Ανδρέας Νικολακόπουλος

Ανδρέας Νικολακόπουλος

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Ανδρέας Νικολακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983.
Εργάζεται ως σεφ σε εστιατόρια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου.
Η “Μάκινα” αποτέλεσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων. Όποτε μπορεί, επιστρέφει στα βουνά.

Μάκινα – Ανδρέας Νικολακόπουλος

Μάκινα


Πρόκειται για δεκατρείς ιστορίες, που εκτυλίσσονται σε μια περίοδο εξήντα χρόνων. Όσο δηλαδή κράτησε η σταφιδική κρίση, που μάστισε τα χωριά της ορεινής Αιγιάλειας και τάραξε τη χώρα στις αρχές του περασμένου αιώνα παράλληλα με σημαντικά γεγονότα όπως το πρώτο μεγάλο Μεταναστευτικό Κύμα, η Μικρασιατική Εκστρατεία, ο Μεσοπόλεμος και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι.

Δεν πρόκειται για λαογραφία ούτε για ιστορική καταγραφή παρά μόνο για τις σκοτεινές ιστορίες των ανθρώπων της υπαίθρου, που προσπάθησαν να παλέψουν με κάτι μεγαλύτερο από αυτούς αγνοώντας πάντα πως η λύτρωση δύσκολα θα έρθει.

Μάκινα ονομάζεται ο διαλογέας της σταφίδας. Μια μεγάλη ξύλινη μηχανή, που στο επάνω μέρος της ρίχνονται οι σταφίδες και στο κάτω βγαίνουν διαχωρισμένοι οι καρποί από τα κλωνάρια. Σ’ αυτή τη χάρτινη Μάκινα ρίχνονται άνθρωποι και μοίρες ανακατεμένοι με μεγάλα ιστορικά γεγονότα, αλλά και καθημερινές σκληρές ιστορίες και το αποτέλεσμα που βγαίνει στο κάτω μέρος της μηχανής είναι ζωές ρημαγμένες και ανθρώπινα ερείπια διαχωρισμένα από το αρχικό όνειρο, που έγινε εφιάλτης.

Διηγήματα, Ηδύφωνο, 2019, 164 σελ.

Αποδοχή κληρονομιάς – Ανδρέας Νικολακόπουλος

Αποδοχή κληρονομιάς


Ένα νυχτερινό ταξίδι δεκαέξι στάσεων με συνεπιβάτες έναν λευκοντυμένο ζωγράφο χωρίς πατρίδα, έναν στοιχειωμένο εχθρό της θάλασσας, έναν σύγχρονο αποθέτη, κάποιον άθεο ιερέα, τους καλλιεργητές μιας γης γεμάτης κροταλίες, ένα λευκό, παρασημοφορημένο άλογο, κάποιον σφουγγαρά που δεν βουτάει για σφουγγάρια, μια κόρη με καουμπόικες μπότες, ένα σκιάχτρο με κίτρινο ζωνάρι, έναν ασυνόδευτο αργαλειό, έναν άνθρωπο των σπηλαίων που τρώει μαρέγκες, ένα φίδι φωλιασμένο σε μια μαξιλαροθήκη, έναν επαναπατρισμένο χιονάνθρωπο, κάποιον θεό που τρέχει με ενενήντα δύο μίλια την ώρα, έναν αντάρτη πόλης με αϋπνίες και έναν κουτσό λυκάνθρωπο.

Ένα ταξίδι με δεκαέξι σταθμούς επιβίβασης, μα με έναν και μοναδικό σταθμό αποβίβασης. Τον τερματικό.

Διηγήματα, Ίκαρος, 2020, 208 σελ.

Διηγήματα
Μάκινα (2019), Ηδύφωνο
Αποδοχή κληρονομιάς (2020), Ίκαρος

Πηγές: Biblionet, Ηδύφωνο, Ίκαρος

16 views.