Σαλή Ιλιάζ

Στην Βελόνη Αβδήρων το 1955 το πρώτο του χαμόγελο.
Ποιμενική η οικογένειά του, στην Γενισέα Ξάνθης.
Σερβιτόρος στα 13 χρόνια του.
Αγοράζει στα 14 του την πρώτη του κιθάρα.
Η ποίηση και η μουσική γίνονται τα πρώτα του ταξίδια.
Για να μιλήσει καλά ελληνικά δανείζεται βιβλία από έναν δάσκαλο από το Πόρτο Λάγος.
Σε ένα στρατόπεδο, κάπου εκεί στην Ελλάδα.
Σε μια δεκαετία, κάπου εκεί, στα μέσα του ΄70.
Ένας Στρατηγός, κάποιος από τους δεκάδες.
Είναι η ώρα του Εθνικού Ύμνου και η ώρα που ο Ιλιάζ, σηκώνετε να τον πει. Ρώτησαν και άλλους τρείς, Χριστιανούς, μα δεν τον ήξεραν.
Πήρε την τιμητική του και ήρθε με Auto–Stop.
Έκτοτε θέλησε να ταξιδέψει, να φύγει.
Δεν τα κατάφερε ποτέ. ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΕ!
Πηγή: Μιχάλης Σπανίδης, Εκδότης-Βιβλιοπώλης, xanthipress.gr

Συγχώρεση είναι… συνέχεια! Δίχως γνώση είναι… κατάληξη – Σαλή Ιλιάζ
“Στο δίκιο και στο άδικο
παραδειγματίζεται η φύση.
Εμείς καλύπτουμε τα κενά
πίνοντας τον καφέ στο μέτριο”

«Πίστεψε, δεν φταις εσύ
Άθροισμα βγαίνει απ’ το μηδέν;
Ευχαριστώ γι’ αυτό και μόνο:
που με πρόσεξες»

«Ανάβοντας τα φώτα…
ποιος δεν σταματά
στης μοίρας τα φανάρια;»

Ποίηση, Σπανίδης, 2018, 64 σελ.

Ποίηση
Συγχώρεση είναι… συνέχεια! Δίχως γνώση είναι… κατάληξη (2018), Σπανίδης

Πηγές: Biblionet, Σπανίδης