Άλογα στον ιππόδρομο

«Προαίσθημα» Από τη στέγη περνούσαν πράγματα πολλά καπνός πνοές ανέμου φύλλα φθινοπωρινά ο ίσκιος του ήλιου στο γύρισμα του χελιδονιού η γλώσσα στο ζενίθ τα ξυπόλητα πόδια των πουλιών δειλινές ώρες κόκκινη κλώσα η στέγη μα εκείνο απομένει: η μαύρη κάργα στην καταχνιά με το φοβερό ράμφος τοκ τοκ, τοκ τοκ έμβολο θανάτου στο κρανίο. Και η σιωπή του κρεμασμένου μέσα.