Διμερής συμφωνία

Αμφιταλάντευση ανάμεσα στο ωραίο και το όμορφο Ανάμεσα σε θάλασσα πλανεύτρα και πελάγου μαγεία Κόβω τις άγκυρες, ανοίγω πανιά, εξημερώνω τον άνεμο Ποσειδώνες οργισμένους κατευνάζω, για τις Ιθάκες μου όλες κινώ Μαζεύω τις λέξεις μου, ανασκαλεύω τις μνήμες για μια εν ψυχρώ εκτέλεση του παρελθόντος Και περπατώ, Κύριε, μες στην πυκνή ομίχλη, με ραγισμένη την πυξίδα μου Κομμάτια πίστης μόνο αγόρασα από πλανόδιους σκοπούς Στα Μουσεία ξυπνά τις νύχτες μια Ιστορία με ρούχα καθημερινά, μαλλιά ατημέλητα για τις απλές στιγμές που παραπέμπει η συνέχεια στους αιώνες