Έλληνες λογοτέχνες

Στη λογοτεχνία, η δραστηριότητα της Έλλης Αλεξίου είναι γνωστή από τις αλλεπάλληλες επιδόσεις της στην πεζογραφία. Στο σύνολο των πενήντα χρόνων της λογοτεχνικής της προσφοράς, τις εκδόσεις έξι μυθιστορημάτων και 122 διηγημάτων είναι, νομίζω, αδύνατον να τις εκλάβει κανείς μόνο σαν μια σημαντική και συνεπή συγγραφική παραγωγή. Ιδίως όταν αυτό το γεγονός τυχαίνει να επιτελείται στη νεοελληνική μας λογοτεχνία από ένα μέλος της που ανήκει στο γυναικείο φύλο, το οποίο ελάχιστες ως τότε επιτεύξεις είχε να επιδείξει και σ’ αυτό τον τομέα. Ας μην ξεχάσει να προσθέσει κανείς σ’ αυτούς τους πρόχειρους υπολογισμούς αμυδρά, μια ιδέα, τα παιδικά και παιδαγωγικά βιβλία, δυο ανθολογίες, μια εκτενή βιογραφία, τις κριτικές μελέτες και τις διαλέξεις, στα οποία ως τώρα επιδίδεται η συγγραφέας στην ανάπαυλα της πρωτότυπης δημιουργίας με όλο το νεανικό της σφρίγος αδιάπτωτο. Γι’ αυτόν το λόγο, σήμερα αισθάνομαι ιδιαίτερα χαρούμενος που, έχοντας επιμεληθεί ένα υλικό καιρό πριν ξεχασμένο από την ίδια σε λογής χειρόγραφες ή τοπογραφημένες σελίδες και υπαρκτό μόνο για πολύ λίγους, μου δίνεται η ευκαιρία να προσφέρω στον αναγνώστη και μιαν άλλη φωτεινή πτυχή των πνευματικών αναζητήσεων της Έλλης Αλεξίου. Βέβαια, υπεύθυνη του ότι αυτά τα κείμενα δε συγκεντρώθηκαν ποτέ πριν ν’ αποτελέσουν ένα corpus είναι η συγγραφέας. Όπως και στην πεζογραφία, έτσι κι εδώ δε θ’ αποτολμούσε ποτέ να τα γράψει, αν δεν έπρεπε μ’ αυτά να εκπληρώσει κάποιες πιέσεις από προσκλήσεις του τύπου ή, άλλοτε, υποχρεώσεις εκδοτικές, που αποδείχτηκαν και τόσο πρόσφορες. Έτσι, πολλές απ’ αυτές τις εργασίες πρωτόδαν το φως σ’ επικαιρικές επετείους εφημερίδων ή σαν πρόλογοι και εισαγωγές σε άπαντα συγγραφέων από διάφορους εκδοτικούς οργανισμούς… 231 σελ.