Χαμένες ψηφίδες

ΚΑΡΦΩΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ Το μεσημέρι γυαλίζουν τα καρφωμένα σου φτερά στα σύννεφα -φεγγάρι που ξέφυγες από τις νύχτες- κι όσοι μπορούν να ορθώνουν το κεφάλι θα σε βλέπουν. Ανυπεράσπιστος στη βαρβαρότητα της πόλης, κατάληξες κι εσύ να αιωρείσαι πλάι στον Προμηθέα. Το δειλινό ματώνετε τον ουρανό. Τη νύχτα αστράφτει η κρυμμένη φωτιά απ’ τα καλάμια σας κι οι ανυποψίαστοι λένε πως έρχεται βροχή.