
Βιογραφικό
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στις Σπέτσες, περήφανη για το νησί μου και τον τόπο μου. Είμαστε τέσσερα αδέλφια, εγώ πρώτη και τρία αγόρια. Από μικρή είχα πολλές φλόγες μέσα μου. Μου άρεσαν οι χοροί, τα τραγούδια, το θέατρο, η ενασχόληση με τα κοινά αλλά και το εμπόριο. Το αγαπημένο μου παιχνίδι σαν παιδί ήταν ένας αυτοσχέδιος πάγκος με μια υποτυπώδη ζυγαριά να πουλάω και να ζυγίζω οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια μου, περιμένοντας τα παιδιά της γειτονιάς να ψωνίσουν, πληρώνοντας με εικονικά χρήματα. Ενεργό μέλος στα προεδρεία του σχολείου και παρούσα σε όλες τις εκδηλώσεις. Γενικά ήμουν καλή μαθήτρια, αλλά στις εκθέσεις ιδεών πάντα έβγαινα εκτός θέματος καθότι έγραφα μυθιστορήματα!
Μεγάλωσα, τελείωσα μια σχολή Γραμματέων και Διοίκησης, παντρεύτηκα, έκανα παιδιά. Ξύπνησε το εμποριλίκι μέσα μου, έκανα μαγαζιά και οι άλλες φλόγες μου σκεπάστηκαν και ξεχάστηκαν για πολλά χρόνια.
Μεγάλωσαν τα παιδιά και άρχισαν να βγαίνουν ένα-ένα ότι για καιρό είχα φυλαγμένο μέσα μου. Ξεκίνησα να συμμετέχω στον Πολιτιστικό Σύλλογο Σπετσών σαν ενεργό μέλος του θεατρικού τμήματος και στο τοπικό παράρτημα παραδοσιακού χορού του Λυκείου Ελληνίδων. Πρόσφατα κατέβηκα σα δημοτική σύμβουλος και ορίστηκα αντιπρόεδρος Λιμενικού Ταμείου Σπετσών.
Όλα καλά μέχρι εδώ, μόνο ένα μου χρωστούσα… Να εξωτερικεύσω και να αποτυπώσω τη φαντασία και ότι είχα κλεισμένο στην καρδιά μου.
Και στη δύση των πρώτων πενήντα χρόνων της ζωής μου, κατάφερα να εκπληρώσω το μεγάλο και πολύτιμο όνειρο μου, αυτό ακριβώς που κρατάτε στα χέρια σας…»
Μεγάλωσα, τελείωσα μια σχολή Γραμματέων και Διοίκησης, παντρεύτηκα, έκανα παιδιά. Ξύπνησε το εμποριλίκι μέσα μου, έκανα μαγαζιά και οι άλλες φλόγες μου σκεπάστηκαν και ξεχάστηκαν για πολλά χρόνια.
Μεγάλωσαν τα παιδιά και άρχισαν να βγαίνουν ένα-ένα ότι για καιρό είχα φυλαγμένο μέσα μου. Ξεκίνησα να συμμετέχω στον Πολιτιστικό Σύλλογο Σπετσών σαν ενεργό μέλος του θεατρικού τμήματος και στο τοπικό παράρτημα παραδοσιακού χορού του Λυκείου Ελληνίδων. Πρόσφατα κατέβηκα σα δημοτική σύμβουλος και ορίστηκα αντιπρόεδρος Λιμενικού Ταμείου Σπετσών.
Όλα καλά μέχρι εδώ, μόνο ένα μου χρωστούσα… Να εξωτερικεύσω και να αποτυπώσω τη φαντασία και ότι είχα κλεισμένο στην καρδιά μου.
Και στη δύση των πρώτων πενήντα χρόνων της ζωής μου, κατάφερα να εκπληρώσω το μεγάλο και πολύτιμο όνειρο μου, αυτό ακριβώς που κρατάτε στα χέρια σας…»
