Ατμός

Ποιήματα Φαίνεται πώς στά μπαγκάζια σου τά φόρτωσες ὅλα. Καί τά χαρακτηριστικά σου ἀκόμα. Ἀλλά πῶς γίνεται κι ὅσοι ἄντρες συναντῶ κρατᾶν ἀπό ἕνα δῶρο σου πατέρα; ** Ἀνέβαινε ἡ νύχτα Ὁ ἔρωτας σκόνταψε Ἔσταξε κίτρο ** Ἔτρεχα νά προλάβω Να προλάβω! Τώρα ἀργῶ – Νά προλάβω! ** Ἡ βροχή στό σῶμα σου Σάν νά ξέπλυνε τόν κόσμο σύμπα