Ο βαρκάρης και τ’ απόνερα

Το τρίτο μυθιστόρημα της Βούλας Αργυροπούλου με τον τίτλο “Ο βαρκάρης και τ’ απόνερα” μιλά για: – Τον έρωτα ενός νέου παιδιού για τη μητέρα του φίλου. – Την αγάπη -εμμονή- της μάνας για το παιδί της. – Το τρέξιμο του μυαλού, μέχρι να βρει απαντήσεις να κουμπώσουν με τις ερωτήσεις. – Το ταξίδι του έρωτα, κοιταγμένο στις μικρές του λεπτομέρειες. – Τη σύγκρουση του “μη” και του “πρέπει”, με το δικαίωμα στη χαρά. – Τον τρόπο να λες τη μυθολογία μας, σαν παιδικό παραμύθι. – Το τέλος της ζωής στην άκρη του τάφου ή την αρχή του συμβιβασμού. – Τα όνειρα του ύπνου και του ξύπνου. Μιλά και για τις εσωτερικές διαδρομές του μυαλού και της καρδιάς κάτω από τη νηνεμία, που καθώς η βάρκα της ζωής σχίζει τα νερά, τις βγάζει στην επιφάνεια σαν απόνερα. Η συγγραφέας διάλεξε ένα διαφορετικό ύφος -απόκτημα σκληρής δουλειάς- προσπαθώντας ν’ αγγίξει την καρδιά του αναγνώστη. Αν αυτό το πετυχαίνει, η μύτη του μολυβιού της, το αφήνει να το κρίνει εκείνος…