Ενύπνια τα μεθεόρτια

ΤΟ ΣΠΙΤΙ – Άντε να φτάνουμε στο σπίτι, λέω και το ρέγομαι έτσι όπως φεύγει από τα πόδια μου κι υψώνεται τον ήλιο περιμένοντας να δύσει για να κατοικηθεί – Σπίτι δεν έχω, μου απαντάς, το πήραν τα πουλιά και κείται τώρα εξόριστο στ’ αυγά τους· αν θα ξαναπετάξει είναι ένα θέμα φυσικής επιλογής.