ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑ ΓΚΡΙΖΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ Όσο πυκνά και να χιονίζει πάνω στη θάλασσα, εκείνη μουντή απ’ έξω κι ως βαθαίνει σκοτεινή ποτέ της δεν ασπρίζει. Κι ούτ’ ένα δέντρο μεσοπέλαγα σαν τίτλος -έστω- ποιήματος, ωσάν παρατυπία έτσι που την πεζή ζωή μου να ξεγέλαγα με μιαν ακόμη εξαίσια ουτοπία.