Βασιλική Δραγούνη – Μικροδιηγήματα

Κείμενα λογοτεχνών


Η Βασιλική Δραγούνη είναι μια νέα, πολλά υποσχόμενη και βραβευμένη ποιήτρια.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές:
Πτήση στο φως (2017)
Σελήνη στον Σκορπιό (2018)
Τοπία του Είναι (2019)
Από Ένστικτο (2020)

Όπως λέει η ίδια: «Γράφω γιατί αγωνιώ να αποτυπώσω εμπειρίες και μνήμες, να εξερευνήσω ανεξιχνίαστους τόπους της ανθρώπινης ψυχής και να δημιουργήσω νέες πραγματικότητες».
Πηγή έμπνευσης: Το φως, το σκοτάδι, οι μικρές καθημερινές πληγές, η ψυχή και ο θάνατος…

Τα Μικροδιηγήματα είναι “ιστορίες μικρής φόρμας”, ένα είδος γραφής με αρχή, μέση, τέλος σαν το διήγημα, αλλά διαβάζεται με τη μία και χωρίς να κουράζει.
Βρίσκονται στο όμορφο ιστολόγιο της Βασιλικής Δραγούνη Artifact Spirit.
Ευγενική προσφορά της ποιήτριας στους επισκέπτες και επισκέπτριες του Deyteros, και την ευχαριστούμε θερμά.

Αρμαγεδών

ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ – Βασιλική Δραγούνη


Το μεγαλεπίβολο έργο “Σωτηρία της Ανθρωπότητας” αποδείχθηκε μια παταγώδης αποτυχία και οι υπέρτατες δυνάμεις είχαν αρχίσει να χάνουν την υπομονή τους μαζί του. Η αντικατάσταση ήταν πλέον θέμα χρόνου. Ο νέος του επαγγελματικός τίτλος ακουγόταν εντυπωσιακός, αλλά ο καθένας ήξερε ότι είχε παραγκωνιστεί, χρεωμένος με τις αποτυχίες του πλανήτη.

Μέσα σε λίγες ώρες από την παραίτηση του, διορίστηκε ένας άλλος Δημιουργός. Κάποιος φέρελπις νέος, που διακαώς επιθυμούσε να αποκτήσει όνομα στο χώρο. Η επόμενη κίνηση ήταν να αποσταλεί ένα ειδικά εκπαιδευμένο τάγμα εργασίας, το οποίο είχε εφαρμόσει με επιτυχία τη στρατηγική της “Καμένης Γης”.

Τα πάντα έπρεπε να ισοπεδωθούν, ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για το καινούργιο ξεκίνημα. Ο Νέος Δημιουργός είχε κάποιες ριζοσπαστικές ιδέες για την εικόνα της Νέας Γης.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Εισβολή

ΕΙΣΒΟΛΗ – Βασιλική Δραγούνη


“Κύριε! Ενώ ήσασταν έξω για φαγητό ένας εξωγήινος ηγέτης επικοινώνησε μαζί μας. Ήθελε να σας μιλήσει”.

“Είπε τι ήθελε, Άρθουρ;”

“Κάτι για το σχέδιό του να εισβάλει στη Γη αργότερα σήμερα. Αισθάνθηκε ότι έπρεπε να σας ενημερώσει εκ των προτέρων”.

“Πολύ σωστό εκ μέρους του. Μήπως είπε πότε ακριβώς;”

“Υπονόησε κάποια στιγμή σήμερα το απόγευμα, κύριε”.

“Σήμερα το απόγευμα! Πολύ άβολο, παίζω γκολφ με τον πρόεδρο. Κάνε μου τη χάρη Άρθουρ και δες αν μπορεί να το αναβάλει για μια δυο μέρες. Πώς είναι το πρόγραμμά μου αύριο;”

“Αύριο όλη η μέρα σας είναι κλεισμένη κύριε, αλλά το πρωί της Τετάρτης φαίνεται ελεύθερο”.

“Τετάρτη τότε… Και, Άρθουρ, μην πεις σε κανέναν τίποτα γι’ αυτό, δεν θα ήθελα να ανησυχήσω τους ανθρώπους”.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Ενα με τη φύση

ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ – Βασιλική Δραγούνη


Αυτό που δεν ήθελαν με τίποτα ήταν το χρώμα, το χρώμα ήταν κάτι ύποπτο, κάτι από το παρελθόν, εκτός από τις λίγες εβδομάδες της άνοιξης, όπου ακόμη και η έρημος κλείνει το μάτι γοητευτικά. Τότε ήταν ασφαλές γι αυτούς να μεταμφιέζονται σε χωράφια παπαρούνας.

Αν και, ως γνωστόν, η μιμητική φύση της επιθυμίας οδηγεί σε σύγκρουση, στη συγκεκριμένη περίπτωση η επιθυμία τους να γίνουν ένα με τη φύση και να εξαφανιστούν ήσυχα πίσω από τα σιωπηλά μυστικά της έγινε το καλύτερο καμουφλάζ επιβίωσης.

Μπορούν να γίνουν οτιδήποτε θελήσουν, επιτέλους! Σωροί από φύλλα, φθινοπωρινές κολοκύθες, χειμωνιάτικα κούτσουρα, νεκρά χόρτα, άνυδρες έρημοι, ακόμα και χιόνι. Για να μην αναφέρουμε την τελευταία λέξη της μόδας, τη νύχτα. Η νύχτα φοριέται πολύ αυτές τις μέρες.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Εναλλαγές ταχυτήτων

ΕΝΑΛΛΑΓΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ – Βασιλική Δραγούνη


Η ταχύτητα του χρόνου είναι μεταβλητή και εξαρτάται από τα επίπεδα της ευτυχίας ή της θλίψης.
Η ευτυχία δεν έχει ταχύτητα, δεδομένου ότι αποτελεί επιταχυντή από μόνη της.
Ομοίως, η θλίψη λειτουργεί ως επιβραδυντής.
Η ταχύτητα της αλλοφροσύνης του πλήθους είναι γρήγορη και άγρια. Μεταδοτική και ακανόνιστη, καταναλώνει τη λογική σαν προσάναμμα στη φωτιά της.
Η ταχύτητα της λύπης είναι αυτή ενός παγετώνα, αργή και διαβρωτική, σκάβει τραυματικά μονοπάτια στο πέρασμά της.
Η ταχύτητα του γέλιου υψώνεται σαν παλιρροϊκό κύμα, εκτινάσσεται και στη συνέχεια αποσύρεται μακριά σαν άμπωτη.
Η ταχύτητα της ζωής είναι μία εξίσωση της έκθεσης ενός ατόμου σε όλες τις παραπάνω παραμέτρους, αφαιρούμενη από έναν άγνωστο σταθερό συντελεστή X.
Η ταχύτητα του θανάτου είναι ένας ατελείωτος και αδιάσπαστος περίπατος.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Εντροπία

ΕΝΤΡΟΠΙΑ – Βασιλική Δραγούνη


Η ειρήνη δεν είναι ένα πλάσμα όμορφο ή αξιοθαύμαστο. Δεν υπάρχει χάρη στην ειρήνη, μόνο επώαση. Είναι ένα κουκούλι μέσα στο οποίο επωάζεται ο ιός της καλής προαίρεσης, τυλιγμένος από ψέματα και παρακινδυνευμένες υποσχέσεις. Είναι μια ασφυκτική ασπίδα που κρύβει την ευσυνειδησία από τα αδιάκριτα βλέμματα ​​μέχρι να λιμνάσει και να αρχίσει να αποσυντίθεται.

Από τα διάσπαρτα κομμάτια της ειρήνης θα αναδυθεί μαινόμενος ο πόλεμος. Όταν ίπταται χαμηλά, αφήνει καμένη γη στο πέρασμά του. Όταν υψώνει τα φτερά του, αναζωπυρώνει τις φλόγες. Οι χαμηλές και υψηλές πτήσεις επαναλαμβάνονται μέχρι να αυτοκαταστραφεί μέσα στην κόλαση που ο ίδιος δημιούργησε.

Κάτω στο χώμα, μεταξύ των πεσόντων, ένας νέος ιός της καλής προαίρεσης αρχίζει να τρέφεται, αποθηκεύοντας ενέργεια για να οικοδομήσει την ειρήνη του…
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Επιφοίτηση

ΕΠΙΦΟΙΤΗΣΗ – Βασιλική Δραγούνη


Το ταμπελάκι στην άκρη του τραπεζιού έγραφε: “Πωλείται επιφοίτηση: έκπτωση 50%”.

Κάτω από τον φθινοπωρινό ήλιο, ένα παιδί με φακίδες καθόταν υπομονετικά στο τραπέζι του στην άκρη του φρεσκοκομμένου γκαζόν. Στην αυλή κάποιος, πιθανότατα η μητέρα του, πότιζε πετούνιες. “Τι είναι αυτό;” ρώτησα. “Γιατί δεν πουλάς λεμονάδα, όπως τα περισσότερα παιδιά;”

Χαμογέλασε, αποκαλύπτοντας ένα χάσμα στα μπροστινά δόντια του κι αντί για απάντηση μου έδειξε ένα ακόμα ταμπελάκι που με μικρότερα γράμματα έγραφε “Μόνο δέκα ευρώ”.

Του έδωσα ένα χαρτονόμισμα. “Εντάξει. Πού είναι η επιφοίτησή μου;”

Δίπλωσε τα χέρια του. “Έρχεται”.

Κοίταξα τον ουρανό, όπου τα κλαδιά των δέντρων μπλέκονταν με τα σύννεφα και τα φθινοπωρινά φύλλα στροβιλίζονταν ανέμελα.

“Δεν πουλάς τίποτα, έτσι;” ρώτησα.

Το παιδί χαμογέλασε. “Θα ήθελες κάτι άλλο;”
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Εφιάλτες

ΕΦΙΑΛΤΕΣ – Βασιλική Δραγούνη


Δακρύβρεχτο είναι το χρώμα της βροχής, τόσο απαλό, σχεδόν ημιδιαφανές, σαν τραγουδά το πικρό της τραγούδι πάνω σε τσίγκους, ηλεκτρικά καλώδια και τσιμεντένιες γέφυρες.

Μερικές φορές, όταν τα πράγματα γίνονται ανυπόφορα, γεμίζει λίμνες με τα δάκρυά της. Καταπιεσμένα από οργή εκβάλλουν στις ωκεάνιες πλατείες καταποντίζοντας αρχαίες αγορές κι αγάλματα ή κατρακυλούν σαν καταρράχτες ξεπλένοντας πόλεις, δρόμους, ερείπια και υπονόμους.

Εκείνο που γνωρίζει είναι μυστικά που πρέπει να ειπωθούν, έτσι τα λέει στα φρεάτια των ομβρίων για να οδηγηθούν στη θάλασσα, σαν ένα μήνυμα σε ένα μπουκάλι που θα μείνει κλειστό για πάντα.

“Σ’ αυτήν την πόλη ο καθένας ζει τον εφιάλτη του. Κι όλοι μαζί τον ίδιο”, είπε σε ένα υπόγειο όρυγμα τόσο ψιθυριστά, ώστε κανείς άλλος δεν κατάφερε να ακούσει.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Η επόμενη μέρα

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ – Βασιλική Δραγούνη


Έρχονταν από χαρακώματα, από καταφύγια, από μέρη θαμμένα βαθιά μέσα στη γη. Είχαν εγκαταλείψει το ημερολόγιο κι έτσι δεν είχαν κανένα μέτρο για πόσο καιρό είχαν απομονωθεί. Χωρίς τις οριοθετήσεις του φωτός και του σκοταδιού, ο χρόνος ήταν άχρηστος. Είχαν εγκαταλείψει κάθε είδους λεκτικής επικοινωνίας, λίγα είχαν απομείνει που άξιζαν να έχουν ένα όνομα.

Έβγαιναν μέσα από ναρκοπέδια, μέσα από σήραγγες και τελικά αναδύονταν στην επιφάνεια μέσω ενός δικτύου αγωγών. Ο ουρανός, έτσι όπως τον θυμούνταν, είχε εξαφανιστεί. Το μόνο κτίριο που παρέμεινε στη θέση του ήταν μια εκκλησία, αν μπορούσαν να διακρίνουν από το σχήμα. Ένα κάλυμμα σαν σάβανο το σκέπαζε. Ανυψώθηκαν και το κοίταζαν με δέος, διατηρώντας μια απόσταση, διστακτικοί να πλησιάσουν. Η σκηνή είχε την ακινησία ενός πίνακα.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Η τέχνη της υπομονής

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ – Βασιλική Δραγούνη


Η Σταχτοπούτα κοίταξε έξω από το παράθυρο της άμαξας προς το νέο της σπίτι. Ο γοητευτικός πρίγκιπας σύζυγός της ήταν καθισμένος δίπλα της. Ήταν παντρεμένη με αυτόν τον ανόητο για σχεδόν μία εβδομάδα, αλλά της φαινόταν σαν να είχε περάσει ένας χρόνος.

Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας μπήκε πολλές φορές στον πειρασμό να γεμίσει μια τσάντα με ασημικά και να εξαφανιστεί, αλλά η καλή νεράιδα νονά της είχε άλλες ιδέες. Την συμβούλεψε να κάνει υπομονή και τα πράγματα θα βελτιώνονταν. Σε έξι μήνες από τώρα η Σταχτοπούτα θα είχε εδραιώσει τη θέση της ως η νέα πριγκίπισσα. Και στη συνέχεια, μετά από το απροσδόκητο ατύχημα του πρίγκιπα, ο πύργος, οι άμαξες και όλα του τα χρήματα θα ήταν δικά της.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Η Υιοθεσία

Η ΥΙΟΘΕΣΙΑ – Βασιλική Δραγούνη


Οι θετοί του γονείς τον αποκαλούσαν από μωρό χαϊδευτικά “άλιεν” κι αυτό είχε να κάνει με τον τρόπο που κοιτούσε. Οι πρώτες του λέξεις ακούγονταν σαν να μιλούσε μια διαφορετική γλώσσα. Έμειναν άναυδοι όταν είπε την πρώτη του πρόταση: “πήγαινέ με σπίτι”. Από τότε την επαναλάμβανε συχνά, έγινε μέρος της καθημερινής ρουτίνας.

Μεγαλώνοντας εξέφρασε την επιθυμία να γίνει αστροναύτης, αλλά δεν ήθελε να υποβληθεί στις απαιτούμενες ιατρικές εξετάσεις. Μια μέρα έφυγε από τη μικρή πόλη και δεν επέστρεψε ποτέ. Υπέθεσαν ότι είχε φύγει για να αναζητήσει τους πραγματικούς γονείς του, αλλά το γραφείο υιοθεσίας δεν έδωσε λεπτομέρειες.

Θα έστελνε ο ίδιος μήνυμα, αν μπορούσε. Ήθελε να τους πει ότι είχε επιστρέψει στον τόπο που ανήκε, αλλά αυτό ήταν ενάντια στους κανόνες.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Κόκκινο κρασί

ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ – Βασιλική Δραγούνη


Ναι, θα ήθελε κι άλλο λίγο κόκκινο κρασί. Δεν θα την σερβίρεις; Το πιάτο, τα μαχαιροπήρουνα και η πετσέτα της παραμερίζονται κι η συζήτηση υποκύπτει στη βαρύτητα της κουρασμένης μέθης. Δες πώς το τραπέζι γέρνει προς το μέρος της, πώς τα σερβίτσια και η καράφα ακολουθούν την πτώση του, σαν μινιμαλιστικός υπαινιγμός για την καθοδική πορεία της βραδιάς.

Οι σκιές ανάμεσά τους βαθαίνουν όλο και περισσότερο και ξεγλιστρούν πίσω από τις κουρτίνες, όπου είναι πλεγμένες σκηνές από παλιές τραγωδίες. Ο τοίχος γίνεται τόσο γκρίζος όσο και η κενή συνομιλία τους. Αλλά ναι, θα ήθελε κι άλλο λίγο κόκκινο κρασί για να αποδείξει πως μπορεί ακόμη να κινηθεί νηφάλια εντός ψευδαίσθησης, πάνω στον δρόμο που δεν βγάζει πουθενά. Δεν θα την σερβίρεις;
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Λυτά μαλλιά

ΛΥΤΑ ΜΑΛΛΙΑ – Βασιλική Δραγούνη


Δεν ξεχνούσε ποτέ την ημέρα εκείνη που, παιδί ακόμα, στάθηκε στην κουζίνα μπροστά από μια ασημένια τσαγιέρα με μια έκφραση φρίκης στο πρόσωπό της. Στην αντανάκλασή της είδε κάποια που δεν αναγνώριζε. Η κομμώτρια που την κούρεψε της είχε πει πόσο πολύ της πήγαιναν τα κοντά μαλλιά, μα η τσαγιέρα της αποκάλυψε μεμιάς όλη την αλήθεια.

Και από τότε ορκίστηκε να μην έχει ποτέ ξανά κοντά μαλλιά.

Ωστόσο σήμερα το πρωί, ο ευδιάκριτος ήχος της ξυριστικής μηχανής που γλιστρά πάνω στο κρανίο της είναι αμετάκλητος και τελεσίδικος. Καλύτερα από το να βλέπει τούφες μαλλιών να πέφτουν κάθε φορά στο πάτωμα του ντους. Τα φυλλάδια, άλλωστε, ήταν εξαιρετικά σαφή: εντός δέκα ημερών μετά την πρώτη χημειοθεραπεία, τίποτα δεν πρέπει να ‘χει μείνει.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

ΜΕΘ

ΜΕΘ – Βασιλική Δραγούνη


Σ’ αυτό το όνειρο τα άρρωστα λουλούδια βήχουν αίμα στα πόδια των νοσοκόμων. Εδώ ο ποταμός απορρέει στη νότια πλευρά του σκουριασμένου βουνού, αλλάζοντας το γεωγραφικό ανάγλυφο με τη διαβρωτική του δράση.

Το ραδιόφωνο παίζει κάτι για κάποιον σουπερνόβα ή για έναν ακόμα νανοειδή αστέρα. Εδώ δεν υπάρχει ημερολόγιο, ούτε ρολόι, ούτε χρονοδιαγράμματα, ούτε προθεσμίες. Για να μπορέσει κανείς να συμπλεύσει με το ρεύμα του ποταμού πάνω στην αόρατη σχεδία του χρόνου δεν χρειάζεται να εισπνέει, μόνο να εκπνέει.

Σ’ αυτό το όνειρο τα άρρωστα λουλούδια πέφτουν στο πάτωμα της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας. Όλες οι επείγουσες κλήσεις μένουν αναπάντητες. Ο ποταμός έχει ξεπλύνει όλο το αίμα κι οι νοσοκόμοι εξαφανίζονται σταδιακά στο σκοτάδι. Και ένας ένας αρχίζουν να ανεβαίνουν το βουνό.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Μοντέρνα Σταχτοπούτα

ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ – Βασιλική Δραγούνη


“Δεν μου αρέσει να παραπονιέμαι αλλά δεν θα ‘πρεπε αυτό το πράγμα να ήταν τώρα μια πολυτελής λευκή άμαξα;”

“Τι είπες κοπελιά; Συγγνώμη, δεν άκουγα”.

“Η μεταφορά. Δεν είναι ακριβώς αυτό που περίμενα”.

“Το ξέρω κοπελιά. Μάλλον δεν ακολούθησες σωστά τις οδηγίες χρήσης. Τελοσπάντων, ότι και να συνέβη, θα σε πάω εγώ στο ρεβεγιόν”.

“Δεν βλέπω όμως να προχωράμε. Είμαστε εδώ και ώρες κολλημένοι στο ίδιο σημείο. Πολύ φοβάμαι πως έχασα ήδη την έναρξη”.

“Μην ανησυχείς, αγαπητή Σταχτοπούτα. Όλα θα πάνε καλά. Εν τω μεταξύ, νομίζω πως μένω κι από μπαταρία. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσες να δώσεις ένα σπρωξιματάκι για να πάρει μπροστά και θα είμαστε εκεί σε χρόνο μηδέν. Αν καταφέρω βέβαια να κάνω κι αυτό το GPS να λειτουργήσει”.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Ο άνθρωπος στον καθρέφτη

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ – Βασιλική Δραγούνη


Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, όπου τα ηλιοτρόπια κοιτάζουν προς τα κάτω, μακριά από το φως. Μια δροσερή, αναζωογονητική βροχή θα τα έκανε να κοιτάξουν ξανά τον ήλιο. Αυτό συμβαίνει και στον άνθρωπο που αντικρίζεις κάθε μέρα στον καθρέφτη.

Έχει κλειδώσει τον εαυτό του ενάντια στην αδιακρισία του κόσμου, έχει εγκαταλείψει τις παλιές του πεποιθήσεις. Το μόνο που του έχει μείνει είναι η προσδοκία, που έρχεται σε αυτόν κάθε πρωί, τραυματίζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και πεθαίνει αργά το βράδυ.

Αν δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις τον άνθρωπο στον καθρέφτη, αυτό σημαίνει πως κι εκείνος έχει αλλάξει, σαν τα ηλιοτρόπια. Είναι όμως καλό που βρίσκεται ακόμη εκεί. Ίσως να ξέρει κάτι που να μπορείς να μάθεις. Ίσως κάτι για τη βροχή.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Οδηγός επιβίωσης

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ – Βασιλική Δραγούνη


Το χρυσόψαρο έχει πέσει σε βαθιά μελαγχολία. Ο “Οδηγός επιβίωσης ανάμεσα σε τοξικούς ανθρώπους” του έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία. Τώρα πώς θα μπορέσει να γνωρίσει και να εμπιστευτεί έναν άνθρωπο που ίσως να μην είναι ασφαλές για αυτό να μοιραστεί τη ζωή του μαζί του;

Αμέτρητα ερωτήματα το ταλανίζουν: Μήπως το περιβάλλον που συναναστρέφεται αποτελείται από ανθρώπους που επηρεάζουν αρνητικά την ψυχολογία του ή υπονομεύουν πάντοτε τις προσπάθειες του; Με ποιον τρόπο το χρυσόψαρο συνηθίζει να δρα και να συμπεριφέρεται στους γύρω του; Μήπως η δική του συμπεριφορά και συνήθειες οδηγούν σε μια κατάσταση τοξική;

Ανησυχώ για την ανησυχία του. Ω, φτωχό χρυσόψαρο. Τι βαρύ πλήγμα για την ευαισθησία και την εμπιστοσύνη του στα είδη της λογοτεχνίας που κατευθύνουν την ύπαρξη..
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Οι Άλλοι

ΟΙ ΑΛΛΟΙ – Βασιλική Δραγούνη


Τους αποκαλούσαν “οι Άλλοι”, αλλά αυτό δεν ήταν ακριβές. Όλοι θα γίνονταν “Άλλοι” κάποτε. Ή σχεδόν όλοι.

Ήταν μία θετική επιδημία, αν υπάρχει αυτή η έννοια. Ο “ιός” μόλυνε το 90% του πληθυσμού. Φαινομενικά, το χειρότερο σενάριο μιας σαρωτικής μαζικής σκευωρίας. Ή μήπως όχι;

Ταχύτερη αντανακλαστικά, αυξημένη εγκεφαλική λειτουργία και μυϊκή μάζα, ήπια τηλεπάθεια. Γρηγορότερος, εξυπνότερος, δυνατότερος, ένας ιός για υπερανθρώπους. Ο καθένας προσπαθούσε να “κολλήσει” με ειδικούς ορούς επώασης. Έκαναν όλοι τα εμβόλιά τους. Και περίμεναν. Εκείνοι που δεν “κολλούσαν” ήταν εμφανώς πιο αργοί στην κίνηση, στη σκέψη, στην ομιλία. Και πιο επιθετικοί, καθώς αποκαλούσαν τους Άλλους “μολυσμένους εγκεφάλους”.

“Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τους καταστρέψουμε”, είπαν κάποιοι.

“Γιατί δεν χρησιμοποιούμε την τηλεπάθειά μας;” αναρωτήθηκαν οι Άλλοι.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Οταν μίλησαν οι σκύλοι

ΟΤΑΝ ΜΙΛΗΣΑΝ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ – Βασιλική Δραγούνη


Ήταν κάτι αναμενόμενο από τότε που οι λύκοι είχαν πρώτοι εγκαταλείψει το κοπάδι, ακολουθώντας τη φωτιά που ο άνθρωπος είχε εξημερώσει.

“Τι θα πει σκέφτομαι;” παρατήρησε ένας Νεάντερταλ, εκφράζοντας μια ερώτηση που θα άντεχε στο πέρασμα του χρόνου.

Και τότε συνέβη, μόνο για μια μέρα. Οι σκύλοι μίλησαν.

Ήταν ένα τεράστιο λάθος. Μερικές πληγές δεν επουλώνονται ποτέ και κάποιες φορές το γαύγισμα είναι χειρότερο από το δάγκωμα. Λοιπόν, τα σκυλιά κατέστησαν σαφείς τις σκέψεις τους, οι οποίες δεν ήταν απλά δυσάρεστες, αλλά και άξεστες επίσης.

Όταν συνειδητοποίησαν το λάθος τους επέλεξαν να σταματήσουν να μιλάνε, μα η στιγμή είχε ήδη περάσει και μετά δεν ειπώθηκε τίποτα άλλο πια.

Ο κάθε σκύλος ήξερε ότι δεν ήταν πλέον ευπρόσδεκτος στον κόσμο της λογικής.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Οταν οι λέξεις πεθαίνουν

ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ – Βασιλική Δραγούνη


Ξεκίνησε με λέξεις, ατελείωτες ώρες συζητήσεων που περνούσαν κουβεντιάζοντας επί παντός επιστητού. Όλα τα μεταξύ τους συναισθήματα είχαν σφυρηλατηθεί από την αδιάκοπη ανταλλαγή των λέξεων. Ήταν ο πυρήνας της συντροφικότητάς τους.

Ήταν ζευγάρι εδώ και τριανταπέντε χρόνια αλλά κάποτε οι λέξεις στέρεψαν. Ξεκίνησε σαν μια αργή διαδικασία η οποία με το πέρασμα του χρόνου έφτασε στο αναπόφευκτο τέλος. Οι συζητήσεις περιορίστηκαν σε θέματα της μίζερης καθημερινότητάς τους ή στο ποιος συνομήλικός τους αποδήμησε εις Κύριον. Κι έτσι απλά, κάποια στιγμή σταματήσαν να μιλάνε.

Τώρα περνούν ατελείωτες ώρες βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Σκέφτονται πόσο απεχθάνονται ο ένας τον άλλον. Πως κάθε λεπτό παρουσίας του ενός είναι ένας εφιάλτης για τον άλλον. Αν μπορούσαν μόνο να βρουν τις λέξεις για να το ομολογήσουν.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Παιχνίδια επιβίωσης

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ – Βασιλική Δραγούνη


Ο Θάνατος ήταν κουρασμένος. Καθημερινά εργαζόταν πολύ σκληρά, χωρίς ποτέ κανείς να είναι ευγνώμων για το έργο του.

“Όλα αυτά τα κάνω για να σας βοηθήσω”, φώναξε ο Θάνατος στον κόσμο. “Δεν μπορείτε να δείτε την καλή μου δουλειά;”

“Παίρνεις τους ανθρώπους που αγαπάμε”, αναφώνησε ο κόσμος. “Θυσιάζεις τους αδύναμους. Λιμοκτονείς τους φτωχούς”.

“Ναι, παίρνω τους αδύναμους για να γλιτώσω τις οικογένειές σας από περισσότερη θλίψη. Οι λιμοί που σκορπώ κατά καιρούς κρατούν τον κόσμο βιώσιμο για τους υπόλοιπους, όπως ακριβώς κάνετε εσείς με τους πολέμους σας. Η απληστία σάς μετατρέπει σε σαρκοβόρα κτήνη κι εγώ κάνω τους άπληστους να αλληλοεξουδετερώνονται. Ο θάνατος βοηθά τη ζωή να επιβιώνει. Μην κατηγορείτε εμένα, κατηγορείστε τους εαυτούς σας”, είπε ο Θάνατος.

Κι ύστερα εξαφανίστηκε.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Πεδίο μάχης

ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ – Βασιλική Δραγούνη


Για μια στιγμή συνήλθαν απ’ την τρέλα για να αντικρύσουν το δωμάτιο με τις θρυμματισμένες ζωές τους: οι κραυγές ξεπετάγονταν πάνω από τα σπασμένα γυαλιά, η πισίνα της φρίκης στέγνωνε αργά σβήνοντας κάθε ίχνος υπαναχώρησης.

Περπατούν προσεκτικά ανάμεσα στις μνήμες χωρίς να μιλούν γι’ αυτές, χωρίς να ξέρουν για πόσο καιρό θα μείνουν ακόμη εκεί, τι να καθαρίσουν ή να πετάξουν. Η αγάπη τους αποδείχθηκε εύθραυστη σαν τσόφλι.

Ράβουν τα κομμάτια του εαυτού τους με ατέρμονα νήματα και με βελόνες που βρέθηκαν ανάμεσα σε χαμένα κουμπιά και σε μαχαίρια. Για τα τσόφλια δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, καλύτερα να τα προσπεράσουν.

Επιστρέφοντας στον κόσμο της λογικής κάθονται στο τραπέζι της κουζίνας, για να μιλήσουν πάνω από λεκέδες κρασιού και ψίχουλα από κράκερ.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Ρώτησε το σκιάχτρο

ΡΩΤΗΣΕ ΤΟ ΣΚΙΑΧΤΡΟ – Βασιλική Δραγούνη


Ο αδύναμος ήλιος της φθινοπωρινής ισημερίας μάταια προσπαθεί να διαλύσει το αειθαλές σκοτάδι. Σμήνη από κοράκια πετούν σε σχηματισμό πάνω από βοσκοτόπια, χωράφια από κολοκύθες και δρύινα βαρέλια, αναζητώντας το σκιάχτρο του φθινοπώρου ντυμένο με κουρέλια και παραγεμισμένο με άχυρο.

Στην άκρη της περίφραξης, το σκιάχτρο κροταλίζει μια προειδοποίηση: μετασχηματισμοί, μεταφορές, σύμβολα και τέχνες που προέρχονται από τα σκουπίδια της ζωής κι από επεξεργασμένα απομεινάρια μνήμης, σαν αποκόμματα λέξεων κατρακυλούν στους λόφους. Και καθώς τα σύννεφα συγκλίνουν σκοτεινιάζοντας το φως με καταιγίδα και πέφτουν οι σκιές, κοράκια και ρακούν εξαφανίζουν κάθε φρούτο από τα δέντρα.

Ρώτησε το σκιάχτρο, αν και δεν θα σου πει. Το σκιάχτρο κρατά τα πάντα για τον εαυτό του, τα οικογενειακά μυστικά πρέπει να μένουν στο σκοτάδι.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Σε ένα άλλο σύμπαν

ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΥΜΠΑΝ – Βασιλική Δραγούνη


Σε αυτό το σύμπαν, είναι καλεσμένος σε μια έκθεση ζωγραφικής. Σαρώνει με το βλέμμα του την αίθουσα κοιτάζοντας τα έργα της, κρατώντας τον γυαλιστερό κατάλογο ανάμεσα στα ιδρωμένα χέρια του. Εκείνη μιλά σε μια μεγάλη παρέα, με ένα ποτό στο χέρι της. Το βλέμμα του της τραβά την προσοχή.

“Γεια”, της λέει και οι άνθρωποι γύρω σταματούν να φλυαρούν.

“Έχουμε συναντηθεί;” τον ρωτά.

“Όχι”, απαντά εκείνος, “πρέπει να κάνω λάθος”.

“Το φαντάστηκα”, του λέει.

Γνέφει καταφατικά και βγαίνει από την γκαλερί. Έξω βρέχει.

Σε ένα άλλο σύμπαν, εκείνη θα έτρεχε από πίσω του και θα περπατούσαν μαζί, σε μια κρυπτική σιωπή, κάτω από την ίδια ομπρέλα.

Σε αυτό το σύμπαν όμως, απλά σηκώνει την κουκούλα του και πατά μέσα στις νερολακούβες.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Σταχτοπούτα: Η αληθινή ιστορία

ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ: Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ – Βασιλική Δραγούνη


Έγινε πανζουρλισμός… Άνθρωποι ούρλιαζαν κι έτρεχαν πανικόβλητοι προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ οι σεκιουριτάδες προσπαθούσαν εναγωνίως να ανοίξουν δρόμο μέσα από το πλήθος, φωνάζοντας σε όλους να φύγουν απ’ τη μέση…

Η ορχήστρα, μην έχοντας την παραμικρή ιδέα για το τι είχε συμβεί, συνέχισε να παίζει αν και με πολύ λιγότερο ενθουσιασμό από πριν. Μία διαπεραστική φωνή ακούστηκε μέσα στον πανικό: “Είναι ο πρίγκιπας, είναι ο πρίγκιπας! Αυτός κατέρρευσε!!”

Ένας πολιορκητικός κριός από υπερβολικά ανήσυχους και περίεργους ανθρώπους περικύκλωσε εν ριπή οφθαλμού την πεσμένη μπρούμυτα φιγούρα του αναίσθητου πρίγκιπα. Κάποιος ψιθύρισε με δέος: “Είναι νεκρός, είναι νεκρός! Τον δηλητηρίασαν!!”

Μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή κανείς δεν παρατήρησε την Σταχτοπούτα να ξεγλιστρά μακριά, πετώντας μια σύριγγα μέσα σε μια σαμπανιέρα φεύγοντας…
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Το άλλο τέλος

ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΕΛΟΣ – Βασιλική Δραγούνη


Ο τρόπος που έγερνε στο δέντρο απέναντί του, με τα σημάδια της ηλιοφάνειας στο στόμα της, ήταν αρκετός για να του προκαλέσει μία μικρή αλλά ευχάριστη αναταραχή. Την επόμενη στιγμή είχε φύγει, αν και είχε ήδη προλάβει να την αιχμαλωτίσει η κάμερά του.

Και στη συνέχεια την είδε κάπου αλλού, με μια λωρίδα από χειμώνα περασμένη γύρω απ’ το λαιμό της. Ένας άντρας με γυρισμένη την πλάτη ήταν μαζί της και κοίταζαν την άκρη της μικρής τετραγωνικής τους θέσης, η οποία δεν θα τους επέτρεπε ποτέ τίποτα άλλο από ασφυξία. Τους προσπέρασε με έναν αργό, σουρεαλιστικό τρόπο.

Και μόλις τότε, εκείνη του ψιθύρισε αυτό που γνώριζε κι εκείνος απάντησε αυτό που πίστευε και τόσο ακριβώς χρειάστηκε για να αλλάξει ένα τέλος.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Το αστείο

ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ – Βασιλική Δραγούνη


Νομίζω ότι κάποιος έπρεπε να ήταν εκεί. Το αστείο ήταν ιδιωτικό και η αναφορά ασαφής και άνευ ουσίας, δεν αρκούσε να μεταφερθεί ως κουτσομπολιό ή ως ανέκδοτο προκειμένου να κερδίσει ένα συγκρατημένο γέλιο από τους ακροατές, όχι, κάποιος έπρεπε να ήταν εκεί, στην αρχική εμπειρία. Η ιστορία απαιτούσε μια επεξήγηση ή έστω μια αναθεώρηση για να φιλοξενήσει το καινούργιο ακροατήριο. Το υπονοούμενο δεν λειτούργησε σωστά.

Λοιπόν, γελάσαμε ούτως ή άλλως επειδή και οι άλλοι το έκαναν. Και οι άλλοι, σε αντίθεση με εμάς, φαίνονταν να έχουν καταλάβει το αστείο. Γιατί ποιος θα ‘θελε να φανεί ανόητος στις εκλεπτυσμένες συγκεντρώσεις επίδειξης πνεύματος ή στις ανταλλαγές ευφυολογημάτων μεταξύ γοητευτικών ομιλητών;

Και το αστείο; Δεν χρήζει επανάληψης –έτσι κι αλλιώς το πιάσαμε το υπονοούμενο.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Το κόκκινο ημερολόγιο

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – Βασιλική Δραγούνη


Αν περνούσε αυτό το απλό τεστ τότε η σχέση τους θα είχε απόλυτη επιτυχία. Είχε φροντίσει να “ξεχάσει” το ημερολόγιό της στο τραπεζάκι του καφέ, ορατό μεν, αλλά όχι ιδιαίτερα αντιληπτό.

Στάθηκε στην κουζίνα παρακολουθώντας την κάθε του κίνηση κι ενώ πρόσθετε τις τελευταίες πινελιές στο γεύμα τους, αναρωτιόταν αν εκείνος θα αντιστεκόταν στον πειρασμό να το ανοίξει.

Συνέχισε να τον παρακολουθεί διακριτικά, ώσπου κάποια στιγμή είδε το κόκκινο ημερολόγιο ανοιχτό πάνω στο τραπέζι. Είδε κι εκείνον. Ήταν σωριασμένος στον καναπέ και κρατούσε το κεφάλι του, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να καταπολεμήσει τις λέξεις που πετούσαν από τις σελίδες. Σύντομα θα έβρισκαν το δρόμο τους μέσα στον εγκέφαλό του, ελέγχοντας τις σκέψεις του. Τότε, επιτέλους, θα ήταν για πάντα δικός της.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Το ρεβεγιόν

ΤΟ ΡΕΒΕΓΙΟΝ – Βασιλική Δραγούνη


Τύλιξε τον γούνινο γιακά γύρω από τον λαιμό της και κοίταξε το ρολόι της για μια ακόμη φορά. Έσπρωξε εκνευρισμένη τα χέρια στην τσέπη του παλτού της. Είχε αργήσει αρκετά, πάνω από τριάντα λεπτά, κάτι που δεν είχε ξανακάνει ποτέ. Έριξε μια ματιά στο ολόφωτο ξενοδοχείο απέναντι και για μια στιγμή αναρωτήθηκε αν θα έπρεπε να πάει μέσα και να τον περιμένει εκεί. Όχι, εκείνος ήταν που είχε επιμείνει να συναντηθούν έξω.

Γύρισε ξαφνιασμένη όταν άκουσε μία φωνή, την οποία αναγνώρισε αμέσως…

“Δεν θα ‘ρθει, αγάπη μου. Ο άντρας των ονείρων σου, εκείνος που για χάρη του θα με εγκατέλειπες, κάνει τώρα ρεβεγιόν Χριστουγέννων κάπου αλλού! Δώσε μου την τσάντα σου καλή μου, ήρθε επιτέλους η ώρα να σε πάω σπίτι”.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Τοξική βροχή

ΤΟΞΙΚΗ ΒΡΟΧΗ – Βασιλική Δραγούνη


Η βροχή ήταν ζωντανή. Μπορούσε να αισθανθεί τα μικρά της σταγονίδια να του γαργαλούν τα αυτιά, εισβάλλοντας μέσα στο μυαλό του με τα γλυκά τους λόγια. Τα υπόλοιπα έπεφταν πάνω του, ποτίζοντας τα ρούχα του αργά και δελεαστικά. Κρύα, βρεγμένα δάχτυλα τυλίγονταν γύρω από κάθε μέρος του κορμιού του, χαϊδεύοντάς τον απαλά.

Η ηδονή ήταν συντριπτικά μεθυστική, μέχρι που άρχισε ο βασανιστικός πόνος. Τα μικροσκοπικά δόντια των σταγόνων της βροχής άρχισαν σιγά σιγά να τον τρώνε ζωντανό. Το νερό στο στόμα του κατέπνιξε και τις τελευταίες, αγωνιώδεις κραυγές του.

Ο ήλιος παρακολουθούσε τη σκηνή υπομονετικά. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η βροχή θα απορροφούσε τα πάντα και τότε εκείνος θα άρχιζε να στεγνώνει τα άσαρκα οστά, έτοιμος για μια τραγανή γιορτή.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Τρίτη πράξη

ΤΡΙΤΗ ΠΡΑΞΗ – Βασιλική Δραγούνη


Από παλιά ήταν έτσι: μία φθαρμένη θεατρική σκηνή, εναλλαγές μονολόγων και μελόδραμα, γραμμένα για κάποιους με αναμφισβήτητο ταλέντο σ’ αυτά. Τους βοηθά βέβαια και ο σωστός φωτισμός καθώς και η πτώση της βαριάς κουρτίνας, πίσω από την οποία διαδραματίζονται εξαιρετικές σκηνές μεταξύ των πράξεων.

Και στο μεταξύ, το δράμα κορυφώνεται. Οι ακροβατικές αντιπαραθέσεις των φωνών περιγράφουν κατά τον καλύτερο τρόπο τα όρια της ψυχικής έξαρσης, η ορχήστρα αντιπαρατίθεται με συμπαγείς συγχορδίες, ενώ οι τελευταίες ακτίνες φωτός απορροφώνται από τις πτυχές της κουρτίνας.

Οι θεατές πρέπει τώρα να θυμούνται ό,τι μπορούν απ’ όλο αυτό, γιατί η Τρίτη πράξη έχει τελειώσει και ο υποβολέας έχει πέσει κοιμισμένος στην καρέκλα και αυτός είναι, τις περισσότερες φορές, ο τρόπος με τον οποίο τελειώνουν ορισμένες ιστορίες.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Χριστουγεννιάτικη απόδραση

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ – Βασιλική Δραγούνη


Έκλεισε με δύναμη το καπάκι και κλείδωσε. Αυτό ήταν. Όλα όσα χρειαζόταν βρίσκονταν μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα. “Να ταξιδεύεις ελαφρά” της έλεγε πάντα, άλλωστε. Τώρα, για πρώτη φορά καταλάβαινε τη σημασία των λόγων αυτών.

Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα η αγαπημένη της εποχή. Τότε είχαν κάνει μαζί τα πιο όμορφα ταξίδια. Αυτό το ταξίδι όμως θα ήταν το πιο συναρπαστικό απ’ όλα. Το κορνάρισμα του ταξί που την περίμενε την ξύπνησε από την ονειροπόλησή της και την έστειλε βιαστικά στην πόρτα.

Πήρε την τσάντα της ελέγχοντας ξανά εισιτήρια και διαβατήριο. Μια τελευταία ματιά πριν κλειδώσει την εξώπορτα και ρίξει τα κλειδιά στο γραμματοκιβώτιο. Ευτυχώς, δεν υπήρχε πολύ κίνηση αυτή την ώρα.

Θα έβρισκε το σημείωμά της κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Χωριστά δωμάτια

ΧΩΡΙΣΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ – Βασιλική Δραγούνη


Πέρασε πολύς καιρός από τότε που ο ένας έπαψε να στηρίζει τις επιλογές και να κατευνάζει τους φόβους του άλλου. Παρόλα αυτά έμειναν μαζί για τους τύπους κι ας είχαν χαθεί τα αισθήματα. Ο μόνος είναι αποτυχημένος. Έτσι σκέφτεται η κοινωνία.

Την αλήθεια τη γνώριζαν μόνο αυτοί. Όμως συμβιβάστηκαν μ’ αυτό που είχαν για να μην χάσουν τα κεκτημένα τους. Αργά και μεθοδικά έθαψαν μέσα τους απωθημένα χρόνων και παλιές καταστροφές παραμένοντας εκεί, σε μια σχέση τελειωμένη, για να μην ξεβολευτούν.

Δύο χλιαρά φλιτζάνια καφέ αχνίζουν κάθε πρωί δίπλα απ’ τα σκυθρωπά τους πρόσωπα και πάνω από τη λίστα με τα ψώνια της ημέρας, τους παλιούς λογαριασμούς και την εφημερίδα που και οι δύο διαβάζουν διαφορετικά, προτού αποσυρθούν σε χωριστά δωμάτια.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Ψυχρό μέτωπο

ΨΥΧΡΟ ΜΕΤΩΠΟ – Βασιλική Δραγούνη


Μια φορά κι έναν καιρό στο Φρούριο του Ωμ, μέσα στην καρδιά ενός σύννεφου cumulonimbus, ζούσαν οι πολεμιστές που φέρνουν τις αστραπές και τις καταιγίδες. “Ψυχρό μέτωπο” το αποκαλούσαν οι εξαπατημένοι μετεωρολόγοι στον επιφανειακό κόσμο παρακάτω. “Δρόμο του πολέμου” το αποκαλούσαν οι Ωμ.

Κάθε γενιά έχει τους ριζοσπαστικούς φιλοσόφους της, αλλά οι Ωμ είχαν τους πιο θανατηφόρους. “Γιατί πρέπει να ζούμε με τέτοια βιαιότητα;” αναρωτιούνταν οι σύντροφοι μέσα στους σκοτεινούς, παγερούς διαδρόμους. “Γιατί να λατρεύουμε τις ψυχρές θύελλες; Γιατί όχι την εσωτερική γαλήνη και ηρεμία;”

Οι κεραυνοί τους συσσωρεύτηκαν αχρησιμοποίητοι. Οι ελάχιστοι σύντροφοι που ακόμα πίστευαν στην αξία της αλληλεγγύης, πέθαναν από χαλάζι και παγετό και οι υποστηρικτές τους, όσοι πρόλαβαν, περνώντας μέσα από διογκωμένα κενά ματαιότητας, ακολούθησαν ηρωική πορεία εξόδου.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Deja Vu

DEJA VU – Βασιλική Δραγούνη


Ένας ηλικιωμένος σε μια αναπηρική καρέκλα και μια ηλικιωμένη που τον αντιπαθεί σφόδρα.
Μια ηλικιωμένη που τον αντιπαθεί σφόδρα και ένα παιδί που κρατά ένα σπασμένο παιχνίδι κάτω απ’ το ράφι.
Ένα παιδί που κρατά ένα σπασμένο παιχνίδι κάτω απ’ το ράφι και μια γιαγιά που κάθεται μπροστά στο τζάκι με ένα φλιτζάνι τσάι.
Μια γιαγιά που κάθεται μπροστά στο τζάκι με ένα φλιτζάνι τσάι και ένας νέος άνδρας γεμάτος δυνατότητες.
Ένας νέος άνδρας γεμάτος δυνατότητες και μια μελαχρινή κοπέλα που εισέρχεται σε έναν θελκτικό χορό.
Μια μελαχρινή κοπέλα που εισέρχεται σε έναν θελκτικό χορό και ένας μεσήλικας που κοιτά την είσοδο με δέος.
Ένας μεσήλικας που κοιτά την είσοδο με δέος και ένας ηλικιωμένος σε μια αναπηρική καρέκλα.
Εντελώς μόνος.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Eyeliner

EYELINER – Βασιλική Δραγούνη


“Να που συναντιόμαστε και πάλι, αγαπητέ μου Lukas”, η γλυκιά φωνή της αντήχησε στα αυτιά του σαν τραγούδι.

Έσυρε το βλέμμα του από τα μανίκια έως τα μάτια της, γκρίζο τονισμένο από σκούρο eyeliner, που κάλυπτε τους μαύρους της κύκλους. “Μα φυσικά”.

“Μια κανονική κοπέλα θα πίστευε πως είναι άρρωστο να γνωρίζεις ακριβώς πότε βρίσκεται στο πάρκο κάθε μέρα, ξέρεις”.

“Δεν είσαι ένα κανονικό κορίτσι όμως τώρα, είσαι;” Ανασήκωσε τα φρύδια της για μια στιγμή πριν κοιτάξει μακριά.

Ο Lukas άνοιξε την κάμερα κεντράροντας στο χαμογελαστό της πρόσωπο, για να τραβήξει τη φωτογραφία της ημέρας. Όλες μοιάζουν μεταξύ τους: έντονα βαμμένα μάτια και κυματιστά ξανθά μαλλιά να πλαισιώνουν το πρόσωπό της.

Όταν σήκωσε τα μάτια, είχε φύγει.

Ακριβώς όπως κάθε μέρα…
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Hello Barbie

HELLO BARBIE – Βασιλική Δραγούνη


“Λοιπόν, τι λέει;”

“Ω, χρυσή μου. Λέει ότι βρήκε δύο πόδια και πως είναι βέβαιος ότι είναι τα δικά σου, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα με τα χέρια”.

“Τι εννοεί δηλαδή; Τι είδους πρόβλημα;”

“Νομίζει ότι τα πέταξε κατά λάθος στον κάδο. Θα ρίξει όμως μια ματιά”.

“Στον κάδο! Πέταξε τα χέρια μου στον κάλαθο των αχρήστων ο ανεγκέφαλος! Θα του έδινα ένα γερό χαστούκι τώρα! Ή τουλάχιστον θα προσπαθούσα”.

“Εντάξει, λέει, τα βρήκε. Λίγο βρώμικα αλλά άθικτα, ευτυχώς. Θα τα προσαρμόσει αργότερα”.

“Πριν έρθει, ρώτησέ τον για την τρύπα στο κεφάλι μου. Ό, τι έχει αφαιρέσει από μέσα το θέλω ξανά πίσω. Και, χρυσή μου, σκέπασέ με λίγο σε παρακαλώ. Τα lego star wars από απέναντι μου κλείνουν συνέχεια το μάτι”.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Jackpot

JACKPOT – Βασιλική Δραγούνη


Όταν τελικά βρήκε και ερωτεύτηκε ένα άλλο τηλεπαθητικό άτομο, η σύνδεσή τους έγινε απερίγραπτα βαθιά. Ο καθένας ήταν σε θέση να ολοκληρώνει τις σκέψεις του άλλου. Ο καθένας ήταν σε θέση να ζει τα συναισθήματα του άλλου. Ο καθένας απέκτησε τα ταλέντα του άλλου.

Εκείνος μπορούσε τώρα να μαγειρεύει παστίτσιο, να φροντίζει έναν λαχανόκηπο και να πλέκει γάντια για τους ανθρώπους που αγαπούσε. Εκείνη μπορούσε να συζητά τα έργα των Γερμανών φιλόσοφων, να ασχολείται με κινητήρες ντίζελ και να χακάρει δίκτυα. Εκείνη απέκτησε την γενική και ειδική του γνώση κι εκείνος τα επιδέξια χέρια της και την ίδια, ολόκληρη. Το τζάκποτ. Δεν απέκτησε όμως τον καρκίνο της.

Όταν ο σύντροφός σου πεθάνει, λένε, χάνεις το άλλο σου μισό. Δεν έχουν ιδέα.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

Katabasis

KATABASIS – Βασιλική Δραγούνη


Τους παρακολουθούσε καθώς έκαναν την επίσημη ανάβασή τους πάνω στην κυλιόμενη σκάλα ο ένας δίπλα στον άλλον, αμίλητοι, με τα κεφάλια τους σκυμμένα.

Ήταν μια καλή ομάδα. Φιλότιμοι, ευσυνείδητοι και με σταθερότητα στις πεποιθήσεις τους. Παραδεχόταν βέβαια πως τους είχε πιέσει αρκετά τους τελευταίους μήνες. Όμως οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των διαφορετικών σφαιρών και επιπέδων είναι πολύ αμυδρές και μια μικρή υπέρβαση θα τους ωθούσε σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Η αλήθεια του σύμπαντος είναι πολύ περίπλοκη και η εκπαίδευση των αγγέλων δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.

Ένιωθε βέβαιος πως όλοι θα περνούσαν αυτήν την τελευταία δοκιμασία. Ή σχεδόν όλοι. Η μόνη του αμφιβολία ήταν ο νεαρός Adam. Είχε ένα προαίσθημα πως την επόμενη φορά ο συγκεκριμένος άγγελος θα βρισκόταν στην κατάβαση.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit

My second Marilyn

MY SECOND MARILYN – Βασιλική Δραγούνη


Πάντα είχε στο νου του τη δημιουργία μίας δεύτερης Marilyn για να την ερωτευτεί και κάποια στιγμή, αναπόφευκτα, να την σκοτώσει. Ή μήπως όχι; Το δύο είναι ο αριθμός της τελειότητας. Θα μπορούσε μία δεύτερη Marilyn να τελειοποιήσει εκείνον;

Δύο μήνες αργότερα είναι έτοιμη. Την βοηθά να βγει από τον θάλαμο και τυλίγει τα χέρια του γύρω της. Θέλει να την πάει στο κρεβάτι αμέσως, αλλά ίσως αυτή να είναι η τελευταία του ευκαιρία.

Την οδηγεί σιωπηλά στην αίθουσα ελέγχου. Στο χέρι του κρατά ένα μαχαίρι. Τοποθετεί την άκρη στο στήθος του, κοιτά την Marilyn στα μάτια και βάζει το χέρι της πάνω στη λαβή. Είδε ότι τον κατάλαβε.

“Θυμήσου”, της λέει κλείνοντας τα μάτια του. “Πρέπει να το πιέσεις δυνατά”.
 

Βασιλική Δραγούνη – Artifact Spirit