Ένα μπουκέτο ψαροκόκαλα

ATELIA Πόσο μπορεί να ξεχειλώσει, ένα στόμα με μια κραυγή; Όσο κενό χωράει για να γεμίσει με πληρότητα μια τρύπα Τόσο χρόνο χρειάζεσαι για να κατακτήσεις την υπόγεια διάβαση διασχίζοντας τη μήτρα ενός μηδενικού που θα γεννήσει αγνή κι αμόλυντη την A t e l i a Να είστε σίγουροι Θα τη βρω τη φωνή μου ν’ αντιλαλεί μελωδικά στα τοιχώματα του υπονόμου Στο Βασίλειο των Ανώνυμων Εμβρύων