«Κατάστρωμα στο αρχιπέλαγος» Σε λίγο το πρωινό θα κρεμαστεί στη δίψα του φωτός Ένα λινό απλωμένο Ξέρεις τώρα· κατιτίς για να βυζάξει ο πρώτος ήλιος Βαθύ λευκό, μαι πρέζα από μπλε του κοβαλτίου, αυτή η σχεδόν στιγμιαία ειρήνη Και μαζί ό,τι κτενίζεται από καρίνες και αιλουροειδή Μαζώξεις του σύμπαντος και σπείρες, πριν ο ήλιος φορτώσει με σκιές τα σώματα Ο ορίζοντας μόλις αναδύεται και σήμερα εκεί, στο βάθος, όπου η ελευθερία γράφεται κατευθείαν ερημιά