Άνθρακας

ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΙ «Να στροβιλίζεσαι σαν αναποδογυρισμένη μετάνοια, αναλύοντας -λες και έχει κάποια σημασία- τους κανόνες των υγρών και των στερεών, διαχωρίζοντας τον εαυτό σου από τα αέρια. Να παραμένεις ενδιάμεσα των ορόφων, αδιαπραγμάτευτα μουδιασμένος, επειδή η άρνηση, συντρόφεψε την τελευταία αιτία στην οριστική κατοικία της και αμέριμνος, να προσποιείσαι λύπη, για τον επερχόμενο θάνατο. Ενώ κρυφά μέσα σου γελάς, γελάς, γελάς, γνωρίζοντας πως ο -κάθε στιγμή και ώρα- θάνατος του ξεπερασμένου εαυτού, είναι η μόνη υπαρκτή ελπίδα. Αναρωτιέσαι πως γίνεται να επιφέρεις το μοιραίο χτύπημα στα σάπια δόντια της αυταπάτης, καθώς διέρχεται από μπροστά σου η μία και μόνη αναγκαία κατάσταση. Η επιλογή. Ο θανατηφόρος, ακραία μεταδιδόμενος ιός, που αποτέλεσμα του, οι συνέπειες στην καθημερινότητα και αυτό που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποκαλείς, μοίρα, τύχη, βίωμα, δρώμενα ή ίσως επιλεγμένα έργα, κατά την διάρκεια της ζωής.»