Βασίλης Σεϊτανίδης

Βασίλης Σεϊτανίδης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Βασίλης Σεϊτανίδης γεννήθηκε τον Πειραιά και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Τελείωσε το 2ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην τάξη των θαυμάτων. Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναγορεύτηκε διδάκτορας μετά από πενταετή εκπαίδευση το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο “Χάμερσμιθ” του Λονδίνου. Σε μια δεύτερη φάση μετεκπαίδευσης εργάστηκε στο Νοσοκομείο “Μάουντ Σινά” του Σαν Φρανσίσκο των Ηνωμένων Πολιτειών, στο οποίο και ολοκλήρωσε τη δεύτερη διατριβή του. Με τη διατριβή αυτή ανακηρύχθηκε υφηγητής και επίκουρος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επί είκοσι επτά χρόνια διευθυντής της Αιματολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου “Μεταξά” και επί δώδεκα χρόνια του Νοσοκομείου “Υγεία”, το οποίο υπήρξε και πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και του Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Μαζί με συναδέλφους του έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία κλινικής αιματολογίας και περισσότερα από εκατό άρθρα σε ελληνόφωνα και αγγλόφωνα ιατρικά περιοδικά.

Σιδηροπενική αναιμία – Βασίλης Σεϊτανίδης

Σιδηροπενική αναιμία21 ερωτήσεις – απαντήσεις στην διάγνωση και θεραπεία


Ασκώντας την αιματολογία για περισσότερα από 30 χρόνια η εντύπωση που σχημάτισα είναι ότι συχνά για διάφορους λόγους η αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας ούτε αξιολογείται, αλλά ούτε και θεραπεύεται με τους κανόνες της ορθής και σύγχρονης θεραπευτικής τακτικής.
Έτσι αποφάσισα να γράψω αυτό το μικρό βιβλίο με τη φιλοδοξία να γίνει ένας πρακτικός βοηθός, χρήσιμος στον ειδικό παθολόγο και τον γιατρό της γενικής ιατρικής που πιο συχνά ακόμη και από τον ειδικό αιματολόγο, αντιμετωπίζουν την πρόκληση της σιδηροπενικής αναιμίας κατά την άσκηση της ειδικότητάς τους…
(από τον πρόλογο, Βασίλης Σεϊτανίδης)

Αιματολογία, Info Health – Εκδόσεις Τεθλασμένη, 2005, 27 σελ.

Το νόημα – Βασίλης Σεϊτανίδης

Το νόημα


Η Δάφνη μπήκε σαν σίφουνας στη ζωή του. Στρογγυλοκάθισε και έμεινε εκεί θρονιασμένη για τα επόμενα σαράντα έξι χρόνια. Όχι πως έψαχνε για γαμπρό και τον βρήκε εύκαιρο. Το τελευταίο πράγμα που είχε στο μυαλό της. Με τις γυναίκες βέβαια ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, σκέφτηκε. Αργότερα όμως, όταν τη γνώρισε καλύτερα, ήταν σίγουρος πως αυτή η κατά μέτωπον “επίθεση” ήταν τυπική εκδήλωση του ανέμελου και αυθόρμητου χαρακτήρα της. Πάντως, του έκανε “καμάκι” και συχνά την πείραζε γι’αυτό. Έτρωγε μια Πέμπτη μεσημέρι στην τραπεζαρία των φοιτητών, χαμένος στους υπολογισμούς του. Ήταν στις αρχές του τρίτου χρόνου.

Η διατριβή του είχε προχωρήσει και τα στοιχεία που προέκυπταν ήταν πολύ πιο σημαντικά από ό,τι είχε προβλέψει ο καθηγητής του. Η αίσθηση ότι αυτός πρώτος έβγαζε κάποια νέα δεδομένα με τους υπολογιστές ήταν συναρπαστική.

Μυθιστόρημα, Γαβριηλίδης, 2015, 239 σελ.

Παρεξηγήσεις – Βασίλης Σεϊτανίδης

ΠαρεξηγήσειςΔύο νουβέλες


Δύο “ιατρικές” ιστορίες σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Δύο ιστορίες παρεξηγήσεων που λαμβάνουν χώρα στα νοσοκομεία στα οποία έζησε ο συγγραφέας πενήντα τρία χρόνια. Στην πρώτη ο κεντρικός ήρωας, διευθυντής κλινικής, εμπλέκεται από παρεξήγηση σε ένα θορυβώδες και ανθρωποφαγικό σκάνδαλο που σχετίζεται με χρηματισμό. Το ανθρώπινο στοιχείο υποχωρεί μπροστά στην επιθετική κακοπιστία. Όταν τα μίντια παρεμβαίνουν, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο. Η σύγχυση επιτείνεται και δημιουργείται ένα εφιαλτικό σκηνικό για τον πρωταγωνιστή και την οικογένειά του. Η “κάθαρση” έρχεται από εκεί όπου δεν το περιμένει κανείς, δίνοντας έτσι αφορμή για περισυλλογή και αυτογνωσία. Στη δεύτερη ιστορία η παρεξήγηση αφορά τις σχέσεις δύο συζύγων, οι οποίοι είναι γιατροί και εργάζονται στο ίδιο νοσοκομείο. Η παρεξήγηση κοντεύει να τινάξει στον αέρα τον γάμο του ζευγαριού. Όταν καταλαγιάζει η οργή και η δυσπιστία, η λογική και η βαθιά συζυγική αγάπη βρίσκουν τη θέση τους, αλλά η κάθαρση έρχεται με τραγικό τρόπο, καθώς στη ζωή δεν υπάρχει πάντοτε ο χρόνος να επανορθώσει κανείς. Η καταστροφή, το τελειωτικό χτύπημα, μπορεί να βρίσκεται μισό βήμα πιο κάτω.

Νουβέλες, Γαβριηλίδης, 2016, 256 σελ.

Οι Μπαχάμες είναι τώρα εδώ – Βασίλης Σεϊτανίδης

Οι Μπαχάμες είναι


Στα πενήντα δύο του χρόνια ο Νίκος Πετρής, ανώτατο στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής αμερικανικής εταιρείας, δεν μπορούσε να καταλάβει αν στη ζωή του ήταν ένας τυχερός ή ένας άτυχος άνθρωπος. Έφερνε ξανά και ξανά στο μυαλό του τα μέχρι στιγμής γεγονότα της ζωής του και, καθώς τα έβλεπε να αλληλοδιαπλέκονται με διάφορες ευτυχείς ή ατυχείς συγκυρίες και καταστάσεις, δεν μπορούσε να βγάλει άκρη.
Στο τέλος κατέληξε ότι ήταν μάλλον τυχερός αλλά συγχρόνως και ένας άτυχος άνθρωπος. Σίγουρα δεν ήταν ικανοποιημένος από ένα τέτοιο αντιφατικό συμπέρασμα. Το έβλεπε ότι ήταν αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού, μιας παραίτησης και ίσως κάποιας νοητικής τεμπελιάς. Ήταν βολικό, αλλά δεν μπορούσε κάτι να είναι και άσπρο και μαύρο ταυτόχρονα. Μερικές φορές σκεπτόταν ότι, αν καθόταν με υπομονή και ανέλυε με το μεθοδικό μυαλό του τα σημαντικά γεγονότα που είχαν σημαδέψει τη ζωή του, ίσως να μπορούσε να καταλήξει σε κάποιο λογικό συμπέρασμα. Ότι δηλαδή ανήκε στη μία από τις δύο κατηγορίες και όχι και στις δύο μαζί. Έβλεπε όμως να υπάρχει ένας σοβαρός αντίλογος σε αυτόν τον συλλογισμό. Είχε παρατηρήσει ότι στη ζωή υπήρχαν μεν άνθρωποι στους οποίους όλα είχαν πάει στραβά και ανάποδα και άλλοι στους οποίους όλα είχαν πάει στρωτά και ίσια. Στο μεγαλύτερο όμως ποσοστό των ανθρώπων ήταν βέβαιο ότι συνυπήρχαν ευτυχείς και ατυχείς καταστάσεις, όπως ακριβώς στη δική του περίπτωση, που ίσως αποτελούσε μια ακραία περίπτωση.
Το να προσπαθήσει να βάλει θετικό ή αρνητικό πρόσημο στα διάφορα σημαντικά γεγονότα της ζωής του και στο τέλος να κάνει πρόσθεση για να δει αν το αποτέλεσμα ήταν θετικό ή αρνητικό του φαινόταν μάλλον ανόητο και σίγουρα ανέφικτο. Στο τέλος τα παράτησε. Θα περίμενε να δει πώς θα εξελιχθεί το άλλο μισό της ζωής του, ή τέλος πάντων ό,τι είχε απομείνει, για να καταλήξει κάπου. Τώρα δεν έβγαζε άκρη, όσο και αν προσπαθούσε. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι, ακόμη και αν ένας οξυδερκής ουδέτερος παρατηρητής μπορούσε να δει τη ζωή του σαν μια κινηματογραφική ταινία, θα είχε μπερδευτεί και θα του ήταν δύσκολο ή και αδύνατο να τον κατατάξει σε μία από τις δύο κατηγορίες.
Ο Νίκος Πετρής είχε επιβιώσει δύο διαζυγίων, ενός σοβαρού τροχαίου, ενός εμφράγματος και μιας χημειοθεραπείας…

Μυθιστόρημα, Γαβριηλίδης, 2018, 336 σελ.

Μυθιστορήματα
Το νόημα (2015), Γαβριηλίδης
Οι Μπαχάμες είναι τώρα εδώ (2018), Γαβριηλίδης

Νουβέλες
Παρεξηγήσεις (2016), Γαβριηλίδης

Δοκίμια-Μελέτες-Ιατρική
Σιδηροπενική αναιμία (2005), Info Health – Εκδόσεις Τεθλασμένη

Πηγές: Biblionet, Info Health-Εκδόσεις Τεθλασμένη, Εκδόσεις Γαβριηλίδης