Εις άτοπον

ΘΥΜΑΜΑΙ ήμουν σε κείνο το δωμάτιο θυμάμαι κάτω απ’ τις πατημασιές των αλόγων θαμμένη για χρόνια δεν είχα πια μαλλιά να κρατηθώ η φωνή μου άλλαζε δέρμα στο πάτωμα και τα μάτια … τα μάτια μου άδεια γραμμή που περίμενε κάποιος να σπάσει την πόρτα