Στου Ονείρου το Δρόμο

16 ανθρωποκεντρικά ποιήματα γραμμένα σε ελεύθερο στίχο κι έμμετρο λόγο. Εκπέμπουν έντονα συναισθήματα όπου ιδιαίτερη φροντίδα έχουν η αγάπη κι η καλοσύνη. Αποτυπώνουν αυτήν την αέναη κατάσταση, όπου μέσα απ’ την αδιάκοπη πάλη στο μόχθο της ζωής, κερδίζει πόντους στο τέλος η ελπίδα κι η αισιοδοξία. Εξυμνούν την ίδια τη ζωή… εκείνη που χάνεται μπροστά στα μάτια μας, αλλά κι αυτήν που ονειρευόμαστε. Η προσωπικότητα κι η επιρροή της συγγραφέως από πράξεις και γεγονότα είναι εμφανή και γι’ αυτό δεν ήταν δυνατόν να ξεφύγουν απ’ όσα μ’ έχει συνηθίσει. Η αίσθηση που αφήνει τελικά σταλιά-σταλιά σε κάθε στίχο είναι η νοσταλγική δραπέτευση στην επ-Ανάσταση της ζωής.