οποίων τα 52 δημοσιεύονται για πρώτη φορά), μέσα από τα οποία πραγματεύομαι την ευρύτερη έννοια της «Γενέθλιας Γης» και πώς οι συνιστώσες αυτής επιδρούν στην ψυχοσυναισθηματική -δια βίου- εξέλιξη του ανθρώπου.
Για μένα, ετούτο το βιβλίο είναι μια διαρκής επιστροφή στη γη των προγόνων, στη γη της καρδιάς μου, στην Κρήσσα γη.

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ – η 3η στροφή του ποιήματος
Της άνοιξης τη βόλτα περπατώ
μέσα στον κόσμο κι έξω απ’ αυτόν·
προχωρώ κι αφαιρούμαι,
σταματώ… συγκινούμαι
Στο λαιμό μου δεμένη κλωστή,
του Μάρτη, κόκκινη και λευκή·
απ’ τον ήλιο δε με προστάτευσε,
το λιοπύρι τα μάτια μου τα ‘καψε
Στ’ ακροκλώστι χελιδόνι δεμένο,
της άνοιξης χωματένια φωλιά έχει σιάξει·
φυλαχτό και ενθύμηση να ‘ναι
στη βαθιά του στήθους μου κρύπτη

Ποίηση, Όστρια Βιβλίο, 2019, 84 σελ.

Ποίηση
Ραγισμένος ουρανός (2015), Όστρια Βιβλίο
Το πέταγμα της Ευρυδίκης (2017), Όστρια Βιβλίο
Στα μονοπάτια της γενέθλιας γης (2019), Όστρια Βιβλίο

Δοκίμια-Μελέτες-Ψυχολογία
20 θέματα ψυχολογίας σε τομείς της σύγχρονης ζωής (2016), Όστρια Βιβλίο

Πηγές: Biblionet, Όστρια Βιβλίο