Ταξιδιώτες της βροχής

Την πιο γλυκιά μας μελωδία Νεκροί συνθέτες ψιθυρίζουν Και ποιητές ερασιτέχνες Γράφουν στιχάκια που στριγγλίζουν. Πέρα απ` τα πέρατα του κόσμου Σε ατραπό χαμένης γνώσης Του φεγγαριού αχτίδα δωσ` μου Και τη μαγεία μου θα νιώσεις…