Το κουτί με τις θύμησες

Διηγήματα σπονδυλωτά που συνθέτουν το πάζλ μιας ζωής… …Κυνηγώντας το μικροαστικό όνειρο μ’ όλες μας τις δυνάμεις (το οποίο σε λίγο διαλύεται) δεν είχαμε χώρο γι’ αναπολήσεις κι αναδρομές. Σύντομα θα καταλάβουμε, ότι ως μικροί μαθητές είχαμε το προνόμιο να ζήσουμε μέσα στην “παλιά καλή Ελλάδα” του προστρεξίματος, της ανοιχτής αυλής, του σούρουπου, του τραπεζιού της Κυριακής…