Αναπνοές φωνών

– Φεύγεις και δύει ο ήλιος μου… Έρχεσαι… κι ανατέλλει… – Το χείλι μου είναι πικρό… Και με ταΐζεις μέλι… – Μόνο που κοντά σου υπάρχω… ζω… Μακριά σου αργοπεθαίνω… – Από την κρήνη σου νερό… πίνω… Και δε χορταίνω… – τον πυρετό του βάθους σου… Του στεναγμού μου σώμα! – Να νιώθω πως με κατοικείς… με διεκδικείς ακόμα! – Με τα πλοκάμια της ορμής… Της ηδονής γεράκι!…