Φάρος

Ήταν ένα κορίτσι, το είδα από την άκρη του ματιού μου, το ένιωσα, με τα μάτια της σαν θυμιατά, με τα πύρινα καρβουνάκια της που με στόχευαν πιο βαθιά απ’ την καρδιά, σαν να έψαχναν για σένα Ήταν ένα κορίτσι που με απάλυνε από την αγάπη σου αντλώντας τον πόνο, σαν το νεογνό από τη θαλπωρή του πλακούντα προς την εξώπορτα της ποινής που ύφαινε η ενθουσιώδης σου φροντίδα Να, την κοιτώ με μάτια ορθάνοιχτα, καθώς απελευθερώνει τη θλίψη μου, χωρίς να την βλέπω… την νιώθω σαν σκιά να σκεπάζει το άγος μου χωρίς να της ζητώ καμία συμπόνια Ήταν ένα κορίτσι στο αίμα μου, δίχως πρόσωπο μα με άγγιγμα, που απομάκρυνε τον οξύ πόνο της μετάνοιάς σου προσφέροντας λησμονιά και όταν ήταν η ώρα να φύγω ούτε κοίταξα, ούτε ρώτησε, έμοιαζε με φάρο στην ανελέητη τρικυμία της αγάπης