Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Η Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου κατάγεται από την Αμμόχωστο.
Είναι διευθύντρια Δημοτικής Εκπαίδευσης και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στον κλάδο της Εκπαιδευτικής Διοίκησης.
Ασχολείται με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία καθώς και με το ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σενάριο.
Το λογοτεχνικό της έργο έχει τύχει διαφόρων διακρίσεων. Είναι συνεργάτης της International Art Academy.
Έχει εκδώσει τα βιβλία ποίησης: “Το ταξίδι του ήλιου στο φεγγάρι”, 2007, “Αλεξ-ήνεμος”, εκδ. Πήλιο, 2010 (βραβείο Κώστα Μόντη), “Οι διαδρομές του Αδάμ”, εκδ. Πήλιο, 2010, “Κατεπείγον”, χαϊκού, εκδ. Μανδραγόρας, 2011, “Ο κύκλος ενός τετράγωνου έρωτα”, εκδ. Πήλιο, 2012, “Διμερής συμφωνία”, εκδ. Μανδραγόρας, 2013. Επίσης, τη συλλογή μικρών πεζών “Αφύπνιση 800 mg”, εκδ. Μανδραγόρας, 2012, καθώς και τα βιβλία παιδικής λογοτεχνίας: “Χρόνος είναι και γυρίζει”, 2000, “Στη λιακαδοχώρα”, 2005 (κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Κύπρου), “Ο πρωταθλητής”, 2009 (κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Κύπρου), “Ο Μπαμπακένιος”, 2009, “Άρης ο Φεγγάρης”, 2010, “Ο κήπος με τις τριανταφυλλιές”, 2011, “Ο μικρός κύριος Ου!”, 2011, “Ο βασιλιάς Ξεκούτης”, παιδικό θέατρο, 2011 (βραβείο Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου).

Κατεπείγον – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Χαϊκού
Η νέα ποιητική συλλογή της Κύπριας Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου, που αποτελείται από εκατόν δεκάξι χαϊκού με τίτλο, αξιοποιεί τις λέξεις/συναισθήματά της που πλέκουν το δικό της ποιητικό μύθο στους λαβυρίνθους της δημοφιλούς και ιδιαίτερα διαδεδομένης τέχνης των χαϊκού.

Τα χαϊκού, κάποτε ποιητικές ασκήσεις που αφορούν τη φύση (ΕΣΠΕΡΙΝΟ, Επαναστάτης/ ο ήλιος στη δύση του/ βάφει τις τύψεις), σήμερα εξελίσσονται και βρίσκουν γόνιμο έδαφος εκφράζοντας με την ολιγόστιχη τεχνική τους την κυρίαρχη σύγχρονη αντίληψη της ζωής (ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΗ/ Έλλειψη νερού/ στη θάλασσα των πόθων/ με ερήμωσε), και τα αδιέξοδά της (Ένα Βατερλό/ εκθρονίζει μονίμως/ τους υπερόπτες). Με την προσθήκη τίτλων που οργανικά διαλέγονται και εντάσσονται στις πνευματικές αυτές ασκήσεις, τα χαϊκού της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιαδου διακρίνονται για τη δύναμη, την πυκνότητα του υπαινιγμού, τη λιτή τους φόρμα, αλλά και την υπαρξιακή τους ένταση: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ/ Κόντρα στο ρεύμα/ κυνήγησα πρωτίστως/ τον εαυτό μου.

Ερωτική διάθεση (ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ/ Αγάπης ήχος/ ταξίδεψε γρήγορα/ σ’ ένα σου βλέμμα), σκηνές από την ιστορία και τη μυθολογία (ΠΕΡΙ ΘΥΣΙΩΝ Ποτέ δεν ήρθε ο ούριος άνεμος/ Ιφιγένεια), υπαρξιακές αναζητήσεις κι ερωτηματικά (ΣΟΥΑΡΕ/ Προσκαλείστε σε/ δείπνο απολογισμών/ κι ελαφρυντικών, ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ/ Έντιμο λάθος/ καλωσόρισες ξανά/ στην ύπαρξή μου), συνυπάρχουν στα χαϊκού της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου που διακρίνονται για την ευστοχία, την αισθαντικότητα, το δυναμισμό και την τεχνική τους αρτιότητα.

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2011, 125 σελ.

Αφύπνιση 800 mg – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

«Το κλάμα»
Την κοίταξε όπως κοιτά κανείς το χειρότερο εφιάλτη του. Μπροστά της έστεκε μια δεκαεξάχρονη θύελλα. Η κόρη της η Δανάη, με τις μακριές, ατίθασές της μπούκλες, το τρεμάμενο χείλι, τη σκοτεινιά μέσα στο βλέμμα. Μέχρι χτες ήταν ένα παιδί που έκρυβε μέσα της μια έφηβη. Σήμερα ήτανε μια έφηβη που κρατούσε στην έγνοια της ένα παιδί. Το δικό της παιδί!
Δε ρώτησε τα πώς και τα γιατί. Άφωνη έμεινε να κοιτάζει εκείνη την άγνωστη γνωστή, που έστεκε απέναντί της. Η μικρή της Δανάη, που μέχρι χτες της έφτιαχνε τα κοτσιδάκια στα μαλλιά, είχε γνωρίσει τον έρωτα κι είχε ήδη σκιρτήσει μέσα της μια νέα ζωή. Θόλωσε το μυαλό της, χτύπησε γρηγορότερα η καρδιά της. Την άρπαξε σχεδόν με τη βία, την έσυρε στο αυτοκίνητο, οδήγησε για ώρα πολλή. Αμίλητες κι οι δυο, μέσα σε ένα σκηνικό, που συνωμοτούσε με την καταιγίδα της ψυχής τους. Μουντός, μολυβένιος ο ουρανός, απειλούσε να στάξει καημούς ψιχάλες.
Δεν ήθελε να την πάει στο δικό της γυναικολόγο. Της έκλεινε το δρόμο η ντροπή. Καλύτερα κάπου αλλού που δεν τους ήξεραν. Κι έτσι ταξίδεψαν κάπου διακόσια χιλιόμετρα, με τις αντοχές να κτυπάνε κόκκινο και την έκρηξη ανάμεσά τους όλο να ζυγώνει.
Στην αίθουσα αναμονής, μια τυπική ατμόσφαιρα γυναικολογικής κλινικής. Ανάμεσα σε φωτογραφίες με ευτυχισμένες, μέλλουσες μαμάδες, χαμογελαστά μωρά, απόθεσε κι εκείνη το κάδρο με τη νεκρή φύση της καρδιάς της. Μέσα της θέριευε ολοένα η απόφαση. Μέχρι να γυρίσει ο άντρας της από το ταξίδι για δουλειές στην Ιαπωνία, αυτό το απρόσκλητο μωρό θα είχε εξαφανιστεί από τη ζωή τους. Τίποτα δε θα καταλάβαινε ο Στάθης. Ευτυχώς είχε μία ολόκληρη εβδομάδα μπροστά της, για να αποκαταστήσει την τάξη στην οικογένειά της. Κοίταξε τη Δανάη απέναντί της. Χλομή σαν χειμωνιάτικος ήλιος. Λεπτή και εύθραυστη σαν μπιμπελό. Έκλεισε τα μάτια…

Διηγήματα, Μανδραγόρας, 2012, 125 σελ.

Διμερής συμφωνία – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Αμφιταλάντευση ανάμεσα στο ωραίο και το όμορφο
Ανάμεσα σε θάλασσα πλανεύτρα και πελάγου μαγεία

Κόβω τις άγκυρες, ανοίγω πανιά, εξημερώνω τον άνεμο
Ποσειδώνες οργισμένους κατευνάζω, για τις Ιθάκες μου όλες κινώ

Μαζεύω τις λέξεις μου, ανασκαλεύω τις μνήμες
για μια εν ψυχρώ εκτέλεση του παρελθόντος

Και περπατώ, Κύριε, μες στην πυκνή ομίχλη, με ραγισμένη την πυξίδα μου
Κομμάτια πίστης μόνο αγόρασα από πλανόδιους σκοπούς

Στα Μουσεία ξυπνά τις νύχτες μια Ιστορία με ρούχα καθημερινά, μαλλιά ατημέλητα
για τις απλές στιγμές που παραπέμπει η συνέχεια στους αιώνες

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2013, 37 σελ.

Η λίμνη των κύκλων – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΛΕΓΕ ΜΟΥ
Κοιμήθηκαν τα λόγια
γλυκά σαν τα νανούρισε μια θύμηση μητέρα
που νοσταλγία όλο γεννά
κι όλα πεθαίνουν πάνω στην ωδίνη
Μου λες να μείνω με τα μάτια
Τα μάτια μου, μου λες είν’ δίχτυα
Περιμαζεύουν τη σοδειά
από τα πέλαγα του κόσμου
Με τις αιχμές της ίριδας
χαράζουν τη σιωπή
ραγίζουν, σπάνε τους κρυμμένους φθόγγους

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2014, 64 σελ.

Για ένα χαμόγελο – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Παιδική λογοτεχνία, Μανδραγόρας, 2014, 45 σελ.

Φωνήεντα σε περίπτερο – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Πέρασα όλη τη ζωή μου όρθια
σε ένα λεωφορείο άγονης ζωής
Σαν έτοιμη μονίμως για μια έξοδο

Καρδιά πιασμένη σε χειρολαβή
Τράνταγμα σε κάθε απότομο φρενάρισμα
Πάντα ένα τέλος στη στροφή
Χωρίς καμιά προειδοποίηση
Κι ανάπαυση καμιά
Ούτε ένα κάθισμα ασφαλείας
να προσφέρει μία πρόθεση ευγενής
από ένδειξη έστω σεβασμού
στην έλλειψή μου
ή στην υπερήλική μου ανάγκη

Σκέφτομαι τώρα
κάτω από το φως μιας λογικής
πόσο στριμώχτηκαν τα αιμοφόρα λόγια μου
ώστε να μην ακούγεται ο χτύπος τους
Ενώ θα μπορούσαν
την ώρα μιας αιχμής
να γίνουνε ποτάμι
Να με εκβάλουν σε πάθη ωκεανών

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2016, 144 σελ.

Χειμερία ζάλη – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Φέτος δεν έχουμε βροχές
είπες
κοιτάζοντας τη ραγισμένη κρούστα του καιρού
Σκάβει πολύ ο ήλιος το περίβλημά μας
Τόσο που απρόσεχτα εξακοντίζει τον Θεό
στα δώματα της απουσίας του
Ύστερα
εσύ
εγώ
μια κλίση προς τα άνω
αβεβαιότητας
Και το εμείς στο πρώτο πρόσωπο ενικού

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2017, 160 σελ.

Rem – Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Ποίηση, Μανδραγόρας, 2019, 64 σελ.

Ποίηση
Το ταξίδι του ήλιου στο φεγγάρι (2007)
Αλεξ-ήνεμος (2010), Πήλιο
Οι διαδρομές του Αδάμ (2010), Πήλιο
Κατεπείγον (2011), Μανδραγόρας
Διμερής συμφωνία (2013), Μανδραγόρας
Η λίμνη των κύκλων (2014), Μανδραγόρας
Φωνήεντα σε περίπτερο (2016), Μανδραγόρας
Χειμερία ζάλη (2017), Μανδραγόρας
Rem (2019), Μανδραγόρας

Διηγήματα
Αφύπνιση 800 mg (2012), Μανδραγόρας

Παιδική λογοτεχνία
Για ένα χαμόγελο (2014), Μανδραγόρας

Συλλογικά έργα
Κυπριακή φιλολογικής πρωτοχρονιά 2015 (2015), Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κυπρίων Ελλάδος
Ποιητικές συμπλεύσεις 2: Δείπνο ποιητών (2017), Εντύποις
Πανελλήνιος λογοτεχνικός διαγωνισμός ποίησης και διηγήματος “Δημήτριος Βικέλας: Πρώτες γραφές (2018), Δήμος Βέροιας

Πηγές: Biblionet, Μανδραγόρας